Archiwum miesiąca Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 22 marca 1990 r.

poniedziałek, 29 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 22 marca 1990 r.
o pracownikach samorządowych.
(tekst jednolity)

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa status prawny pracowników zatrudnionych w:  1)   urzędzie marszałkowskim, wojewódzkich samorządowych jednostkach organizacyjnych,  2)   starostwie powiatowym, powiatowych jednostkach organizacyjnych,   3)   urzędzie gminy, w jednostkach pomocniczych gminy oraz w gminnych jednostkach i zakładach budżetowych,  4)   biurach (ich odpowiednikach) związków jednostek samorządu terytorialnego oraz zakładów budżetowych utworzonych przez te związki,  5)   biurach (ich odpowiednikach) jednostek administracyjnych jednostek samorządu terytorialnego - zwanych dalej “pracownikami samorządowymi”, z zastrzeżeniem art. 1a.
Art. 1a. Przepisów ustawy nie stosuje się do pracowników jednostek wymienionych w art. 1, których status prawny określają odrębne przepisy.
Art. 2. Pracownicy samorządowi są zatrudniani:  1)   na podstawie wyboru:a)  w urzędzie marszałkowskim: marszałek województwa, wiceprzewodniczący zarządu oraz pozostali członkowie zarządu województwa - jeżeli statut województwa tak stanowi,b)  w starostwie powiatowym: starosta, wicestarosta oraz pozostali członkowie zarządu powiatu - jeżeli statut powiatu tak stanowi, z tym że z członkami zarządu powiatu wybranymi spoza składu rady powiatu zawsze nawiązuje się stosunek pracy,c)  w urzędzie gminy: wójt, burmistrz, prezydent miasta, ich zastępcy, pozostali członkowie zarządu gminy - jeżeli statut gminy tak stanowi,d)  w związkach jednostek samorządu terytorialnego: przewodniczący zarządu związku i pozostali członkowie zarządu - jeżeli statut związku tak stanowi,  2)   na podstawie mianowania: pracownicy zatrudniani na stanowiskach pracy określonych w statucie gminy bądź związku międzygminnego,  3)   na podstawie powołania: sekretarz gminy, sekretarz powiatu, skarbnik gminy (główny księgowy budżetu), skarbnik powiatu (główny księgowy budżetu powiatu), skarbnik województwa (główny księgowy budżetu województwa),  4)   na podstawie umowy o pracę: pozostali pracownicy samorządowi.
Rozdział 2
Nawiązanie, zmiana i rozwiązanie stosunku pracy
Art. 3. 1. Pracownikiem samorządowym może być osoba, która:  1)   jest obywatelem polskim,   2)   ma odpowiedni staż pracy i kwalifikacje,  3)   ukończyła 18 rok życia i ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych,  4)   posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku.2. Do pracowników samorządowych zatrudnionych na podstawie umowy o pracę nie stosuje się wymogów określonych w ust. 1 pkt 1 i 3.
Art. 4. Czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za podmioty określone w art. 1, zwane dalej “pracodawcami samorządowymi”, dokonują:  1)   organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego lub w zakresie ustalonym przez ten organ w odrębnej uchwale jego przewodniczący - wobec przewodniczącego zarządu tej jednostki - w formie uchwały, z zastrzeżeniem, że uchwała ta nie może obejmować prawa do ustalania przez przewodniczącego organu stanowiącego wynagrodzenia przewodniczących zarządów jednostek samorządu terytorialnego,  2)   przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego wobec członków zarządu tej jednostki,  3)   przewodniczący zgromadzenia związku jednostek samorządu terytorialnego wobec członków zarządu tego związku,  4)   w urzędzie jednostki samorządu terytorialnego - przewodniczący zarządu tej jednostki wobec pozostałych pracowników urzędu oraz wobec kierowników samorządowych jednostek organizacyjnych będących samodzielnymi pracodawcami samorządowymi innymi niż wymienieni w pkt 1-3,  5)   kierownik jednostki organizacyjnej - za innego niż wymieniony w pkt 1-4 pracodawcę samorządowego.
Art. 4a. Akt mianowania pracownika samorządowego jest sporządzany w formie pisemnej i zawiera co najmniej:  1)   nazwę pracodawcy samorządowego,  2)   imię i nazwisko pracownika samorządowego,  3)   datę nawiązania stosunku pracy,   4)   określenie stanowiska pracy,  5)   określenie wysokości i składników wynagrodzenia za pracę,  6)   datę obowiązku podjęcia czynności służbowych,  7)   podpis osoby dokonującej mianowania.
Art. 5. Przed podjęciem pracy pracownik zatrudniony na podstawie wyboru, mianowania lub powołania składa pisemne ślubowanie następującej treści:”Ślubuję uroczyście, że na zajmowanym stanowisku będę służyć państwu i społeczności lokalnej, przestrzegać porządku prawnego i wykonywać sumiennie powierzone mi zadania.”
Art. 6. Małżonkowie oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia lub stosunku powinowactwa pierwszego stopnia i przysposobienia, opieki lub kurateli - nie mogą być zatrudnieni u pracodawców samorządowych, jeżeli powstałby między tymi osobami stosunek bezpośredniej podległości służbowej.
Art. 7. Do mianowanych pracowników samorządowych stosuje się odpowiednio przepis art. 10 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403), zwanej dalej “ustawą o pracownikach urzędów państwowych”.
Art. 8. W razie tymczasowego aresztowania pracownika samorządowego mianowanego, stosuje się odpowiednio przepis art. 11 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
Art. 9. 1. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może zawiesić w pełnieniu obowiązków pracowniczych na czas nieprzekraczający trzech miesięcy pracownika samorządowego mianowanego, jeżeli zostało wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne.2. W okresie zawieszenia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia i innych świadczeń przysługujących na podstawie stosunku pracy.
Art. 10. 1. Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może nastąpić w drodze wypowiedzenia w razie:  1)   ujemnej oceny kwalifikacyjnej, wydanej zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 17, i potwierdzonej ponowną ujemną oceną, która nie może być dokonana wcześniej niż po upływie trzech miesięcy,  2)   likwidacji lub reorganizacji urzędu gminy lub innych jednostek, o których mowa w art. 1 pkt 3, oraz biur (ich odpowiedników), o których mowa w art. 1 pkt 4, połączonej ze zmniejszeniem stanu zatrudnienia,  3)   niezawinionej utraty uprawnień do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,  4)   trwałej utraty zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia(1), jeżeli nie ma możliwości zatrudnienia pracownika na innym stanowisku, odpowiednim do jego stanu zdrowia i kwalifikacji zawodowych, albo pracownik odmawia podjęcia takiej pracy,  5)   (2) nabycia prawa do renty lub emerytury.2. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 3 kierownik urzędu gminy (jednostki, o której mowa w art. 1) powinien zaproponować pracownikowi samorządowemu mianowanemu podjęcie pracy na innym stanowisku odpowiadającym posiadanym kwalifikacjom, jeżeli takim stanowiskiem dysponuje.3. W przypadku ustania zatrudnienia z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 2, pracownikowi samorządowemu mianowanemu przysługuje wynagrodzenie obliczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy za czas pozostawania bez pracy, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.4. Okres wypowiedzenia stosunku pracy pracownikowi samorządowemu mianowanemu wynosi trzy miesiące i kończy się ostatniego dnia miesiąca.5. Do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym w razie reorganizacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, oraz w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 3 i 4 stosuje się przepis art. 38 Kodeksu pracy.
