ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 31 lipca 2001 r.
w sprawie materiałów jądrowych podlegających ewidencji.
(Dz. U. z dnia 24 sierpnia 2001 r.)

Na podstawie art. 42 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 18) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa:  1)   materiały jądrowe podlegające ewidencji,  2)   zasady prowadzenia rejonu bilansu materiałowego,  3)   sposób prowadzenia wewnątrzzakładowych i centralnej ewidencji materiałów jądrowych.2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do posiadaczy produktów finalnych, stosowanych do celów niejądrowych, a zawierających materiały jądrowe w postaci uniemożliwiającej ich odzyskanie.3. Ewidencji nie podlegają materiały jądrowe przewożone tranzytem przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także materiały jądrowe rozproszone lub zużyte w działalności niejądrowej, które zostały wyjęte spod zabezpieczeń w trybie określonym w § 17 ust. 2 i 3.
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:  1)   jądrowy obiekt zabezpieczeń - reaktor jądrowy, zestaw krytyczny, zakład konwersji, zakład wytwarzania paliwa jądrowego, zakład przerobu paliwa jądrowego, zakład wzbogacenia izotopowego, obiekty służące do przechowywania materiałów jądrowych lub jakiekolwiek inne stałe miejsce, w którym jest stosowany lub znajduje się materiał jądrowy w ilości powyżej 1 kg efektywnego,  2)   kilogram efektywny - jednostkę niebędącą jednostką miary masy, stosowaną do wyrażania ilości materiału jądrowego w przypadku różnych rodzajów materiałów jądrowych; ilość materiału jądrowego w kilogramach efektywnych otrzymuje się w sposób następujący:a)  dla plutonu - przyjmując jego masę w kilogramach,b)  dla uranu o wzbogaceniu 0,01 (1%) i powyżej - przez pomnożenie jego masy w kilogramach przez kwadrat wzbogacenia,c)  dla uranu o wzbogaceniu poniżej 0,01 (1%), a powyżej 0,005 (0,5%) - przez pomnożenie jego masy w kilogramach przez 0,0001,d)  dla uranu zubożonego - o wzbogaceniu 0,005 (0,5%) lub poniżej oraz dla toru - przez pomnożenie ich masy w kilogramach przez 0,00005,  3)   kluczowy punkt pomiarowy - miejsce w znaczeniu fizycznym lub czynnościowym w rejonie bilansu materiałowego, w którym materiał jądrowy pojawia się w takiej postaci, która umożliwia jego pomiar w celu ewidencji; pomiary oraz kontrola stanu i ruchów materiałów jądrowych w kluczowym punkcie pomiarowym są wykorzystywane do określania faktycznego stanu inwentarza materiałów jądrowych w rejonie bilansu materiałowego,  4)   materiał nierozliczony - materiał jądrowy stanowiący różnicę między zaksięgowanym stanem inwentarza według dokumentów rachunkowości materiałowej a stanem faktycznym inwentarza uzyskanym na podstawie dokonanego spisu materiałów jądrowych,  5)   partia materiału jądrowego - ilość materiału jądrowego traktowaną jako całość w celach ewidencyjnych w kluczowym punkcie pomiarowym, której skład można przedstawić w postaci prostego zestawu danych lub wyników pomiarów,  6)   punkt węzłowy - miejsce wybrane podczas badania informacji projektowych, w którym są zbierane i weryfikowane informacje konieczne do ewidencji materiałów jądrowych; w punktach węzłowych przeprowadza się pomiary związane z ewidencją bilansu materiałów jądrowych (punkty węzłowe są wówczas kluczowymi punktami pomiarowymi) lub stosuje się bariery fizyczne, lub środki techniczne, o których mowa w § 23 ust. 3, przy czym takie punkty węzłowe wybiera się w sposób, który zapewni, że w normalnych warunkach informacje uzyskane ze wszystkich takich punktów łącznie będą wystarczające do ewidencji materiałów jądrowych,  7)   rodzaj materiału jądrowego - uran naturalny, uran zubożony, uran wzbogacony w izotop 235 lub 233, tor lub pluton,  8)   wzbogacenie - stosunek masy uranu-235 i uranu-233 do całkowitej masy uranu jako pierwiastka,  9)   zabezpieczenia materiałów jądrowych - zespół środków prawnych i organizacyjnych oraz rozwiązań praktycznych, ustanowionych w ramach międzynarodowych porozumień wynikających z Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzonego w Moskwie, Waszyngtonie i Londynie dnia 1 lipca 1968 r. (Dz. U. z 1970 r. Nr 8, poz. 60), w zamiarze niedopuszczenia do wykorzystania materiałów jądrowych, stosowanych w pokojowej działalności jądrowej, do wytwarzania broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, lub do celów nieznanych.
§ 3. 1. Ewidencji podlegają następujące materiały jądrowe, wytwarzane, przetwarzane, przechowywane, stosowane lub transportowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem materiałów jądrowych, o których mowa w § 1 ust. 3:  1)   specjalne materiały rozszczepialne, którymi są: pluton-239, uran-233, uran wzbogacony w izotopy uranu-235 lub uranu-233, dowolny materiał zawierający jeden lub więcej z wyżej wymienionych,  2)   materiały wyjściowe, którymi są: występująca w przyrodzie mieszanina izotopów uranu, uran zubożony o izotop uranu-235, tor - w postaci metalicznej, stopu, związku chemicznego lub koncentratu, o składzie, stężeniu i czystości spełniających wymagania z punktu widzenia wytwarzania paliwa jądrowego lub wzbogacania izotopowego.2. Rudy uranu i toru, odpady z przerobu tych rud oraz surowce naturalne, które mają być wykorzystane w celu wytworzenia materiałów wyjściowych, podlegają ewidencji tylko wówczas, gdy są przerabiane w celu wydzielenia uranu i toru oraz jeżeli są przedmiotem importu lub eksportu.
§ 4. 1. Ewidencja materiałów jądrowych jest prowadzona przez:  1)   dokumentowanie, oddzielnie dla każdego rejonu bilansu materiałowego, informacji o stanie inwentarza materiałów jądrowych, dotyczących w szczególności ilości, rodzaju, lokalizacji, zmian w inwentarzu oraz pochodzenia i przeznaczenia tych materiałów,  2)   dokonywanie kontroli w jednostkach organizacyjnych w zakresie niezbędnym do zapewnienia wiarygodności informacji, o której mowa w pkt 1.2. Ewidencję materiałów jądrowych prowadzi się w ramach zabezpieczeń materiałów jądrowych w celu zapobiegania ich przesunięciom z zadeklarowanych zastosowań pokojowych do zastosowań niezgodnych z zadeklarowanymi, stwarzającym możliwość ich wykorzystania do wytwarzania broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych oraz w celu wykrywania we właściwym czasie takich przesunięć.3. Sposób prowadzenia ewidencji materiałów jądrowych jest zgodny z wymaganiami międzynarodowego systemu zabezpieczeń stosowanych przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej (MAEA), zgodnie z Porozumieniem między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a MAEA o stosowaniu zabezpieczeń w związku z Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.
§ 5. 1. Rejony bilansu materiałowego w jądrowym obiekcie zabezpieczeń lub poza nim powinny spełniać następujące wymagania niezbędne do dokładnego bilansowania tych materiałów:  1)   ilość materiału jądrowego podczas każdego przekazania do rejonu bilansu materiałowego lub z tego rejonu daje się ściśle określić,  2)   spis inwentarza materiału jądrowego, zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1, jest możliwy do przeprowadzenia.2. W ramach danego rejonu bilansu materiałowego ewidencję materiałów jądrowych oraz związaną z nimi dokumentację prowadzi się oddzielnie dla każdego rodzaju materiału, każdej partii materiału oraz dla każdego kluczowego punktu pomiarowego.3. Dokumentację dotyczącą ewidencji materiałów jądrowych przechowuje się przez okres co najmniej 5 lat od daty zdjęcia danej partii materiałów jądrowych ze stanu inwentarza materiałów jądrowych.4. Zbiorcza informacja o działaniu systemu ewidencji materiałów jądrowych, materiałach jądrowych objętych ewidencją oraz wynikach prowadzonych kontroli w jednostkach organizacyjnych jest przedstawiana w okresach rocznych przez Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki, zwanego dalej “Prezesem Agencji”, w opracowaniu zatytułowanym “Atomistyka oraz bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna w Polsce”, obejmującym miniony rok kalendarzowy.
§ 6. 1. Centralna ewidencja materiałów jądrowych służy do stwierdzania stanu inwentarza materiałów jądrowych określonych w § 3 oraz zmian tego stanu w skali kraju.2. Dokumentacja niezbędna do wypełniania zadania, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzona na podstawie sprawozdań jednostek organizacyjnych oraz wyników kontroli prowadzonej w tych jednostkach.3. W ramach dokumentacji sporządza się dla każdego rejonu bilansu materiałowego raport o bilansie materiałów jądrowych za okres między kolejnymi spisami inwentarza materiałów jądrowych.
§ 7. 1. Wewnątrzzakładowa ewidencja służy do stwierdzania stanu inwentarza materiałów jądrowych oraz zmian tego stanu, a także charakterystyk materiałów określonych w § 3, które znajdują się na terenie jednostki organizacyjnej lub pod jej kontrolą.2. Wewnątrzzakładowa ewidencja materiałów jądrowych obejmuje bieżące prowadzenie rachunkowości materiałowej i związanej z nią dokumentacji, zawierającej dane i inne informacje niezbędne do spełnienia zadań określonych w ust. 1, oraz działalność kontrolną.
§ 8. Dokumentacja, o której mowa w § 7 ust. 2, składa się z:  1)   dokumentacji rachunkowości materiałowej materiałów jądrowych,  2)   dokumentacji ruchowej dla urządzeń, w których znajdują się materiały jądrowe lub które służą do ich przemieszczania.
§ 9. 1. Dokumentacja rachunkowości materiałowej zawiera:  1)   informacje o zmianach w stanie inwentarza materiałów jądrowych, pozwalające ustalić w każdej chwili jego stan ilościowy i jakościowy według rodzaju materiału; przy każdej zmianie stanu inwentarza należy podać datę zmiany oraz, tam gdzie to będzie miało zastosowanie, rejon bilansu materiałowego wysyłki oraz rejon otrzymujący lub odbiorcę,  2)   spisy inwentarza materiałów jądrowych, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1,  3)   wyniki pomiarów wykonanych przy sporządzaniu spisu inwentarza materiałów jądrowych,  4)   dane o poprawkach wprowadzonych do zaksięgowanego stanu lub zmian stanu inwentarza materiałów jądrowych oraz o poprawkach wprowadzonych do spisu inwentarza materiałów jądrowych.2. Dokumentację rachunkowości materiałowej sporządza się na podstawie dokumentów dostawcy oraz wyników obliczeń, pomiarów i obserwacji dotyczących stanu inwentarza materiałów jądrowych.3. Dla każdej partii materiału jądrowego podaje się identyfikację materiału, dane o partii i dane wyjściowe.
§ 10. 1. Dokumentacja ruchowa zawiera:  1)   dane eksploatacyjne, które są wykorzystywane przy określaniu zmian w ilości i składzie materiałów jądrowych,  2)   dane o wynikach wykonywanych pomiarów kontrolnych, skalowaniu zbiorników i przyrządów, poborze próbek, przeprowadzonych analizach oraz o metodach i procedurach przeprowadzania kontroli jakości pomiarów, a także o przeprowadzonych ocenach błędów przypadkowych i systematycznych,  3)   szczegółowy opis kolejności działań podejmowanych w związku z przygotowaniem i sporządzeniem spisu inwentarza materiałów jądrowych,  4)   opis działań podejmowanych w celu ustalenia przyczyn i rozmiarów stwierdzonej utraty materiałów jądrowych.2. Dokumentację ruchową sporządza się w szczególności na podstawie zapisów w dziennikach operatorskich, instrukcjach dotyczących działań określonych w ust. 1 lub odczytów stanu urządzeń służących do wytwarzania, przetwarzania, stosowania bądź transportu materiałów jądrowych lub w których są one przechowywane.
§ 11. 1. Działalność kontrolna w ramach ewidencji wewnątrzzakładowej polega na:  1)   okresowym ustalaniu ilości materiałów jądrowych znajdujących się na terenie jednostki organizacyjnej przez dokonanie dla każdego z rejonów bilansu materiałów jądrowych spisu inwentarza tych materiałów nie rzadziej niż raz w roku w terminie uzgodnionym z Prezesem Agencji, przy czym w zależności od rodzaju materiałów jądrowych i ich ilości oraz od rodzaju jądrowego obiektu zabezpieczeń Prezes Agencji może wprowadzić wymaganie częstszego niż raz w roku dokonywania spisów inwentarza,  2)   badaniu obliczonych ilości materiału nierozliczonego z punktu widzenia ich statystycznego znaczenia, z uwzględnieniem granic błędu pomiarowego,  3)   badaniu danych rachunkowości materiałowej w celu określenia przyczyn i wielkości pomyłek, w tym przypadkowych strat materiału jądrowego oraz wielkości przyjmowanych za ilość niemierzalną dla każdego rodzaju materiału jądrowego,  4)   wykonywaniu pomiarów lub określaniu w inny wiarygodny sposób zmian w ilości i składzie izotopowym materiałów jądrowych,  5)   weryfikowaniu informacji o zmianach w ilości materiałów jądrowych wskutek ich transportu,  6)   badaniu różnic danych o materiałach jądrowych w przypadku wystąpienia takich różnic między wysyłającym a odbiorcą.2. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, ustanawia się program kontroli dokładności pomiarów materiałów jądrowych i skalowania oraz określa się metody i zakres prowadzonej kontroli danych źródłowych dla każdej partii materiałów jądrowych.
§ 12. 1. W oparciu o wewnątrzzakładową ewidencję materiałów jądrowych jednostka organizacyjna sporządza sprawozdania rachunkowości materiałowej i sprawozdania specjalne dla centralnej ewidencji materiałów jądrowych.2. Sprawozdania rachunkowości materiałowej dzielą się na:  1)   sprawozdania o zmianach w stanie inwentarza materiałów jądrowych,  2)   sprawozdania o bilansie materiałów jądrowych.
§ 13. 1. W sprawozdaniach o zmianach w stanie inwentarza materiałów jądrowych podaje się w szczególności:  1)   datę zmiany w stanie inwentarza,  2)   rejon bilansu materiałowego wysyłki i otrzymujący rejon bilansu materiałów jądrowych lub odbiorcę,  3)   typ zmiany,  4)   nazwę lub numer partii materiału jądrowego,  5)   nazwę i kod kluczowego punktu pomiarowego,  6)   liczbę sztuk materiału jądrowego w partii,  7)   opis materiału jądrowego,  8)   rodzaj materiału jądrowego, stosując następujące oznaczenia literowe: uran zubożony-D, uran wzbogacony-E, uran naturalny-N, pluton-P, tor-T,  9)   masę materiału jądrowego (dla uranu wzbogaconego i plutonu - w gramach, dla pozostałych materiałów - w kilogramach),  10)  masę izotopu rozszczepialnego w gramach (tylko w przypadku uranu wzbogaconego),  11)  jednostkę miary masy,  12)  metodę kontroli przesyłki (pomiary i ważenie). 2. Do sprawozdań dołącza się:  1)   wyjaśnienie zmian w stanie inwentarza materiałów jądrowych na podstawie danych eksploatacyjnych zawartych w dokumentacji ruchowej, określonych w § 10 ust. 1 pkt 1,  2)   opis realizowanego programu eksploatacyjnego; w przypadku materiałów jądrowych otrzymywanych - planowany sposób ich wykorzystania, a w przypadku materiałów wydanych - deklarowany przez odbiorcę sposób ich wykorzystania,  3)   inne wyjaśnienia w zależności od potrzeby.3. Sprawozdania o zmianach w inwentarzu jednostka organizacyjna dostarcza Prezesowi Agencji niezwłocznie, nie później niż w ciągu 5 dni od dnia wystąpienia zmiany lub stwierdzenia zmiany.
§ 14. 1. Sprawozdania o bilansie materiałów jądrowych składają się z:  1)   wyciągu ze spisu inwentarza materiałów jądrowych,  2)   projektu raportu dla MAEA o bilansie materiałów jądrowych dla danego rejonu bilansu materiałów jądrowych, w przypadku jądrowego obiektu zabezpieczeń.2. W wyciągu ze spisu inwentarza materiałów jądrowych podaje się następujące dane:  1)   nazwę i kod rejonu bilansu materiałów jądrowych,  2)   datę przeprowadzenia i sporządzenia spisu inwentarza materiałów jądrowych,  3)   nazwę i kod kluczowego punktu pomiarowego,  4)   nazwę lub numer partii materiału jądrowego,  5)   liczbę sztuk materiału jądrowego w danej partii,  6)   opis materiału jądrowego,  7)   rodzaj materiału jądrowego, stosując oznaczenia literowe określone w § 13 ust. 1 pkt 8,  8)   masę materiału jądrowego (dla uranu wzbogaconego i plutonu - w gramach, dla pozostałych materiałów - w kilogramach),  9)   masę izotopu rozszczepialnego w gramach (tylko w odniesieniu do uranu wzbogaconego),  10)  jednostkę miary masy,  11)  metodę pomiaru ilości materiału jądrowego.3. W projekcie raportu o bilansie materiałów jądrowych (stosując oznaczenia literowe i jednostki miary masy, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 8-11) podaje się:  1)   początkowy stan inwentarza materiałów jądrowych według jego spisu,  2)   zmiany w stanie inwentarza materiałów jądrowych,  3)   obliczony końcowy stan inwentarza materiałów jądrowych,  4)   różnice między danymi dostawcy i odbiorcy,  5)   uzupełniony końcowy stan inwentarza materiałów jądrowych,  6)   końcowy stan inwentarza materiałów jądrowych według jego spisu,  7)   dane o materiale nierozliczonym.4. Sprawozdanie o bilansie materiałów jądrowych jednostka organizacyjna dostarcza Prezesowi Agencji w dniu zakończenia sporządzania spisu inwentarza materiałów jądrowych.