Art. 11. Pracownik samorządowy mianowany może rozwiązać stosunek pracy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia.
Art. 12. W okresie wypowiedzenia pracownik samorządowy może być zwolniony z pełnienia obowiązków z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
Art. 13. Stosunek pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może ulec rozwiązaniu w drodze porozumienia stron.
Art. 14. 1. Właściwy organ lub osoba niezwłocznie rozwiązuje bez wypowiedzenia stosunek pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym w razie:  1)   prawomocnego skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania zawodu,  2)   prawomocnego ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z pracy w urzędzie,  3)   zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku,  4)   utraty obywatelstwa polskiego.2. Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym może nastąpić w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż jeden rok, a także w razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn - po upływie okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy.3. Stosunek pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym wygasa w przypadkach określonych w Kodeksie pracy oraz przepisach szczególnych.
Art. 14a. 1. Pracownikowi samorządowemu zatrudnionemu w ramach stosunku pracy na podstawie wyboru, z którym został rozwiązany stosunek pracy w związku z upływem kadencji, przysługuje odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia obliczonego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.2. Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać kwoty dwudziestokrotnego miesięcznego najniższego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy, ustalonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej(3) na podstawie odrębnych przepisów.3. W przypadku gdy pracownik, o którym mowa w ust. 1, zostanie ponownie, w najbliższej kadencji, zatrudniony na podstawie stosunku pracy z wyboru w tym samym urzędzie, przepisu ust. 1 nie stosuje się.4. Do pracownika, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisu art. 75 Kodeksu pracy.
Rozdział 3
Obowiązki i prawa pracownika samorządowego
Art. 15. 1. Do podstawowych obowiązków pracownika samorządowego należy dbałość o wykonywanie zadań publicznych oraz o środki publiczne, z uwzględnieniem interesów państwa oraz indywidualnych interesów obywateli.2. Do obowiązków pracownika samorządowego należy w szczególności:  1)   przestrzeganie prawa,  2)   wykonywanie zadań urzędu sumiennie, sprawnie i bezstronnie,  3)   informowanie organów, instytucji i osób fizycznych oraz udostępnianie dokumentów znajdujących się w posiadaniu urzędu, jeżeli prawo tego nie zabrania,  4)   zachowanie tajemnicy państwowej i służbowej w zakresie przez prawo przewidzianym,  5)   zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach ze zwierzchnikami, podwładnymi, współpracownikami oraz w kontaktach z obywatelami,  6)   zachowanie się z godnością w miejscu pracy i poza nim.
Art. 16. 1. Do obowiązków pracownika samorządowego należy sumienne i staranne wypełnianie poleceń przełożonego.2. Jeżeli w przekonaniu pracownika samorządowego polecenie przełożonego jest niezgodne z prawem, pracownik ten powinien przedstawić mu swoje zastrzeżenia; w razie pisemnego potwierdzenia polecenia, powinien je wykonać, zawiadamiając jednocześnie przewodniczącego zarządu jednostki samorządowej o zastrzeżeniach.3. Pracownikowi samorządowemu nie wolno wykonywać poleceń, których wykonanie według jego przekonania stanowiłoby przestępstwo lub groziłoby niepowetowanymi stratami.4. (skreślony).
Art. 17. 1. Pracownik samorządowy mianowany podlega okresowym ocenom kwalifikacyjnym.2. Zasady dokonywania oceny określa rada gminy, lub organ związku jednostek samorządu terytorialnego, określony w statucie albo regulaminie.
Art. 18. Pracownik samorządowy nie może wykonywać zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności z jego obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość lub interesowność.
Art. 19. Pracownik samorządowy jest obowiązany na żądanie upoważnionego do czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w imieniu pracodawcy samorządowego złożyć oświadczenie o stanie majątkowym.
Art. 20. 1. Pracownikowi samorządowemu przysługuje wynagrodzenie stosowne do zajmowanego stanowiska oraz posiadanych kwalifikacji zawodowych.2. Rada Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania i wymagania kwalifikacyjne pracowników samorządowych. Rada Ministrów przy ustalaniu zasad wynagradzania członków zarządu jednostek samorządu terytorialnego, odrębnie dla każdego stopnia zasadniczego podziału terytorialnego, uwzględnia liczbę mieszkańców jednostki samorządu terytorialnego.3. Maksymalne wynagrodzenie członka zarządu jednostki samorządu terytorialnego nie może przekroczyć w ciągu miesiąca, łącznie z dodatkiem za wieloletnią pracę, siedmiokrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 19, poz. 239 oraz z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 100, poz. 1080).4. Maksymalne miesięczne wynagrodzenie kierowników i zastępców kierowników jednostek budżetowych, gospodarstw pomocniczych tych jednostek oraz zakładów budżetowych jednostek samorządu terytorialnego nie może przekroczyć czterokrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 19, poz. 239 oraz z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 100, poz. 1080).5. Osobom wymienionym w ust. 3 nie przysługują nagrody, z wyjątkiem nagrody jubileuszowej, o której mowa w art. 21.
Art. 21. 1. Pracownikom samorządowym przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagroda jubileuszowa oraz jednorazowa odprawa przy przechodzeniu na rentę inwalidzką(4) lub emeryturę. Przepisy art. 22 ust. 1, art. 23 oraz art. 28 ust. 1 i ust. 3 ustawy o pracownikach urzędów państwowych stosuje się odpowiednio.2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa warunki, w jakich do okresu pracy w jednostkach samorządu terytorialnego wlicza się okresy zatrudnienia w innych zakładach pracy.