§ 15. 1. Sprawozdanie specjalne jednostka organizacyjna sporządza i dostarcza Prezesowi Agencji niezwłocznie, gdy stwierdzono:  1)   utratę materiału jądrowego wskutek jakiegokolwiek nadzwyczajnego zdarzenia lub okoliczności albo gdy nastąpiło jego niedozwolone użycie lub przemieszczenie; w sprawozdaniu dotyczącym każdego z tych zdarzeń należy wykazać ilość i rodzaj utraconego albo przemieszczonego w niedozwolony sposób materiału jądrowego oraz wskazać rejon bilansu materiałowego, w którym materiał był zaksięgowany,  2)   naruszenie integralności barier fizycznych lub środków technicznych, o których mowa w § 23 ust. 3, które może prowadzić do niedozwolonego przemieszczenia materiału jądrowego lub utraty ciągłości informacji o miejscu przebywania i stanie tego materiału.2. Do sprawozdania specjalnego należy dołączyć, stosownie do zaistniałej sytuacji, opis czynności podjętych w celu odzyskania materiału jądrowego, wyjaśnienia przyczyn i okoliczności jego utraty albo przemieszczenia lub wyjaśnienia przyczyn i okoliczności zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
§ 16. Jednostka organizacyjna jest obowiązana, na żądanie Prezesa Agencji, do uzupełnienia lub dostarczenia wyjaśnienia do sprawozdania w zakresie i w terminie przez niego określonym.
§ 17. 1. Do obowiązków kierownika jednostki organizacyjnej, związanych z prowadzeniem wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych, należy w szczególności:  1)   w przypadku gdy jednostka organizacyjna obejmuje jeden lub więcej rejonów bilansu materiałowego - wyznaczenie pracownika bezpośrednio odpowiedzialnego za funkcjonowanie wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych posiadającego uprawnienia nadane przez Prezesa Agencji,  2)   odsunięcie od pracy związanej z prowadzeniem ewidencji pracownika, któremu cofnięto uprawnienia,  3)   zawiadamianie Prezesa Agencji:a)  o planowanym imporcie materiału jądrowego co najmniej na 30 dni przed przewidywanym terminem jego otrzymania oraz o planowanym eksporcie takiego materiału co najmniej na 60 dni przed przewidywanym terminem jego wysłania, jeżeli ilość materiałów jądrowych importowanych albo eksportowanych w kolejnych przesyłkach realizowanych w ciągu 3 miesięcy ma przekroczyć 1 kg efektywny,b)  o otrzymaniu lub wydaniu materiału jądrowego nie później niż w ciągu 5 dni od daty jego otrzymania lub wydania,c)  niezwłocznie o przypadku stwierdzenia niezgodności między faktycznym stanem ilościowym lub jakościowym inwentarza materiałów jądrowych a stanem inwentarza zaksięgowanym lub danymi zawartymi w wykazie dostawcy albo o stwierdzeniu utraty lub nadwyżki materiału jądrowego,  4)   składanie sprawozdań, uzupełnień i wyjaśnień, o których mowa w § 13-17,  5)   stosowanie systemu pomiarów kontrolnych do określania ilości i jakości materiałów jądrowych z dokładnością i precyzją odpowiadającą standardom światowym,  6)   podejmowanie działań prowadzących do ograniczenia ilości materiału nierozliczonego do praktycznie osiągalnego minimum.2. Kierownik jednostki organizacyjnej występuje do Prezesa Agencji z wnioskiem o wyrażenie zgody na zaprzestanie prowadzenia rachunkowości materiałowej w stosunku do materiałów jądrowych, które mają być:  1)   zużyte lub rozproszone w taki sposób, że nie mogą być już wykorzystane do jakiejkolwiek działalności jądrowej wymagającej stosowania wobec nich zabezpieczeń,  2)   użyte do działalności niejądrowej, w szczególności do wytwarzania stopów lub ceramiki, w taki sposób, że stają się nie do odzyskania.3. Zużycie, rozproszenie lub użycie materiałów jądrowych, o których mowa w ust. 2, może nastąpić po wyrażeniu zgody przez Prezesa Agencji.
§ 18. 1. Kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność w zakresie obrotu materiałami jądrowymi jest obowiązany:  1)   przekazywać do Prezesa Agenci kopie dokumentów dotyczących rodzaju oraz ilości materiałów jądrowych podlegających obrotowi co najmniej na 7 dni przed terminem realizacji umowy kupna-sprzedaży wraz z danymi o nazwie i adresie jednostki nabywającej i zbywającej materiały jądrowe,  2)   zawiadamiać Prezesa Agencji nie później niż na 60 dni przed terminem eksportu i 30 dni przed terminem importu materiałów jądrowych, jeżeli ich ilość w kolejnych przesyłkach realizowanych w ciągu 3 miesięcy ma przekroczyć 1 kg efektywny; zawiadomienie powinno zawierać:a)  nazwę i adres nabywcy i zbywcy materiałów jądrowych,b)  informację o ilości i rodzaju materiałów jądrowych,c)  przewidywaną datę wysyłki lub wydania albo otrzymania materiałów jądrowych,d)  przewidywaną datę i miejsce pakowania lub rozpakowywania materiałów jądrowych,e)  przewidywaną datę i miejsce przejęcia odpowiedzialności za materiał jądrowy przez Rzeczpospolitą Polską lub przekazania tej odpowiedzialności w przypadku eksportu,f)  formalne zobowiązanie nabywcy zagranicznego, że materiały jądrowe wywiezione z polskiego obszaru celnego, a także materiały jądrowe wytworzone z ich pomocą lub udziałem będą objęte systemem zabezpieczeń MAEA oraz systemem ochrony fizycznej; nie dotyczy to eksportu do państw będących mocarstwami jądrowymi w rozumieniu Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.2. W przypadku przywozu na polski obszar celny lub wywozu z polskiego obszaru celnego materiałów jądrowych, odpowiedzialność za ich ewidencję spoczywa na kierowniku jednostki organizacyjnej importującej lub eksportującej, odpowiednio od lub do momentu formalnego przekazania lub przyjęcia materiałów jądrowych.3. W przypadku przekazania materiałów jądrowych do innej jednostki organizacyjnej na terenie kraju, odpowiedzialność za ewidencję materiałów jądrowych spoczywa na kierowniku jednostki organizacyjnej przekazującej materiały jądrowe do momentu formalnego ich przyjęcia przez jednostkę przyjmującą.
§ 19. W przypadku gdy jednostka organizacyjna ma obejmować jeden lub więcej jądrowych obiektów zabezpieczeń, kierownik jednostki przygotowuje informacje projektowo-eksploatacyjne oraz projekt organizacji wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych.
§ 20. 1. Informacja projektowo-eksploatacyjna jest sporządzana według szczegółowych wymagań ustalanych dla poszczególnych rodzajów jądrowych obiektów zabezpieczeń przez Prezesa Agencji.2. Informacja projektowo-eksploatacyjna, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:  1)   identyfikację jądrowego obiektu zabezpieczeń, z podaniem jego ogólnej charakterystyki, celu, nominalnej mocy, wielkości produkcji lub maksymalnych ilości materiałów jądrowych według ich rodzaju, położenia geograficznego oraz jego pełnej nazwy i adresu,  2)   plan jądrowego obiektu zabezpieczeń, z uwzględnieniem formy, lokalizacji i ruchu materiałów jądrowych oraz ogólnego rozmieszczenia urządzeń i innych ważnych części wyposażenia wykorzystywanego do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania, stosowania lub transportowania materiałów jądrowych,  3)   opis innych właściwości jądrowego obiektu zabezpieczeń, które mogą mieć znaczenie z punktu widzenia prowadzenia rachunkowości materiałów jądrowych, systemu przechowywania materiałów jądrowych oraz ich zamykania i nadzoru obserwacyjnego.
§ 21. 1. Projekt organizacji wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych określa:  1)   rejony bilansu materiałowego,  2)   kluczowe punkty pomiarowe i punkty węzłowe,  3)   system pomiarów i kontroli ruchu materiałów jądrowych,  4)   metody sporządzania spisu inwentarza materiałów jądrowych,  5)   zasady podziału zadań i odpowiedzialności związanych z prowadzeniem rachunkowości materiałowej i kontroli,  6)   zasady bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obowiązujące przy prowadzeniu rachunkowości materiałowej.2. Kierownik jednostki organizacyjnej występuje do Prezesa Agencji z wnioskiem o zatwierdzenie projektu organizacji wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych.3. Jeżeli materiały jądrowe mają być wykorzystywane poza jądrowym obiektem zabezpieczeń, do wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć opis zastosowania materiałów jądrowych, ich położenie geograficzne oraz pełną nazwę i adres użytkownika.
§ 22. 1. Wniosek o zatwierdzenie projektu wewnątrzzakładowej ewidencji materiałów jądrowych wraz z informacjami projektowo-eksploatacyjnymi składa się nie później niż:  1)   na 12 miesięcy przed planowanym sprowadzeniem materiałów jądrowych do jądrowego obiektu zabezpieczeń,  2)   na 3 miesiące przed planowanym sprowadzeniem materiałów jądrowych do jednostki organizacyjnej poza jądrowym obiektem zabezpieczeń.2. Kierownik jednostki organizacyjnej informuje Prezesa Agencji o zamierzonych zmianach w informacjach projektowo-eksploatacyjnych nie później niż na 3 miesiące przed planowanym terminem wprowadzenia tych zmian.3. Wprowadzenie zmian w organizacji wewnątrzzakładowej ewidencji wymaga zatwierdzenia przez Prezesa Agencji.
§ 23. 1. W ramach centralnej ewidencji są prowadzone następujące czynności kontrolne w jednostkach organizacyjnych:  1)   ocena prawdziwości, kompletności, poprawności obliczania i opracowywania danych oraz informacji zawartych w sprawozdaniach i innych dokumentach przekazywanych przez jednostki organizacyjne,  2)   pomiary kontrolne materiałów jądrowych,  3)   analiza i ocena informacji o stanie i lokalizacji materiałów jądrowych uzyskanej za pomocą zainstalowanych środków technicznych,  4)   sprawdzanie zgodności organizacji i prowadzenia wewnątrzzakładowych systemów rachunkowości materiałowych i kontroli z zasadami określonymi w zatwierdzonym projekcie, o którym mowa w § 21.2. Środki techniczne, o których mowa w ust. 1 pkt 3, są instalowane za zgodą Prezesa Agencji w celu uzyskania wymaganych informacji o ilości i jakości materiałów jądrowych podlegających zabezpieczeniom oraz w celu zapewnienia ciągłości informacji o tych materiałach.3. Do środków technicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zalicza się: aparaty kontrolne i pomiarowe, urządzenia obserwacji optycznej, urządzenia sygnalizujące stan lub sposób działania jądrowego obiektu zabezpieczeń, środki zamykające, w tym różnego rodzaju plomby zabezpieczające, oraz urządzenia służące do przekazywania informacji na odległość, w tym także poza granice państwa.4. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany zapewnić:  1)   warunki do instalowania w punktach węzłowych środków technicznych, o których mowa w ust. 3,  2)   zachowanie w stanie nienaruszonym zainstalowanych lub zdeponowanych środków technicznych, materiałów służących do kontroli materiałów jądrowych, a także wzorców pomiarowych oraz próbek pobranych do analiz.
§ 24. 1. Czynności kontrolne określone w § 23 ust. 1 są wykonywane w jednostkach organizacyjnych, w drodze inspekcji, przez organy dozoru jądrowego.2. Inspekcje są przeprowadzane z urzędu jako zwyczajne, doraźne lub specjalne.
§ 25. 1. Inspekcje zwyczajne przeprowadza się okresowo, nie rzadziej jednak niż raz w roku w każdej jednostce organizacyjnej.2. Częstotliwość inspekcji zwyczajnych w danym rejonie bilansu materiałowego zależy od rodzaju, stanu i ilości materiału jądrowego znajdującego się w tym rejonie.3. Inspekcje zwyczajne polegają w szczególności na:  1)   sprawdzeniu zgodności organizacji wewnąrzzakładowych ewidencji materiałów jądrowych z projektem tej organizacji, zatwierdzonym przez Prezesa Agencji, oraz z informacjami projektowo-eksploatacyjnymi,  2)   kontroli sposobu wykonywania obowiązków przez pracowników wyznaczonych do prowadzenia rachunkowości materiałowej i kontroli oraz zastosowanego podziału zadań i odpowiedzialności z tym związanej,  3)   sprawdzeniu zgodności sposobu prowadzenia dokumentacji z wymaganiami, o których mowa w § 8-10,  4)   ocenie prawidłowości stosowanego systemu pomiarów oraz metod obliczeniowych ilości i ruchu materiałów jądrowych, w tym precyzji i dokładności pomiarów oraz reprezentatywności pobierania próbek,  5)   kontroli działania i weryfikacji skalowania przyrządów oraz innego sprzętu kontrolno-pomiarowego,  6)   zakładaniu, sprawdzaniu i usuwaniu plomb oraz obsłudze innych zainstalowanych środków technicznych,  7)   ocenie postępowania przy identyfikowaniu, badaniu i stwierdzaniu różnic między wynikami pomiarów dostawcy i odbiorcy,  8)   ocenie postępowania w razie stwierdzenia nadwyżek lub niedoborów w stanie inwentarza, które nie wynikają z pomiarów,  9)   porównywaniu danych i innych informacji zawartych w dokumentacji z danymi i innymi informacjami podawanymi w przesyłanych sprawozdaniach i innych dokumentach,  10)  weryfikacji informacji dotyczących materiału nierozliczonego i przyczyn różnic między danymi dostawcy i odbiorcy,  11)  sprawdzeniu stanu ilościowego i jakościowego materiałów jądrowych wynikającego z dokumentacji,  12)  weryfikacji stanu ilościowego i jakościowego inwentarza materiałów jądrowych przez dokonanie własnych pomiarów, obliczeń i analiz,  13)  pobieraniu próbek materiałów jądrowych oraz wymazów do pomiarów i analiz, o ile nie narusza to istotnych parametrów technicznych próbkowanego materiału.
§ 26. Inspekcje doraźne przeprowadza się w szczególności, gdy:  1)   w trybie inspekcji zwyczajnych nie można zweryfikować w wymaganym czasie danych oraz informacji zawartych w sprawozdaniach i innych dokumentach przekazanych przez jednostki organizacyjne,  2)   zachodzi potrzeba sprawdzenia realizacji wydanych uprzednio zaleceń pokontrolnych, w tym usunięcia stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości,  3)   zachodzi potrzeba sprawdzenia działania lub naprawy zainstalowanych środków technicznych, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 3.
§ 27. Inspekcje specjalne przeprowadza się w przypadku, gdy nastąpiła lub mogła nastąpić utrata materiałów jądrowych albo powstała możliwość niedozwolonego użycia lub przemieszczenia materiałów jądrowych.
§ 28. 1. Z każdej przeprowadzonej inspekcji jest sporządzany, w 2 egzemplarzach, protokół, który jest przysyłany do kontrolowanej jednostki organizacyjnej w ciągu 30 dni od dnia zakończenia inspekcji.2. Kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany do podpisania i zwrotu jednego egzemplarza protokołu, o którym mowa w ust. 1, w ciągu 7 dni od dnia jego otrzymania.
§ 29. Jednostki organizacyjne dostosują organizację i prowadzenie wewnątrzzakładowych systemów ewidencji i kontroli materiałów jądrowych do zasad określonych w rozporządzeniu w ciągu 1 miesiąca od dnia wejścia jego w życie.
§ 30. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
z dnia 15 listopada 2001 r.
zmieniające rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
(Dz. U. z dnia 4 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 21 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459, Nr 72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194 i Nr 130, poz. 1452) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106, z 1999 r. Nr 49, poz. 488 i Nr 75, poz. 847 oraz z 2001 r. Nr 95, poz. 1043) w § 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:”2.  Wyłączeń z podstawy wymiaru składek, o których mowa w ust. 1 pkt 31 i 32, nie stosuje się do przychodów pracowników, którzy są uczestnikami programu emerytalnego prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz. 623), oraz do przychodów pracowników, którzy zostali objęci po dniu 21 września 2001 r. ubezpieczeniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 31 i 32.”
§ 2. W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 września 2001 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 95, poz. 1043) § 2 otrzymuje brzmienie:”§ 2.  Przepis § 1 pkt 2 stosuje się do ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od dnia 1 stycznia 2001 r.”
§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 22 września 2001 r.

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 19 października 2001 r.
w sprawie warunków i trybu dokonywania oceny zgodności oraz sposobu znakowania zabawek.
(Dz. U. z dnia 17 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 489 i z 2001 r. Nr 63, poz. 636) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do dowolnego produktu lub materiału zaprojektowanego lub przeznaczonego do zabawy dla dzieci do lat czternastu, zwanego dalej “zabawką”, dla którego odrębne przepisy ustalają wymagania zasadnicze.2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:  1)   producencie - należy przez to rozumieć również jego przedstawiciela oraz importera,  2)   normie zharmonizowanej - należy przez to rozumieć Polską Normę wdrażającą normę europejską przyjętą przez europejskie organizacje normalizacyjne i opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
§ 2. Zgodność zabawki wprowadzanej do obrotu z wymaganiami zasadniczymi potwierdza:  1)   deklaracja zgodności wystawiona przez producenta albo  2)   certyfikat zgodności wystawiony przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą - w przypadku zabawki, która nie spełnia norm zharmonizowanych lub spełnia te normy częściowo, albo co do której nie istnieją normy zharmonizowane.
§ 3. 1. Deklarację zgodności wystawia producent przed wprowadzeniem zabawki do obrotu.2. Podstawą wystawienia deklaracji zgodności są pozytywne wyniki oceny zgodności zabawki z odpowiednimi normami zharmonizowanymi oraz z wymaganiami zasadniczymi ustalonymi w odrębnych przepisach.3. Deklaracja zgodności zawiera:  1)   numer nadany przez producenta,  2)   nazwę i adres zakładu produkującego zabawkę,  3)   identyfikację zabawki zawierającą: symbol SWW lub kod PKWiU, nazwę, nazwę handlową, typ, gatunek oraz przeznaczenie i informację o zakresie stosowania,  4)   identyfikację normy zharmonizowanej, z którą potwierdza się zgodność: numer, tytuł i rok jej ustanowienia,  5)   identyfikację partii zabawek, której dotyczy deklaracja,  6)   oświadczenie producenta, że zabawka spełnia wymagania normy zharmonizowanej,  7)   miejsce i datę wystawienia deklaracji zgodności,  8)   imię, nazwisko, stanowisko i podpis osoby upoważnionej do wystawienia deklaracji zgodności.4. W deklaracji zgodności dotyczącej określonej partii zabawek producent oświadcza również, że zabawki należące do tej partii są takie same jak zbadany typ zabawki, w odniesieniu do którego wydano deklarację zgodności.
§ 4. Przyjmuje się, że zabawka, na którą wystawiono deklarację zgodności, spełnia zasadnicze wymagania bezpieczeństwa.
§ 5. 1. Certyfikat zgodności wystawia notyfikowana jednostka certyfikująca na podstawie przeprowadzonego badania typu zabawki (WE).2. Badanie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się na wniosek producenta.3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:  1)   oznaczenie producenta ubiegającego się o wydanie certyfikatu zgodności, jego siedzibę i adres oraz numer w rejestrze właściwym dla tego producenta,  2)   dane identyfikujące zabawkę: opis zabawki, miejsce produkcji, dane dotyczące produkcji i projektu,  3)   oznaczenie wytwórcy zabawki, jego siedzibę i adres,  4)   zakres certyfikacji,  5)   wykaz załączników,  6)   datę i miejsce sporządzenia wniosku,  7)   podpis producenta.4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:  1)   dokumenty umożliwiające dokładną identyfikację zabawki,  2)   inne dokumenty wymagane w odrębnych przepisach lub normach stanowiących podstawę do certyfikacji tej zabawki,  3)   egzemplarz zabawki lub informację o miejscu jego udostępnienia, w celu przeprowadzenia oględzin.
§ 6. 1. Notyfikowana jednostka certyfikująca, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w § 5 ust. 2, dokonuje jego oceny pod względem formalnym. Wniosek spełniający wymogi formalne, o których mowa w § 5 ust. 3 i 4, podlega rejestracji w notyfikowanej jednostce certyfikującej z datą jego wpływu.2. W przypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w § 5 ust. 3 i 4, notyfikowana jednostka certyfikująca niezwłocznie wzywa producenta do uzupełnienia wniosku w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Wniosek taki podlega rejestracji z datą wpływu uzupełnionego wniosku do notyfikowanej jednostki certyfikującej. Nieuzupełnienie wniosku powoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia.
§ 7. 1. W terminie 30 dni od dnia zarejestrowania wniosku, o którym mowa w § 5 ust. 2, notyfikowana jednostka certyfikująca bada, czy dany typ zabawki spełnia wymagania zasadnicze, i wystawia albo odmawia wystawienia certyfikatu zgodności.2. W uzasadnionych przypadkach notyfikowana jednostka certyfikująca może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 1, powiadamiając niezwłocznie producenta.3. Notyfikowana jednostka certyfikująca:  1)   bada dokumenty przedstawione przez producenta,  2)   sprawdza, czy zabawka nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia,  3)   przeprowadza odpowiednie badania i testy, stosując w możliwym stopniu normy zharmonizowane,  4)   może zażądać dodatkowych egzemplarzy zabawki.
§ 8. 1. Notyfikowana jednostka certyfikująca wystawia certyfikat zgodności, jeżeli model zabawki spełnia wymagania zasadnicze, i informuje o tym producenta.2. Certyfikat zgodności zawiera wnioski z badania, opis zastosowanych metod badania oraz opisy i rysunki zatwierdzonej zabawki.3. O odmowie wystawienia certyfikatu zgodności notyfikowana jednostka certyfikująca powiadamia:  1)   producenta oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,  2)   Komisję Europejską.4. Odmowa wystawienia certyfikatu zgodności wymaga przedstawienia uzasadnienia.
§ 9. Komisja Europejska, inne upoważnione organy Unii Europejskiej i państwa członkowskie mogą uzyskać, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, kopię certyfikatu zgodności oraz, na uzasadniony wniosek, kopię projektu i schematu produkcyjnego zabawki oraz sprawozdania z przeprowadzonych badań i testów.
§ 10. 1. Przed wprowadzeniem zabawki do obrotu producent umieszcza na zabawce oznakowanie CE, potwierdzając tym samym spełnienie wymagań zasadniczych.2. Jeżeli dana zabawka podlega także wymaganiom zasadniczym określonym w odrębnych przepisach, które przewidują stosowanie oznakowania CE, przyjmuje się, że umieszczenie na zabawce oznakowania CE potwierdza spełnienie wszystkich przedmiotowych wymagań.3. Przyjmuje się, że umieszczenie oznakowania CE oznacza zgodność badania zabawki z trybem określonym w rozporządzeniu.4. Wzór oznakowania CE określa załącznik do rozporządzenia.
§ 11. Do dnia udzielenia pierwszej notyfikacji jednostce właściwej do oceny zgodności zabawek, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., certyfikacji zgodności mogą dokonywać akredytowane jednostki certyfikujące.
§ 12. 1. Przepisy rozporządzenia dotyczące oznakowania CE i posługiwania się tym oznakowaniem stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, chyba że wcześniej stosowna umowa międzynarodowa zezwoli na umieszczanie oznakowania CE na zabawkach produkowanych przez polskich przedsiębiorców.2. Przepis ust. 1 nie uchybia możliwości umieszczania na zabawkach i posługiwania się oznakowaniem CE na podstawie prawa państw obcych.
§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem § 8 ust. 3 pkt 2 oraz § 9, które wchodzą w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
ZAŁĄCZNIK
WZÓR OZNAKOWANIA CE
wzór
  1.   Jeżeli oznakowanie CE zostanie zmniejszone lub zwiększone, muszą zostać zachowane proporcje podane w załączniku.  2.   Poszczególne składniki oznakowania CE zasadniczo muszą posiadać te same wymiary pionowe, które nie mogą wynosić mniej niż 5 mm.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ŚRODOWISKA
z dnia 10 września 2001 r.
w sprawie określenia stanowisk i wymagań kwalifikacyjnych dla pracowników Służby Parków Krajobrazowych.
(Dz. U. z dnia 20 września 2001 r.)