Art. 22. Do świadczeń przysługujących pracownikowi samorządowemu w związku z podróżą służbową lub przeniesieniem do pracy w innej miejscowości przepis art. 26 ustawy o pracownikach urzędów państwowych stosuje się odpowiednio.
Art. 23. (5) 1. Pracownikowi samorządowemu przysługują świadczenia emerytalne i rentowe na zasadach określonych w przepisach o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin(6).2. Pracownikowi samorządowemu mianowanemu przysługuje pełna emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył sześćdziesiąt lat, a kobieta pięćdziesiąt pięć lat i ma wymagany okres zatrudnienia, w przypadkach określonych w przepisach:  1)   art. 10 ust. 1 pkt 2, jeżeli dotyczy wyłącznie reorganizacji uniemożliwiającej dalsze zatrudnienie,  2)   art. 10 ust. 1 pkt 3, jeżeli urząd nie dysponuje stanowiskiem, o którym mowa w art. 10 ust. 2,  3)   art. 10 ust. 1 pkt 4, z wyłączeniem przypadków, gdy pracownik odmówił zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa w tym przepisie.3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.
Art. 24. 1. Regulaminy pracy określają porządek wewnętrzny i rozkład czasu pracy w sposób zapewniający obywatelom załatwianie spraw w dogodnym dla nich czasie.2. Czas pracy pracowników samorządowych nie może przekraczać 40 godzin na tydzień i ośmiu godzin na dobę.3. Do czasu pracy pracownika samorządowego mianowanego stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
Rozdział 4
Odpowiedzialność porządkowa i dyscyplinarna pracowników samorządowych mianowanych
Art. 25. W sprawach odpowiedzialności porządkowej i dyscyplinarnej pracowników samorządowych, w kwestiach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy art. 34 ust. 1 i 3, art. 36 ust. 6 i art. 37 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
Art. 26. 1. Karę porządkową upomnienia za przewinienie mniejszej wagi wymierza bezpośredni przełożony pracownika samorządowego i zawiadamia go o tym na piśmie.2. Pracownik samorządowy może w ciągu trzech dni od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu odwołać się do upoważnionego do czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w imieniu pracodawcy samorządowego, który decyduje o jego uwzględnieniu lub odrzuceniu.
Art. 27. 1. Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych powołuje się komisje dyscyplinarne I i II instancji.2. Komisja dyscyplinarna I instancji składa się z członków wybranych przez radę gminy (zgromadzenie związku) spośród pracowników samorządowych, z wyjątkiem pracowników zatrudnionych na podstawie wyboru i umowy o pracę.3. Komisja dyscyplinarna II instancji składa się z członków wybranych przez radę gminy (zgromadzenie związku) spośród radnych.4. Członków komisji dyscyplinarnych wybiera się na okres kadencji rady.
Art. 28. W miarę potrzeby tworzy się komisje dyscyplinarne, o których mowa w art. 27, dla pracowników kilku pracodawców samorządowych.
Art. 29. Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza przewodniczący zarządu jednostki samorządowej spośród pracowników mianowanych wymienionych w art. 27 ust. 2.
Art. 30. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady powoływania składu komisji dyscyplinarnych i tryb postępowania przed komisjami, zasady wydawania i wykonywania ich orzeczeń oraz zasady wznowienia postępowania przed komisjami dyscyplinarnymi.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 31. 1. W kwestiach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu pracy.2. Spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy.
Art. 32. Do pracowników samorządowych zatrudnionych na stanowiskach pomocniczych i obsługi, określonych w przepisach o wynagrodzeniu, o których mowa w art. 20 ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 16 ust. 2, art. 19 i art. 24 ust. 2.
Art. 33. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy zatrudnieni w dotychczasowych urzędach terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego stają się pracownikami samorządowymi. Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają 31 grudnia 1990 r., jeżeli przed 1 października 1990 r. nie zostaną z nimi nawiązane nowe stosunki pracy na dalszy okres. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez zakład pracy może nastąpić za trzymiesięcznym wypowiedzeniem w trybie przewidzianym w art. 411 Kodeksu pracy.2. Pracownicy zatrudnieni w dotychczasowych urzędach terenowych organów administracji państwowej, którzy zgodnie z ust. 1 zdanie pierwsze stali się pracownikami samorządowymi, zachowują uprawnienia wynikające z przepisów szczególnych do dnia nawiązania nowych stosunków pracy na dalszy okres albo do dnia wcześniejszego rozwiązania lub wygaśnięcia stosunków pracy zgodnie z ust. 1 zdanie drugie i trzecie.3. Pracownikom samorządowym mianowanym, w przypadkach określonych w ust. 1, przysługuje wynagrodzenie przewidziane w art. 10 ust. 3 ustawy. Pozostałym pracownikom przysługują w tych przypadkach świadczenia przewidziane w art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 i Nr 10, poz. 59).4. Wszelkie świadczenia pieniężne powstałe z tytułu rozwiązania stosunków pracy, o których mowa w ust. 1, pokrywa Skarb Państwa za pośrednictwem urzędów wojewódzkich, z wyjątkiem świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 i Nr 10, poz. 59).
Art. 34. Ustawa wchodzi w życie w terminie określonym ustawą - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
1) Obecnie: lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym (Dz.U.96.100.461), która weszła w życie z dniem 1 września 1997 r.
2) Z dniem 13 grudnia 2000 r. art. 10 ust. 1 pkt 5 w zakresie, w jakim stwarza podstawę do rozwiązania stosunku pracy w drodze wypowiedzenia z mianowanym pracownikiem samorządowym - kobietą, w razie nabycia przez nią prawa do emerytury, wcześniej niż z mianowanym pracownikiem samorządowym - mężczyzną, został uznany za niezgodny z art. 32 i 33 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2000 r., (Dz.U.00.109.1165).
3) Obecnie: ministra właściwego do spraw pracy, stosownie do art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 16 i art. 21 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U.99.82.928), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
4) Obecnie: rentę z tytułu niezdolności do pracy, stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 28 czerwca 1996 r. o zmianie niektórych ustaw o zaopatrzeniu emerytalnym i o ubezpieczeniu społecznym (Dz.U.96.100.461), która weszła w życie z dniem 1 września 1997 r.
5) Utracił moc w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U.97.28.153), na podstawie art. 170 pkt 14 tej ustawy, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
6) Obecnie: przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.98.162.1118), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