Na podstawie art. 24c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 i Nr 100, poz. 1085) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się następujące stanowiska Służby Parków Krajobrazowych:  1)   dyrektor zespołu parków krajobrazowych,  2)   dyrektor parku krajobrazowego,  3)   zastępca dyrektora zespołu parków krajobrazowych,  4)   zastępca dyrektora parku krajobrazowego,  5)   główny księgowy,  6)   kierownik ośrodka dydaktyczno-muzealnego,  7)   kustosz muzeum,  8)   radca prawny,  9)   główny specjalista do spraw ochrony przyrody,  10)  główny specjalista do spraw krajobrazu,  11)  główny specjalista do spraw dydaktyki,  12)  główny specjalista do spraw nauki,  13)  starszy specjalista do spraw ochrony przyrody,  14)  starszy specjalista do spraw krajobrazu,  15)  starszy specjalista do spraw dydaktyki,  16)  starszy specjalista do spraw nauki,  17)  kierownik zespołu do spraw ochrony przyrody,  18)  kierownik zespołu do spraw krajobrazu,  19)  kierownik zespołu do spraw dydaktyki,  20)  specjalista do spraw ochrony przyrody,  21)  specjalista do spraw krajobrazu,  22)  specjalista do spraw dydaktyki,  23)  specjalista do spraw nauki,  24)  starszy strażnik,  25)  strażnik.
§ 2. Wymagania kwalifikacyjne na poszczególnych stanowiskach Służby Parków Krajobrazowych określa załącznik do rozporządzenia.
§ 3. Pracownicy zatrudnieni w Służbie Parków Krajobrazowych przed wejściem w życie rozporządzenia, niespełniający wymagań kwalifikacyjnych określonych w rozporządzeniu, mogą zachować dotychczas zajmowane stanowiska.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
WYMAGANIA KWALIFIKACYJNE NA POSZCZEGÓLNYCH STANOWISKACH SŁUŻBY PARKÓW KRAJOBRAZOWYCH 

Lp.StanowiskoWymagane wykształcenieWymagana liczba lat pracy zawodowej
1234
1dyrektor zespołu parków krajobrazowychwyższe: przyrodnicze, leśne lub rolnicze7 lat pracy, w tym 5 lat na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w ochronie przyrody, jednostkach naukowych działających w naukach przyrodniczych lub w Lasach Państwowych
2dyrektor parku krajobrazowego  
3zastępca dyrektora zespołu parków krajobrazowychwyższe: przyrodnicze, leśne lub rolnicze6 lat pracy, w tym 4 lata na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym w ochronie przyrody, jednostkach naukowych działających w naukach przyrodniczych lub w Lasach Państwowych
4zastępca dyrektora parku krajobrazowego  
5główny księgowywyższe ekonomiczne3 lata
  średnie ekonomiczne6 lat
6kierownik ośrodka dydaktyczno- muzealnegowyższe humanistyczne lub przyrodnicze4 lata
7kustosz muzeumwyższe: przyrodnicze, leśne lub rolnicze3 lata
8radca prawnyna podstawie odrębnych przepisów 
9główny specjalista do spraw: - ochrony przyrody, - krajobrazu, - dydaktyki, - naukiwyższe: przyrodnicze, leśne lub rolnicze4 lata w ochronie przyrody, jednostkach naukowych działających w naukach przyrodniczych lub w Lasach Państwowych
10kierownik zespołu do spraw: - ochrony przyrody, - krajobrazu, - dydaktykiwyższe3 lata
11starszy specjalista do spraw:wyższe2 lata
 - ochrony przyrody,  
 - krajobrazu,  
 - dydaktyki,  
 - nauki  
12specjalista do spraw:wyższe-
 - ochrony przyrody,  
 - krajobrazu,  
 - dydaktyki,  
 - nauki  
  średnie3 lata
13starszy strażnikwyższe-
  średnie3 lata
14strażnikśrednie-

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA ZDROWIA
z dnia 27 kwietnia 2001 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu dopuszczalnych ilości substancji dodatkowych i innych substancji obcych dodawanych do środków spożywczych lub używek, a także zanieczyszczeń, które mogą znajdować się w środkach spożywczych lub używkach.
(Dz. U. z dnia 7 maja 2001 r.)

Na podstawie art. 4 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 29, poz. 245, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1985 r. Nr 12, poz. 49, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1992 r. Nr 33, poz. 144 i Nr 91, poz. 456, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369 i Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2000 r. w sprawie wykazu dopuszczalnych ilości substancji dodatkowych i innych substancji obcych dodawanych do środków spożywczych lub używek, a także zanieczyszczeń, które mogą znajdować się w środkach spożywczych lub używkach (Dz. U. z 2001 r. Nr 9, poz. 72 i Nr 15, poz. 165) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 1:a)  pkt 1 otrzymuje brzmienie:”1)  wykaz substancji dodatkowych dozwolonych dodawanych do środków spożywczych i używek według numerycznego systemu oznaczeń Unii Europejskiej, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia, z wyłączeniem substancji dodatkowych dozwolonych podnoszących walory odżywcze środków spożywczych,”b)  po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:”2a)  wykaz substancji dodatkowych dozwolonych dodawanych do środków spożywczych podnoszących walory odżywcze środka spożywczego oraz ich dopuszczalne ilości, stanowiący załącznik nr 2a do rozporządzenia,”;  2)   skreśla się § 6;  3)   skreśla się § 7;  4)   w załączniku nr 2 do rozporządzenia:a)  w części 5 “Kwasy i regulatory kwasowości”–  lp. 15 otrzymuje brzmienie: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
“15Kwas fosforowyE 338Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 339, E 340, E 341, E 343, E 450,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451, E 452, wyrażone jako P205″

 b)  w części 6 “Stabilizatory i emulgatory”–  na końcu lp. 11 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 339Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 340, E 341, E 343, E 450,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451, E 452, wyrażone jako P205″

 –  na końcu lp. 12 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 340Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 341, E 343, E 450,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451 E 452, wyrażone jako P205″

 –  na końcu lp. 13 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 341Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 340, E 343, E 450,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451, E 452, wyrażone jako P205″

 –  po lp. 13 dodaje się lp. 13a w brzmieniu: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
“13aFosforany magnezuE 343Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 340, E 341, E 450,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451, E 452, wyrażone jako P205″