ROZPORZĄDZENIE

poniedziałek, 29 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEPREZESA RADY MINISTRÓW
z dnia 29 grudnia 2001 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury.
(Dz. U. z dnia 29 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 października 2001 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 122, poz. 1336) w załączniku po pkt 16 dodaje się pkt 16a-16e w brzmieniu:”16a)  Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Ekologii Miast w Łodzi,16b)   Instytut Geodezji i Kartografii w Warszawie,16c)   Instytut Gospodarki Mieszkaniowej w Warszawie,16d)   Instytut Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej w Warszawie,16e)   Zakład Badawczo-Doświadczalny Gospodarki Komunalnej w Katowicach,”.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

USTAWA
z dnia 17 grudnia 2001 r.

sobota, 27 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 17 grudnia 2001 r.
o zmianie ustawy o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych.
(Dz. U. z dnia 29 grudnia 2001 r.)

Art. 1. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o regulacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 129, poz. 1446) w art. 42 ust. 6 otrzymuje brzmienie:”6.  W 2002 r. dopłaty, o których mowa w ust. 1, przysługują od dnia 1 października, a ich wysokość wynosi 7 groszy za litr mleka.”
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

ROZPORZĄDZENIE

sobota, 27 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIERADY MINISTRÓW
z dnia 31 maja 2001 r.
w sprawie zmiany granic województw małopolskiego i śląskiego.
(Dz. U. z dnia 20 czerwca 2001 r.)

Na podstawie art. 5a ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (Dz. U. Nr 96, poz. 603 i Nr 104, poz. 656, z 1999 r. Nr 101, poz. 1182 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497) zarządza się, co następuje:

§ 1. Z dniem 1 stycznia 2002 r. zmienia się granice następujących województw:  1)   małopolskiego przez wyłączenie z powiatu olkuskiego gminy o statusie miasta Sławków,  2)   śląskiego przez przyłączenie do powiatu będzińskiego gminy o statusie miasta Sławków.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE

środa, 24 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ
z dnia 9 kwietnia 2001 r.
w sprawie szczegółowych zasad przyznawania i pozbawiania licencji na uprawianie określonych dyscyplin sportu.
(Dz. U. z dnia 27 kwietnia 2001 r.)

Na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 160, poz. 1078, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 96, poz. 1106 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 9, poz. 117, Nr 72, poz. 839 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Polski związek sportowy przyznaje i pozbawia licencji na uprawianie dyscypliny sportu objętej zakresem działania tego związku lub wchodzącej w skład dziedziny sportu, w której ten związek działa.2. Licencję przyznaje się na czas nieokreślony.3. Licencja może być przyznana na czas określony na żądanie osoby ubiegającej się o przyznanie licencji.
§ 2. 1. Osoba ubiegająca się o przyznanie licencji składa we właściwym polskim związku sportowym pisemny wniosek zawierający:  1)   imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,  2)   określenie dyscypliny sportu, na której uprawianie wnioskodawca ubiega się o licencję,  3)   określenie okresu, na jaki licencja ma być przyznana,  4)   datę i podpis wnioskodawcy.2. Do wniosku dołącza się:  1)   zobowiązanie do uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym,  2)   zaświadczenie lekarza medycyny sportowej o dopuszczeniu do uprawiania określonej dyscypliny sportu,  3)   zobowiązanie do wykonywania przewidzianych w przepisach obowiązków zawodnika oraz do przestrzegania warunków uprawiania danej dyscypliny sportu,- z uwzględnieniem ust. 3 i 4.3. Osoba niepełnoletnia ubiegająca się o przyznanie licencji dołącza do wniosku ponadto pisemną zgodę ustawowych przedstawicieli na amatorskie lub profesjonalne uprawianie danej dyscypliny sportu.4. Osoba ubiegająca się ponownie o przyznanie licencji dołącza dodatkowo do wniosku oświadczenie, że nie została ukarana żadną z kar przewidzianych w § 5 ust. 2 pkt 1 i 2 lub nie została pozbawiona licencji z przyczyn, o których mowa w § 6 ust. 2 pkt 2-4.
§ 3. 1. Jeżeli osoba ubiegająca się o przyznanie licencji jest stowarzyszona lub zatrudniona w klubie sportowym, składa wniosek o przyznanie licencji na uprawianie określonej dyscypliny sportu za pośrednictwem tego klubu.2. Klub sportowy przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 1, do właściwego polskiego związku sportowego w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, wraz z opinią klubu.3. Osoba stowarzyszona, o której mowa w ust. 1, może dołączyć do wniosku uwierzytelnioną kopię książeczki zdrowia sportowca z aktualnie ważnym badaniem lekarskim zamiast zaświadczenia, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2.
§ 4. 1. Polski związek sportowy przyznaje licencję w drodze decyzji.2. Licencja zawiera:  1)   imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz adres zamieszkania zawodnika,  2)   numer licencji,  3)   dyscyplinę sportu, na której uprawianie licencja została przyznana,  4)   datę wydania licencji,  5)   okres ważności licencji, jeżeli została przyznana na czas określony.3. Licencja powinna być opatrzona zdjęciem i podpisem posiadacza licencji, pieczęcią polskiego związku sportowego oraz podpisem przedstawiciela związku przyznającego licencję.4. Wzór licencji określa załącznik do rozporządzenia.
§ 5. 1. Polski związek sportowy może odmówić przyznania licencji, jeżeli osoba ubiegająca się o przyznanie licencji nie spełnia warunków określonych w § 2 lub § 3 i braki nie zostały usunięte, mimo wezwania, w wyznaczonym terminie.2. Licencji na uprawianie danej dyscypliny sportu nie może uzyskać osoba, która uprawiając tę dyscyplinę została przez właściwy organ polskiego związku sportowego:  1)   ukarana karą dożywotniej dyskwalifikacji,  2)   ukarana karą czasowej dyskwalifikacji - w czasie odbywania tej kary,  3)   pozbawiona licencji z przyczyn określonych w § 6 ust. 2 pkt 2-4 - w okresie 2 lat od daty wydania tej decyzji.3. Odmowa przyznania licencji wymaga uzasadnienia.
§ 6. 1. Polski związek sportowy może pozbawić zawodnika licencji w razie:  1)   odmowy uczestniczenia w reprezentacji kraju,  2)   odmowy lub zaprzestania udziału w procesie szkoleniowym i we współzawodnictwie sportowym,  3)   odmowy poddania się obowiązkowym badaniom lekarskim.2. Polski związek sportowy pozbawia zawodnika licencji w razie:  1)   stwierdzenia przez lekarza medycyny sportowej niezdolności do uprawiania danej dyscypliny sportu,  2)   rażącego nieprzestrzegania regulaminów sportowych i zasad rywalizacji sportowej,  3)   rażącego naruszenia obowiązków zawodnika,  4)   przekroczenia przepisów antydopingowych.3. Jeżeli przyczyny pozbawienia licencji wymienione w ust. 1 i 2 stanowią również przyczyny wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, decyzja o pozbawieniu licencji może być wydana po zakończeniu tego postępowania i wydaniu orzeczenia ostatecznego.4. Pozbawienie zawodnika licencji wymaga uzasadnienia.
§ 7. Organem odwoławczym w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji jest Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu.
§ 8. 1. Polski związek sportowy prowadzi ewidencję przyznanych licencji.2. Ewidencja powinna obejmować dane oraz dokumenty, o których mowa w § 2 i 3 oraz w § 4 ust. 2 pkt 2, 4 i 5.3. Polski związek sportowy prowadzi odrębną ewidencję prawomocnych decyzji o odmowie przyznania i o pozbawieniu licencji.
§ 9. Licencje wydane przed wejściem w życie rozporządzenia zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, z zastrzeżeniem § 6.
§ 10. Traci moc zarządzenie Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie zasad przyznawania i pozbawiania licencji na uprawianie określonych dyscyplin sportu (Monitor Polski Nr 4, poz. 31).
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
Wzór
LICENCJAsportowcaNr …………………………………………………………………………….(dyscyplina sportu)wzór

USTAWA
z dnia 22 sierpnia 1997 r.

wtorek, 23 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 22 sierpnia 1997 r.
o pracowniczych programach emerytalnych.
(tekst jednolity)

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa reguluje zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych, warunki, które powinny spełniać podmioty uczestniczące w realizowaniu tych programów, oraz zasady zawierania składających się na nie umów.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:  1)   pracownik - osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania, spółdzielczej umowy o pracę w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, osobę zatrudnioną na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, jeżeli jest ona objęta obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z tego tytułu, oraz osobę zatrudnioną na podstawie umowy zawartej w wyniku powołania lub wyboru do organu reprezentującego osoby prawnej, w tym kontraktu menedżerskiego,  2)   pracodawca - podmiot zatrudniający pracowników w rozumieniu pkt 1,  3)   zatrudnienie - zawarcie umowy o pracę bądź innej umowy, o której mowa w pkt 1, oraz powołanie, wybór i mianowanie,  4)   zakład ubezpieczeń - zakład ubezpieczeń na życie w formie spółki akcyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 37, poz. 424),  5)   towarzystwo ubezpieczeń - towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych na życie w rozumieniu ustawy o działalności ubezpieczeniowej,  6)   fundusz inwestycyjny - fundusz inwestycyjny otwarty lub specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 139, poz. 933, z 1999 r. Nr 72, poz. 801 oraz z 2000 r. Nr 103, poz. 1099 i Nr 114, poz. 1192),  6a)  grupowe inwestycyjne ubezpieczenie na życie pracowników - rodzaj ubezpieczenia w ramach grupy 3 działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z zastrzeżeniem art. 7a,  7)   uczestnik - osobę, która przystąpiła do pracowniczego programu emerytalnego,  8)   środki - środki finansowe na rachunkach pracowników, prowadzonych na podstawie zakładowej umowy emerytalnej przez zakłady lub towarzystwa ubezpieczeń, fundusze inwestycyjne bądź pracownicze fundusze emerytalne,  9)   reprezentacja pracowników - zakładową organizację związkową lub reprezentację wyłonioną w sposób określony w art. 15 ust. 4 ustawy, jeżeli w zakładzie nie działa zakładowa organizacja związkowa,  10)  wypłata - wypłatę pracownikowi środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego na warunkach określonych w zakładowej umowie emerytalnej,  11)  wypłata transferowa - przeniesienie środków zgromadzonych przez uczestnika w ramach pracowniczego programu emerytalnego do zakładu ubezpieczeń, towarzystwa ubezpieczeń, funduszu inwestycyjnego lub pracowniczego funduszu emerytalnego, gromadzącego środki w ramach innego pracowniczego programu emerytalnego w przypadkach, o których mowa w art. 28 ust. 1,12)  zwrot - wycofanie środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty bądź wypłaty transferowej,  13)  Urząd Nadzoru - Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi,  14)  rejestr - rejestr pracowniczych programów emerytalnych prowadzony przez Urząd Nadzoru,  15)  wynagrodzenie - przychód uczestnika uzyskiwany od pracodawcy prowadzącego pracowniczy program emerytalny, stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298 i Nr 39, poz. 459), bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 tej ustawy.
Art. 3. 1. Pracowniczy program emerytalny stanowią zakładowe umowy emerytalne, pracownicze umowy emerytalne oraz, z zastrzeżeniem ust. 2, umowy z zakładami albo towarzystwami ubezpieczeń, umowy z funduszami inwestycyjnymi bądź statuty pracowniczych funduszy emerytalnych, a także, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, które określają warunki gromadzenia środków ze składek, przeznaczonych do wypłat w wieku emerytalnym lub w przypadku uzyskania uprawnień do świadczeń rentowych z tytułu niezdolności do pracy, spełniające kryteria ustalone w ustawie.2. Jeżeli pracodawcą jest zakład lub towarzystwo ubezpieczeń, pracownicze towarzystwo emerytalne albo towarzystwo funduszy inwestycyjnych, warunki gromadzenia środków, o których mowa w ust. 1, określa zakładowa umowa emerytalna.3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do podmiotów, które nie zarządzają całością środków gromadzonych w ramach programu.
Art. 4. 1. Pracownicze programy emerytalne mogą być oferowane na warunkach niniejszej ustawy przez pracodawcę lub łącznie co najmniej przez dwóch pracodawców, zatrudniających każdy co najmniej 5 pracowników.2. Pracodawca, który na podstawie odrębnych przepisów podlega wpisowi do właściwego rejestru albo do ewidencji działalności gospodarczej(1), nie może zawrzeć zakładowej umowy emerytalnej przed upływem roku od wpisania go do takiego rejestru lub ewidencji. Nie dotyczy to spółek powstałych w wyniku przekształceń własnościowych przedsiębiorstw państwowych.3. Pracodawca prowadzący działalność nieprzerwanie od 3 lat może zaoferować pracowniczy program emerytalny, jeżeli zatrudnia co najmniej 3 pracowników.4. Uczestnikami pracowniczych programów emerytalnych mogą być, obok pracowników, także osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na własny rachunek, wspólnicy spółek cywilnych, jawnych oraz wspólnicy spółki komandytowej odpowiadający bez ograniczenia, którzy podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, o ile te osoby lub spółki prowadzą programy emerytalne dla swoich pracowników, przewidujące równocześnie uczestnictwo pracodawców.5. Przepisy ustawy dotyczące pracowników stosuje się odpowiednio do osób, które są uczestnikami pracowniczych programów emerytalnych na podstawie ust. 4.