 –  na końcu lp. 39 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 450Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 340, E 341, E 343,
   Napoje dla sportowców 0,5E 451, E 452, wyrażone jako P205″

 –  na końcu lp. 40 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 451Aromatyzowanenapojebezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 340, E 341, E 343,
   Napoje dlasportowców 0,5E 450, E 452, wyrażone jako P205″

 –  na końcu lp. 41 dodaje się wyrazy: 

Lp.Nazwa substancjiNrŚrodek spożywczyMaksymalna dawkag/kg lub g/lUwagi
123456
  “E 452Aromatyzowane napoje bezalkoholowe 0,7pojedynczo lub łącznie z E 338, E 339, E 340, E 341, E 343,
   Napoje dla sportowców 0,5E 450, E 451, wyrażone jako P205″

   5)   dodaje się załącznik nr 2a do rozporządzenia w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 7 maja 2001 r.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ SUBSTANCJI DODATKOWYCH DOZWOLONYCH DODAWANYCH DO ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH PODNOSZĄCYCH WALORY ODŻYWCZE ŚRODKA SPOŻYWCZEGO ORAZ ICH DOPUSZCZALNE ILOŚCI 

Lp.Substancja dodatkowaNazwa środka spożywczegoMaksymalna dopuszczalna ilość w 100 g produktu końcowego
1Witamina AMargaryny o normalnej i obniżonej zawartości tłuszczu (poniżej 50%)900 mg(3.000 j.m.)*
  Masło o obniżonej zawartości tłuszczu900 mg(3.000 j.m.)*
  Mieszaniny masła z olejem900 mg(3.000 j.m.)*
2Witamina D3Margaryny o normalnej i obniżonej zawartości tłuszczu (poniżej 50%)7,5 mg(300 j.m.)**
  Masło o obniżonej zawartości tłuszczu7,5 mg(300 j.m.)**
  Mieszaniny masła z olejem7,5 mg(300 j.m.)**
3Jodek potasuJodan potasuSól spożywcza jodowana2,3 mg ***

 *    1 mg retinolu = 3,33 j.m. witaminy A**   1 mg cholekalcyferolu = 40 j.m. witaminy D3***  w przeliczeniu na jod - wartość średnia 

4Witamina AOleje roślinne jadalne900 mg(3.000 j.m.)
  Mleko spożywcze o obniżonej zawartości tłuszczu*40 mg(133 j.m.)
  Przetwory mleczne fermentowane o obniżonej zawartości tłuszczu*40 mg(133 j.m.)
  Mleko odtłuszczone w proszku1.500 mg(5.000 j.m.)
5Witamina D3Mleko spożywcze o obniżonej zawartości tłuszczu*0,5 mg(20 j.m.)
  Przetwory mleczne fermentowane o obniżonej zawartości tłuszczu*0,5 mg(20 j.m.)
  Mleko odtłuszczone w proszku12,5 mg(500 j.m.)
6Witamina EOleje roślinne jadalne50 mg
  Margaryny30 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe8 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary5 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych5 mg
7Witamina CSoki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary60 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych60 mg
  Koncentraty napojów w proszku z udziałem suszu owocowego100 mg
  Koncentraty deserów z udziałem suszu owocowego100 mg
  Zaprawy do napojów z udziałem soku owocowego100 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe50 mg
8TiaminaMąka i inne przetwory zbożowe0,7 mg
 (witamina B1)Zbożowe produkty śniadaniowe1,4 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary0,4 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych0,4 mg
9RyboflawinaMąka i inne przetwory zbożowe0,8 mg
 (witamina B2)Zbożowe produkty śniadaniowe1,6 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary0,5 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych0,5 mg
10NiacynaMąka i inne przetwory zbożowe9 mg
 (witamina PP)Zbożowe produkty śniadaniowe18 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary5 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych5 mg
11Witamina B12Mąka i inne przetwory zbożowe0,5 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe1 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary0,3 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych0,3 mg
12PantotenianZbożowe produkty śniadaniowe6 mg
 wapniaSoki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary2 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych2 mg
13Kwas foliowyMąka i inne przetwory zbożowe100 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe200 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary100 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych100 mg
14Witamina B6Mąka i inne przetwory zbożowe1,0 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe2,0 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary0,5 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych0,5 mg
15BiotynaSoki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary0,05 mg
  Napoje z dodatkiem soków owocowych0,05 mg
16Prowitamina ASoki i nektary owocowe2 mg
 (b-karoten)Soki warzywne3 mg
  Napoje z udziałem soków owocowych2 mg
17Węglan wapniaMąka i inne przetwory zbożowe120 mg
  Wyroby ciastkarskie160 mg
  Soki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary90 mg
18Mleczan wapniaSoki owocowe, warzywne, owocowo-warzywne i nektary90 mg
19Siarczan żelazawyMąka i inne przetwory zbożowe3 mg
  Zbożowe produkty śniadaniowe14 mg

 *    Mleko o obniżonej zawartości tłuszczu oznacza mleko o zawartości 1,5% tłuszczu i poniżej.
Uwaga:Proponowane ilości witamin i składników mineralnych odnoszą się do witamin, a nie do ich pochodnych (np. do tiaminy, a nie azotanu tiaminy), a w przypadku wapnia i żelaza dotyczą pierwiastków, a nie ich związków chemicznych.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 31 sierpnia 2001 r.
w sprawie zawieszania wypłaty środków gwarantowanych w przypadku, gdy przeciwko deponentowi jest prowadzone postępowanie karne.
(Dz. U. z dnia 20 września 2001 r.)

Na podstawie art. 28 ust. 3c i 3d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2000 r. Nr 9, poz. 131, Nr 86, poz. 958, Nr 119, poz. 1252 i Nr 122, poz. 1316) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb zawieszania przez syndyka masy upadłości i Bankowy Fundusz Gwarancyjny wypłaty środków gwarantowanych, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, w przypadku gdy przeciwko deponentowi jest prowadzone postępowanie karne, z którego wynika, że środki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania mogą pochodzić z przestępstwa przewidzianego w art. 299 Kodeksu karnego.
§ 2. Sąd lub prokurator niezwłocznie po ustaleniu, iż materiał dowodowy postępowania karnego prowadzonego przeciwko deponentowi posiadającemu środki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania, zwane dalej “środkami”, daje podstawy do stwierdzenia, że środki te mogą pochodzić z przestępstwa, o którym mowa w § 1, zarządza zawiadomienie o tym syndyka.
§ 3. 1. Zawiadomienie, o którym mowa w § 2, następuje listem poleconym za zwrotnym poświadczeniem odbioru, z zastrzeżeniem ust. 2.2. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy istnieje obawa wypłaty środków, sąd lub prokurator przekazuje zawiadomienie w inny sposób umożliwiający potwierdzenie odbioru, a następnie dokonuje zawiadomienia w sposób określony w ust. 1.
§ 4. Zawiadomienie syndyka, dokonane przez sąd lub prokuratora, powinno zawierać:  1)   oznaczenie organu prowadzącego postępowanie karne,  2)   sygnaturę sprawy,  3)   podstawę prawną zawiadomienia,  4)   imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia oraz miejsce zameldowania i pobytu deponenta,  5)   określenie kwoty i waluty środków mogących pochodzić z przestępstwa, o którym mowa w § 1,  6)   w przypadku wydania zarządzenia, o którym mowa w § 9 ust. 2 - również wskazanie terminu wysłania informacji deponentowi.
§ 5. 1. Syndyk zawiesza wypłatę środków w dniu otrzymania zawiadomienia sądu lub prokuratora.2. Niezwłocznie po zawieszeniu wypłaty syndyk przekazuje środki Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.
§ 6. W przypadku gdy środki zostały zabezpieczone w trybie określonym w Kodeksie postępowania karnego lub dokonano ich wypłaty przed otrzymaniem przez syndyka zawiadomienia, o którym mowa w § 2, syndyk niezwłocznie informuje o tym sąd lub prokuratora, który dokonał zawiadomienia.
§ 7. Syndyk przekazuje sądowi lub prokuratorowi, który dokonał zawiadomienia, informacje dotyczące daty zawieszenia wypłaty środków, niezwłocznie po dokonaniu czynności.
§ 8. Syndyk przekazuje dodatkowe informacje dotyczące zawieszenia wypłaty środków na każde żądanie sądu lub prokuratora, który dokonał zawiadomienia.
§ 9. 1. Syndyk wysyła deponentowi informację o zawieszeniu wypłaty środków niezwłocznie po dokonaniu czynności, nie później niż w terminie 3 dni od dnia otrzymania zawiadomienia sądu lub prokuratora, z zastrzeżeniem ust. 2.2. W celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania przygotowawczego prokurator może zarządzić wstrzymanie wysłania informacji deponentowi na czas określony, nie dłuższy niż 14 dni.3. Wysłanie informacji następuje listem poleconym za zwrotnym poświadczeniem odbioru.
§ 10. Informacja, o której mowa w § 9 ust. 1, powinna zawierać:  1)   podstawę prawną zawieszenia wypłaty środków,  2)   oznaczenie sprawy i organu, który dokonał zawiadomienia,  3)   określenie kwoty i waluty środków, których dotyczy zawieszenie wypłaty,  4)   datę zawieszenia wypłaty środków,  5)   wskazanie sposobu dalszego przechowywania środków.
§ 11. Zawieszenie wypłaty środków kończy się w dniu zawiadomienia syndyka przez sąd lub prokuratora, iż zostało ustalone, że środki nie pochodzą z przestępstwa, o którym mowa w § 1, lub w dniu zabezpieczenia środków, dokonanego przez sąd lub prokuratora, w trybie określonym w Kodeksie postępowania karnego.
§ 12. Sąd lub prokurator, stwierdzając, że środki, których wypłata została zawieszona, nie pochodzą z przestępstwa, o którym mowa w § 1, niezwłocznie zarządza zawiadomienie o tym syndyka.
§ 13. Rejestr zawieszonych wypłat środków, prowadzony przez syndyka, powinien zawierać w szczególności:  1)   imię (imiona), nazwisko, datę urodzenia oraz miejsce zameldowania i pobytu deponenta,  2)   numer rachunku (rachunków) bankowego, na którym zgromadzono środki,  3)   pozycję na liście deponentów i liście wypłat,  4)   datę zawiadomienia syndyka o prowadzonym postępowaniu karnym,  5)   określenie kwoty środków, których wypłata została zawieszona,  6)   datę wysłania informacji deponentowi,  7)   wskazanie osób (podmiotów) upoważnionych do rachunku deponenta,  8)   wskazanie osób (podmiotów) roszczących prawa do kwoty środków, których wypłata została zawieszona,  9)   datę wypłaty środków.
§ 14. Przepisy § 2-4, § 5 ust. 1 i § 6-13 stosuje się odpowiednio, gdy wypłaty środków dokonuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 15 marca 2001 r.
zmieniające rozporządzenia w sprawie określenia urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary w poszczególnych urzędach celnych.
(Dz. U. z dnia 16 marca 2001 r.)