Art. 5. 1. Prawo do uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym przysługuje pracownikowi, który jest zatrudniony u danego pracodawcy nie krócej niż 3 miesiące, chyba że zakładowa umowa emerytalna stanowi inaczej.2. Uczestnikami pracowniczych programów emerytalnych mogą zostać pracownicy wykonujący pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium innego państwa w ramach delegowania przez pracodawcę mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na posiadane obywatelstwo oraz status wynikający z prawa dewizowego i podatkowego.3. Osoba zatrudniona u kilku pracodawców prowadzących programy emerytalne może w tym samym czasie uczestniczyć w więcej niż jednym programie emerytalnym.
Art. 6. 1. Zakładowa umowa emerytalna nie może przewidywać dla uczestnictwa pracowników w programie żadnych innych warunków poza określonymi ustawą. Warunki te nie mogą powodować sytuacji, w której przy ich zachowaniu prawo uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym, w dniu złożenia wniosku o zarejestrowanie programu, miałaby mniej niż połowa liczby zatrudnionych pracowników.2. (skreślony).
Art. 7. 1. Pracownicze programy emerytalne mogą być prowadzone, według wyboru pracodawców, w jednej z następujących form:  1)   pracowniczego funduszu emerytalnego,  2)   umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego,  3)   umowy grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń,  4)   umowy grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników z towarzystwem ubezpieczeń, na podstawie której pracownicy staną się jego członkami.1a. Umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być także zawierane przez pracodawcę z różnymi funduszami inwestycyjnymi zarządzanymi przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych.2. Umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, mogą być zawierane tylko dla grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników oraz, dodatkowo, dobrowolnie z ubezpieczeniem wypadkowym i chorobowym, jeżeli są one uzupełnieniem grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie.3. Tworzenie pracowniczych towarzystw i funduszy emerytalnych, ustalanie treści ich statutów oraz rejestracja odbywa się według przepisów ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 60, poz. 702 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64).4. Umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie mogą wskazywać pracodawcy jako uposażonego do wypłaty świadczenia, chyba że jest on członkiem najbliższej rodziny. Członkami najbliższej rodziny są: małżonek, dzieci, rodzice oraz wnuki zmarłego.
Art. 7a. 1. Do działalności zakładów ubezpieczeń i towarzystw ubezpieczeń w zakresie zawieranych przez nie w ramach pracowniczego programu emerytalnego umów grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników stosuje się przepisy ust. 2-17.2. Umowy, o których mowa w art. 7 ust. 2, powinny określać część składki, która:  1)   staje się środkami,  2)   jest przeznaczona na ochronę ubezpieczeniową,  3)   pokrywa koszty zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń.3. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń są obowiązane do dokonywania wyceny aktywów funduszy w ramach pracowniczego programu emerytalnego i do ogłaszania wyceny nie rzadziej niż raz w miesiącu w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, wraz z danymi pozwalającymi uczestnikowi programu na ustalenie wartości przypadającej mu części aktywów funduszu.4. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń są obowiązane do ogłaszania w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim rocznych i półrocznych szczegółowych informacji o funduszach tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników. Informacja roczna i informacja półroczna powinny być także doręczone uczestnikowi na jego żądanie.5. Szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 4, określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw instytucji finansowych.6. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń lokują aktywa stanowiące pokrycie funduszy tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników jedynie w:  1)   obligacjach, bonach i innych papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski, a także w pożyczkach i kredytach udzielonych tym podmiotom,  2)   obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, opiewających na świadczenia pieniężne, gwarantowanych lub poręczanych przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski, a także w depozytach, kredytach i pożyczkach gwarantowanych lub poręczanych przez te podmioty,  3)   depozytach bankowych i bankowych papierach wartościowych,  4)   akcjach spółek notowanych na regulowanym rynku giełdowym,  5)   akcjach spółek notowanych na regulowanym rynku pozagiełdowym lub spółek nienotowanych na regulowanym rynku giełdowym i na regulowanym rynku pozagiełdowym, lecz dopuszczonych do publicznego obrotu,  6)   akcjach narodowych funduszy inwestycyjnych,  7)   certyfikatach inwestycyjnych emitowanych przez fundusze inwestycyjne zamknięte lub fundusze inwestycyjne mieszane,  8)   jednostkach uczestnictwa zbywanych przez fundusze inwestycyjne otwarte i specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte,  9)   obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu,  10)  obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które nie są dopuszczone do publicznego obrotu,  11)  zabezpieczonych całkowicie obligacjach emitowanych przez podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu,  12)  zabezpieczonych całkowicie obligacjach emitowanych przez podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które nie zostały dopuszczone do publicznego obrotu,  13)  obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez spółki publiczne, innych niż papiery wartościowe, o których mowa w pkt 11 i 12,  14)  listach zastawnych,  15)  innych lokatach, które, w drodze rozporządzenia, może