Na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie określenia urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary w poszczególnych urzędach celnych (Dz. U. Nr 73, poz. 818 i z 2000 r. Nr 5, poz. 57), wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 2 po wyrazach “przeznaczenie handlowe” dodaje się przecinek i wyrazy “z zastrzeżeniem § 2a”,  2)   po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:”§ 2a.  Używane pojazdy samochodowe klasyfikowane pod pozycją taryfy celnej od 8701 do 8704 niezależnie od przeznaczenia mogą być zgłaszane do procedury dopuszczenia do obrotu wyłącznie w urzędach celnych określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia.”,  3)   dotychczasowy załącznik otrzymuje oznaczenie nr 1,  4)   dodaje się załącznik nr 2 w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ URZĘDÓW CELNYCH UPRAWNIONYCH DO ODPRAW UŻYWANYCH POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH 

Lp.Urząd/Oddział/Posterunek/ Kod identyfikacyjnyZakres towarowy
123
IUrząd Celny w Białej Podlaskiej - 130000
1Oddział Celny I w Lublinie - 130300Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Białej Podlaskiej - 130700Samochody osobowe i ciężarowe
IIUrząd Celny w Białymstoku - 060000
1Oddział Celny w Białymstoku - 060300Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Suwałkach - 060600Samochody osobowe i ciężarowe
IIIUrząd Celny w Cieszynie - 010000
1Oddział Celny w Chałupkach - 010200Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Bielsku-Białej - 010500Samochody osobowe i ciężarowe
IVUrząd Celny w Gdańsku - 020000
1Oddział Celny “Basen im. Władysława IV” - 020100Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Elblągu - 020700Samochody osobowe i ciężarowe
VUrząd Celny w Gdyni - 040000
1Oddział Celny “Dworzec Morski” w Gdyni - 040200Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Słupsku - 040600Samochody osobowe i ciężarowe
VIUrząd Celny w Katowicach - 180000
1Oddział Celny w Bytomiu - 180200Samochody osobowe i ciężarowe
VIIUrząd Celny w Krakowie - 050000
1Oddział Celny w Kielcach - 050300Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Tarnowie - 050400Samochody osobowe i ciężarowe
3Oddział Celny Kraków-Nowa Huta - 050500Samochody osobowe i ciężarowe
VIIIUrząd Celny w Legnicy - 170000
1Posterunek Celny w Polkowicach - 170520Samochody osobowe i ciężarowe
IXUrząd Celny w Łodzi - 070000
1Oddział Celny III w Łodzi - 070300Samochody osobowe i ciężarowe
XUrząd Celny w Nowym Targu - 080000
1Oddział Celny w Nowym Targu - 080600Samochody osobowe i ciężarowe
XIUrząd Celny w Olsztynie - 200000
1Oddział Celny w Olsztynie - 200100Samochody ciężarowe
2Oddział Celny w Iławie - 200400Samochody osobowe
XIIUrząd Celny w Poznaniu - 090000
1Oddział Celny w Kaliszu - 090500Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Pile - 090600Samochody osobowe i ciężarowe
3Oddział Celny w Lesznie - 090900Samochody osobowe i ciężarowe
XIIIUrząd Celny w Przemyślu - 100000
1Oddział Celny w Rzeszowie - 100400Samochody osobowe i ciężarowe
XIVUrząd Celny w Rzepinie - 110000
1Oddział Celny w Zielonej Górze - 110200Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Gorzowie Wielkopolskim - 111000Samochody osobowe i ciężarowe
XVUrząd Celny w Szczecinie - 120000
1Oddział Celny w Szczecinie - 120100Samochody osobowe i ciężarowe
XVIUrząd Celny w Toruniu - 190000
1Oddział Celny w Toruniu - 190100Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny II w Bydgoszczy - 190700Samochody osobowe i ciężarowe
XVIIUrząd Celny w Warszawie - 140000
1Oddział Celny III w Warszawie - 140300Samochody osobowe
2Oddział Celny V w Warszawie - 140500Samochody osobowe i ciężarowe
3Oddział Celny VI w Warszawie - 140600Samochody osobowe
4Oddział Celny w Radomiu - 140700Samochody osobowe
5Oddział Celny w Ciechanowie - 140800Samochody osobowe
6Oddział Celny w Błoniu - 140900Samochody ciężarowe
XVIIIUrząd Celny we Wrocławiu - 160000
1Oddział Celny I we Wrocławiu - 160100Samochody osobowe i ciężarowe
2Oddział Celny w Wałbrzychu - 160500Samochody osobowe i ciężarowe
3Oddział Celny w Opolu - 160600Samochody osobowe i ciężarowe
4Oddział Celny w Nysie - 161400Samochody osobowe i ciężarowe

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ
z dnia 20 czerwca 2001 r.
w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać uczelnia, aby utworzyć i prowadzić kierunek studiów, oraz nazw kierunków studiów.
(Dz. U. z dnia 10 lipca 2001 r.)

Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 i 1118 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1314) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Uczelnia może utworzyć i prowadzić kierunek studiów magisterskich, jeżeli odpowiada następującym warunkom:  1)   spełnia wymagania dotyczące minimum kadrowego nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelni oraz wymagania dotyczące proporcji liczby nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego do liczby studentów na danym kierunku studiów,  2)   prowadzi badania naukowe w dyscyplinach odpowiadających danemu kierunkowi studiów,  3)   posiada bazę materialną, w tym lokalową i laboratoryjną oraz odpowiednio wyposażoną bibliotekę, umożliwiającą prowadzenie badań naukowych i zajęć dydaktycznych.2. Warunkiem utworzenia i prowadzenia kierunku studiów magisterskich w uczelni niespełniającej wymagań określonych w art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, zwanej dalej “ustawą”, jest ponadto uzyskanie pozytywnej oceny kształcenia prowadzonego na danym kierunku na poziomie studiów zawodowych. Oceny tej nie dokonuje się przy tworzeniu kierunku lekarskiego oraz kierunków: farmacja, prawo, psychologia, stomatologia i weterynaria, w zakresie których prowadzi się wyłącznie studia magisterskie.3. Minimum kadrowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi:  1)   dla kierunków studiów wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 1-16 i 18-74 - zatrudnienie co najmniej 8 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego, reprezentujących specjalności wchodzące w zakres danego kierunku studiów, w tym co najmniej 5 reprezentujących specjalności, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku, z zastrzeżeniem § 5,  2)   dla kierunku studiów wymienionego w załączniku do rozporządzenia w poz. 17 - zatrudnienie co najmniej 8 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego, reprezentujących specjalności wchodzące w zakres tego kierunku studiów, w tym co najmniej 2 specjalizujących się w zakresie każdego języka obcego, który jest przedmiotem studiów,  3)   dla kierunków studiów wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 75, 76, 78-83, 85-91 i 93-95 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 5 nauczycieli akademickich, a dla kierunków wymienionych w poz. 77, 84 i 92 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 3 nauczycieli akademickich, posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego albo kwalifikacje II stopnia, w tym co najmniej jednej osoby z tytułem naukowym profesora, reprezentujących dyscyplinę artystyczną związaną z zakresem programu danego kierunku studiów,  4)   dla kierunków studiów wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 96-102 - zatrudnienie co najmniej 5 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego, reprezentujących specjalności wchodzące w zakres danego kierunku studiów, w tym co najmniej 3 reprezentujących specjalności, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku.
§ 2. 1. Do minimum kadrowego, o którym mowa w § 1 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, wliczani są: w uczelniach państwowych nauczyciele akademiccy zatrudnieni na podstawie mianowania, a w uczelniach niepaństwowych nauczyciele akademiccy zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy, dla których uczelnia ta stanowi podstawowe miejsce pracy, z zastrzeżeniem ust. 2.2. W uczelniach państwowych do minimum kadrowego określonego w § 1 ust. 3 mogą być również wliczani, tylko w jednej uczelni państwowej i nie dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym ukończyli 70 lat życia, nauczyciele akademiccy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę po nabyciu uprawnień emerytalnych.
§ 3. 1. Uczelnia może utworzyć i prowadzić kierunek studiów wyższych zawodowych, jeżeli spełnia minimum kadrowe, które stanowi:  1)   w przypadku kierunków studiów wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 1-16 i 18-74 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 4 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego oraz 6 nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora i udokumentowany dorobek praktyczny, reprezentujących specjalności, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku studiów, z zastrzeżeniem § 5,  2)   w przypadku kierunku studiów wymienionego w załączniku do rozporządzenia w poz. 17 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 4 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego oraz 6 nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora, w tym co najmniej jednego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego i co najmniej 2 nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora, specjalizujących się w zakresie każdego języka obcego, który jest przedmiotem studiów,  3)   w przypadku kierunków wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 75, 76, 78-91 oraz 93-95 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 3 nauczycieli akademickich, a dla kierunków wymienionych w poz. 77 i 92 - zatrudnienie co najmniej 2 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego albo kwalifikacje II stopnia, w tym co najmniej jednej osoby posiadającej tytuł naukowy profesora, reprezentujących dyscyplinę artystyczną związaną z zakresem programu danego kierunku studiów,  4)   w przypadku kierunków studiów wymienionych w załączniku do rozporządzenia w poz. 96-102 - zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy co najmniej 2 nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego oraz 3 nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora i udokumentowany dorobek praktyczny, reprezentujących specjalności, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku studiów.2. Jeżeli uczelnia prowadzi na danym kierunku studia magisterskie i zawodowe, do minimum kadrowego, o którym mowa w ust. 1, mogą być również wliczani nauczyciele akademiccy określeni w § 1 ust. 3.
§ 4. 1. Jeżeli dany kierunek studiów prowadzony jest przez więcej niż jedną jednostkę organizacyjną uczelni, warunki, o których mowa w § 1-3, muszą być spełnione odrębnie przez każdą jednostkę.2. Osoby, o których mowa w § 1 ust. 3 i § 3, mogą być wliczone do minimum kadrowego nie więcej niż w dwóch uczelniach, z zastrzeżeniem § 2.
§ 5. 1. Do minimum kadrowego, o którym mowa w § 1 ust. 3 pkt 1 oraz w § 3 ust. 1 pkt 1:  1)   na kierunkach: nawigacja oraz mechanika i budowa maszyn, prowadzonych w wyższych szkołach morskich, wlicza się również nauczycieli akademickich zatrudnionych na stanowisku profesora nadzwyczajnego i posiadających stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski kapitana żeglugi wielkiej lub starszego mechanika okrętowego,  2)   na kierunku architektura i urbanistyka wlicza się również nauczycieli akademickich zatrudnionych na stanowisku profesora nadzwyczajnego, w trybie art. 81 ustawy.2. Do minimum kadrowego, o którym mowa w § 1 ust. 3 i § 3, mogą być wliczeni nie więcej niż dwaj, a w przypadku studiów wyższych zawodowych - nie więcej niż jeden cudzoziemiec, posiadający co najmniej stopień naukowy doktora w zakresie specjalności wchodzącej w skład danego kierunku, o ile zostaną oni zatrudnieni w jednostce prowadzącej kierunek studiów, w pełnym wymiarze czasu pracy na okres co najmniej dwóch lat.
§ 6. Stosunek liczby zatrudnionych nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego do liczby studentów na danym kierunku studiów nie może być mniejszy niż:  1)   1:20 - dla kierunków studiów artystycznych,  2)   1:180 - dla kierunków studiów ekonomicznych,  3)   1:120 - dla kierunków studiów humanistycznych i społecznych, z tym że dla kierunku studiów filologia - 1:50,  4)   1:60 - dla kierunków studiów matematyczno-fizyczno-chemicznych i przyrodniczych,  5)   1:40 - dla kierunków studiów medycznych,  6)   1:180 - dla kierunków studiów prawnych,  7)   1:70 - dla kierunków studiów rolniczych, leśnych i weterynaryjnych,  8)   1:90 - dla kierunków studiów technicznych,  9)   1:80 - dla kierunków studiów wychowania fizycznego.
§ 7. Nazwy kierunków studiów określa załącznik do rozporządzenia.
§ 8. Uczelnie, które przed dniem wejścia w życie rozporządzenia utworzyły i prowadzą kierunki studiów, a nie spełniają warunków określonych w § 1 ust. 3 pkt 2, § 3 ust. 1 pkt 2 i § 6, dostosują się do warunków określonych w rozporządzeniu nie później niż do dnia 1 października 2004 r.
§ 9. Do wniosków o utworzenie kierunku studiów, złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, skierowanych do zaopiniowania przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego i nierozpatrzonych przez nią przed tym dniem, stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
NAZWY KIERUNKÓW STUDIÓW  1)   Administracja  2)   Analityka medyczna  3)   Architektura i urbanistyka  4)   Architektura krajobrazu  5)   Astronomia  6)   Automatyka i robotyka  7)   Bibliotekoznawstwo i informacja naukowo-techniczna  8)   Biologia  9)   Biotechnologia  10)  Budownictwo  11)  Chemia  12)  Dziennikarstwo i komunikacja społeczna  13)  Ekonomia  14)  Elektronika i telekomunikacja  15)  Elektrotechnika  16)  Farmacja  17)  Filologia  18)  Filologia polska  19)  Filozofia  20)  Finanse i bankowość  21)  Fizyka  22)  Fizyka techniczna  23)  Geodezja i kartografia  24)  Geografia  25)  Geologia  26)  Gospodarka przestrzenna  27)  Górnictwo i geologia  28)  Historia  29)  Informatyka  30)  Informatyka i ekonometria  31)  Inżynieria chemiczna i procesowa  32)  Inżynieria materiałowa  33)  Inżynieria środowiska  34)  Kierunek lekarski  35)  Leśnictwo  36)  Matematyka  37)  Mechanika i budowa maszyn  38)  Metalurgia  39)  Stosunki międzynarodowe  40)  Nauki o rodzinie  41)  Nawigacja  42)  Oceanografia  43)  Oceanotechnika  44)  Ochrona środowiska  45)  Ogrodnictwo  46)  Pedagogika  47)  Pedagogika specjalna  48)  Pielęgniarstwo  49)  Położnictwo  50)  Politologia  51)  Prawo  52)  Prawo kanoniczne  53)  Psychologia  54)  Fizjoterapia  55)  Rolnictwo  56)  Rybactwo  57)  Socjologia  58)  Stomatologia  59)  Technika rolnicza i leśna  60)  Technologia chemiczna  61)  Technologia drewna  62)  Technologia żywności i żywienie człowieka  63)  Teologia  64)  Towaroznawstwo  65)  Transport  66)  Turystyka i rekreacja  67)  Weterynaria  68)  Włókiennictwo  69)  Wychowanie fizyczne  70)  Wychowanie techniczne  71)  Zarządzanie i inżynieria produkcji  72)  Zarządzanie i marketing  73)  Zdrowie publiczne  74)  Zootechnika  74)  Aktorstwo  76)  Architektura wnętrz  77)  Dyrygentura  78)  Grafika  79)  Instrumentalistyka  80)  Jazz i muzyka estradowa  81)  Kompozycja i teoria muzyki  82)  Konserwacja i restauracja dzieł sztuki  83)  Malarstwo  84)  Organizacja produkcji filmowej i telewizyjnej  85)  Realizacja obrazu filmowego, telewizyjnego i fotografia  86)  Reżyseria  87)  Reżyseria dźwięku  88)  Rzeźba  89)  Scenografia  90)  Taniec  91)  Wiedza o teatrze  92)  Wokalistyka  93)  Edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej  94)  Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych  95)  Wzornictwo  96)  Archeologia  97)  Etnologia  98)  Historia sztuki  99)  Kulturoznawstwo100)  Muzykologia101)  Ochrona dóbr kultury102)  Papiernictwo i poligrafia

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 17 lipca 2001 r.
w sprawie ustalenia dodatkowych lotniczych przejść granicznych.
(Dz. U. z dnia 31 lipca 2001 r.)

Na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. Nr 78, poz. 461, z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 498) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się do dnia 31 grudnia 2001 r. dodatkowe lotnicze przejścia graniczne w:  1)   Białej Podlaskiej,  2)   Bydgoszczy,  3)   Jeleniej Górze,  4)   Kielcach - Masłowie,  5)   Łodzi - Lublinku,  6)   Mielcu,  7)   Szymanach koło Szczytna,  8)   Świdniku,  9)   Zielonej Górze - Babimoście,  10)  Zielonej Górze - Przylepie.
§ 2. Określone w § 1 dodatkowe lotnicze przejścia graniczne są otwarte codziennie w godzinach od 700 do 2000 i przeznaczone do obsługi statków powietrznych odbywających loty międzynarodowe w ruchu osobowym.
§ 3. Dyrekcja portu lotniczego powiadamia właściwego miejscowo komendanta oddziału Straży Granicznej oraz właściwego miejscowo dyrektora urzędu celnego o zamierzonym lądowaniu lub starcie statku powietrznego nie później niż na 48 godzin przed planowanym lotem.
§ 4. Przewóz funkcjonariuszy Straży Granicznej przeprowadzających kontrolę graniczną oraz funkcjonariuszy celnych przeprowadzających kontrolę celną zapewnia na swój koszt dyrekcja właściwego portu lotniczego.
§ 5. Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 stycznia 1999 r. w sprawie ustalenia dodatkowych lotniczych przejść granicznych w Białej Podlaskiej, Bydgoszczy, Jeleniej Górze, Kielcach - Masłowie, Łodzi - Lublinku, Mielcu, Szymanach koło Szczytna, Świdniku, Zielonej Górze - Babimoście i Zielonej Górze - Przylepie (Dz. U. Nr 12, poz. 105).
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 27 czerwca 2001 r.
w sprawie wielkości kontyngentu krajowego produkcji skrobi ziemniaczanej.
(Dz. U. z dnia 29 czerwca 2001 r.)

Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej (Dz. U. Nr 11, poz. 83) zarządza się, co następuje:

§ 1. Określa się wielkość kontyngentu krajowego produkcji skrobi ziemniaczanej w okresie:  1)   od dnia 1 lipca 2002 r. do dnia 30 czerwca 2003 r. - 200 tys. ton,  2)   od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. - 220 tys. ton,  3)   od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2005 r. - 242 tys. ton.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.