określić Rada Ministrów.7. Na podstawie ogólnego zezwolenia udzielonego przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, i na warunkach określonych w tym zezwoleniu aktywa stanowiące fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników mogą być lokowane poza granicami kraju w papierach wartościowych emitowanych przez spółki notowane na giełdach rynków kapitałowych państw obcych będących członkami OECD lub innych państw obcych, które określone zostaną w tym zezwoleniu, a także w papierach skarbowych emitowanych przez rządy lub banki centralne tych państw oraz tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę w tych państwach, jeżeli instytucje te oferują publicznie tytuły uczestnictwa i umarzają je na żądanie uczestnika.8. W stosunku do lokat, o których mowa w ust. 7, stosuje się limit określony na podstawie art. 63 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej.9. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń nie mogą lokować więcej niż 5% wartości aktywów stanowiących fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników w papiery wartościowe wyemitowane przez jeden podmiot i w wierzytelności wobec tego podmiotu.10. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń mogą lokować do 10% wartości aktywów stanowiących fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników w papiery wartościowe wyemitowane przez jeden podmiot i w wierzytelności wobec tego podmiotu, jeżeli łączna wartość takich lokat nie przekroczy 40% wartości funduszu.11. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń mogą lokować do 100% wartości aktywów stanowiących fundusze służące gromadzeniu środków pracowniczego programu emerytalnego w lokatach określonych w ust. 6 pkt 8. Do lokat tych nie stosuje się ograniczeń określonych w ust. 9 i 10.12. Ograniczeń, o których mowa w ust. 10, nie stosuje się do lokat w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski oraz do lokat w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez państwa należące do OECD oraz międzynarodowe instytucje finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska lub przynajmniej dwa z państw należących do OECD, z zastrzeżeniem ust. 8.13. Lokaty, o których mowa w ust. 6, dokonywane w papiery wartościowe jednego emitenta lub gwarantowane przez jeden podmiot nie mogą przewyższać 35% wartości funduszu, chyba że warunki umowy ubezpieczenia na to zezwalają i wskazują tego emitenta lub gwaranta.14. W przypadku gdy pracowniczy program emerytalny realizowany jest w oparciu o umowę ubezpieczenia przewidującą lokowanie 100% środków w jednostkach uczestnictwa funduszu, w razie upadłości zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń jednostki te nie wchodzą do masy upadłości, a środki zgromadzone przy użyciu takiej formy lokaty, o ile nie nastąpi wypłata transferowa, są wypłacane uczestnikom programu emerytalnego. Jednostki uczestnictwa nie mogą być przedmiotem postępowania układowego prowadzonego w stosunku do zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń, jak również egzekucji skierowanej przeciwko nim.15. W przypadku nieopłacenia składki ubezpieczenia na życie oraz związanego z ryzykiem chorobowym i wypadkowym składka ta nie może być potrącana ze środków zgromadzonych w funduszach tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników.16. W przypadku gdy 100% środków, o których mowa w ust. 6, lokowane ma być w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, umowa z zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń oraz zakładowa umowa emerytalna powinny określać fundusz inwestycyjny lub fundusze inwestycyjne, których jednostki uczestnictwa będą nabywane w ramach umowy, a także tryb zmiany funduszu inwestycyjnego.17. Oferując produkt określony w art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4, zakład ubezpieczeń lub towarzystwo ubezpieczeń obowiązane są posługiwać się nazwą “grupowe inwestycyjne ubezpieczenie na życie”.
Art. 8. Określenia “program emerytalny”, “plan emerytalny” lub “umowa emerytalna” mogą być używane wyłącznie dla określenia programów, planów i umów uregulowanych w niniejszej ustawie.
Rozdział 2
Międzyzakładowe programy emerytalne
Art. 9. 1. Pracodawcy, w celu zaoferowania pracownikom programu emerytalnego, mogą zawierać umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, w których ustalają formę pracowniczego programu wraz z warunkami, które zaoferują w zakładowych umowach emerytalnych.2. Do umów o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym stosuje się przepis art. 10 ust. 2 oraz art. 14 ust. 3 zdanie drugie.3. Pracodawcy mogą się zobowiązać, że w przypadku upadłości jednego z nich, likwidacji, zbycia przedsiębiorstwa, jego podziału bądź połączenia pozostali będą nadal prowadzić program emerytalny dla pracowników przedsiębiorstwa dotychczas objętego programem, o ile nowy pracodawca do niego przystąpi.4. Pracodawcy są zobowiązani, w przypadkach wskazanych w ust. 3, do zapewnienia obsługi i zarządu środków zgromadzonych na rachunkach pracowników przedsiębiorstwa dotychczas objętego programem, do czasu ich wypłaty, wypłaty transferowej bądź zwrotu.
Art. 10. 1. Pracodawcy związani umową wspólnego międzyzakładowego programu emerytalnego mogą na wniosek innego pracodawcy akceptującego warunki umowy i programu zgodzić się na przystąpienie jego do umowy i objąć programem, o ile pracodawca we właściwym trybie przyjmie warunki programu.2. Przystąpienie pracodawcy do umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym nie zwalnia z obowiązku zawarcia zakładowej umowy emerytalnej.3. W sytuacji przystąpienia do zarejestrowanej umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym w formie pracowniczego funduszu emerytalnego, zakładowa umowa emerytalna wskazuje istniejący pracowniczy fundusz emerytalny.
Art. 11. 1. Dopuszczalne jest prowadzenie równolegle różnych form pracowniczego programu emerytalnego, o których mowa w art. 7, w przypadkach gdy pracodawca nabywa przedsiębiorstwo lub zorganizowaną jego część (zakład) wraz z przejęciem zobowiązań z zakładowej umowy emerytalnej, umów z funduszami inwestycyjnymi, zakładami lub towarzystwami ubezpieczeń albo nabyciem akcji w pracowniczym towarzystwie emerytalnym bądź następuje połączenie pracodawców prowadzących pracownicze programy emerytalne.2. W terminie 3 lat od dnia nabycia bądź połączenia, w sytuacjach, o których mowa w ust. 1, pracodawca powinien zapewnić zmianę zakładowych umów emerytalnych oraz umów z funduszami inwestycyjnymi, towarzystwami albo zakładami ubezpieczeń lub połączenie towarzystw emerytalnych bądź przejęcie funduszu emerytalnego przez jedno z towarzystw i likwidację drugiego, tak aby oferować pracownikom jedną formę pracowniczego programu emerytalnego.
Rozdział 3
Tworzenie pracowniczych programów emerytalnych
Art. 12. Zakładowa umowa emerytalna jest umową zawieraną przez pracodawcę z reprezentacją pracowników.
Art. 13. Pracownicza umowa emerytalna jest umową zawieraną przez dobrowolne przystąpienie pracownika do pracowniczego programu emerytalnego.
Art. 14. 1. Pracodawca przedstawia ofertę zawierającą projekt zakładowej umowy emerytalnej z dokonanym wyborem jednej z form pracowniczego programu emerytalnego, o których mowa w art. 7 ust. 1, wraz z warunkami ustalonymi wstępnie z funduszem inwestycyjnym, zakładem albo towarzystwem ubezpieczeń bądź z projektem statutu towarzystwa i statutu pracowniczego funduszu emerytalnego reprezentacji pracowników.2. Zakładowa umowa emerytalna określa w szczególności:  1)   formę pracowniczego programu emerytalnego wraz ze wskazaniem funduszu inwestycyjnego lub funduszy inwestycyjnych, zakładu albo towarzystwa ubezpieczeń bądź pracowniczego funduszu emerytalnego, który będzie gromadził środki finansowe i zarządzał nimi na podstawie umowy z pracodawcą,  2)   warunki i tryb przystępowania i występowania z programu,  3)   wysokość składki podstawowej,  4)   minimalną wysokość możliwej do zadeklarowania miesięcznej składki dodatkowej,  5)   terminy i sposób deklarowania składek dodatkowych przez uczestników oraz terminy naliczania i potrącania tych składek przez pracodawcę w celu przelewu na rachunki uczestników,  6)   terminy naliczania oraz przelewu składek podstawowych na rachunki uczestników,  7)   warunki gromadzenia i zarządzania środkami przez zakład lub towarzystwo ubezpieczeń, fundusz inwestycyjny bądź pracowniczy fundusz emerytalny, z którym pracodawca zawarł umowę, a w szczególności koszty i opłaty obciążające pracodawcę i uczestnika,  8)   warunki zmiany i wypowiedzenia zakładowej i pracowniczej umowy emerytalnej,  9)   przypadki i warunki wypowiedzenia umowy z podmiotem zarządzającym środkami,  10)  warunki, terminy, sposób, koszty i opłaty oraz skutki dla uprawnień uczestnika wynikające z dokonania wypłaty, wypłaty transferowej, przeniesienia środków między funduszami inwestycyjnymi oraz zwrotu,  11)  wzór planu emerytalnego,  12)  przypadki i warunki zmiany formy pracowniczego programu emerytalnego lub podmiotu zarządzającego środkami.3. Zakładowa umowa emerytalna, w sytuacji gdy ustala realizację programu przez pracowniczy fundusz emerytalny, powinna określać również warunki utworzenia pracowniczego towarzystwa emerytalnego prowadzącego fundusz oraz warunki i zasady, o których mowa w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Zakładowa umowa emerytalna ustalająca realizację programu w formie pracowniczego funduszu emerytalnego podlega dołączeniu do wniosku o wydanie zezwolenia na utworzenie pracowniczego towarzystwa emerytalnego, o którym mowa w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a w przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 3, podlega dołączeniu do wniosku o wydanie zezwolenia na objęcie lub nabycie akcji pracowniczego towarzystwa emerytalnego.4. Zakładowa umowa emerytalna, w sytuacji gdy ustala realizację programu poprzez gromadzenie środków w funduszu inwestycyjnym lub w funduszach inwestycyjnych, powinna określać również zasady ponoszenia przez pracowników na rzecz funduszu opłat za zbywanie i odkupywanie jednostek uczestnictwa, o których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych.4a. W przypadkach i na warunkach określonych w zakładowej umowie emerytalnej uczestnik może dokonać zmiany funduszu poprzez przeniesienie środków do innego funduszu w ramach jednego pracowniczego programu emerytalnego. Przeniesienie środków nie jest dokonywane w trybie wypłaty transferowej.5. Akwizycję pracowniczych programów emerytalnych na terenie zakładów pracy może prowadzić wyłącznie pracodawca.
Art. 15. 1. Zakładową umowę emerytalną zawiera pracodawca z reprezentacją pracowników.2. W zakładzie pracy, w którym działa:  1)   jedna związkowa organizacja zakładowa, pracodawca zawiera umowę z tą organizacją,  2)   więcej niż jedna związkowa organizacja zakładowa, pracodawca zawiera wspólną umowę ze wszystkimi organizacjami związkowymi.3. W razie niezawarcia umowy w terminie 6 miesięcy od przedstawienia propozycji programu zakładowej organizacji związkowej z powodu niemożności uzgodnienia przez strony jej treści, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 4.4. W sytuacji gdy w zakładzie nie ma organizacji związkowej, reprezentację pracowniczą wybiera, w trybie przez siebie ustalonym, ogólne zebranie załogi. Pracodawca zwołuje zebranie w sposób zwyczajowo przyjęty w zakładzie, nie później niż na 7 dni przed jego odbyciem. Uchwały podjęte przez zebranie są ważne bez względu na liczbę osób w nim uczestniczących, o ile było ono prawidłowo zwołane.5. Spory ze stosunków prawnych powstałe pomiędzy stronami zakładowych umów emerytalnych rozstrzygają sądy powszechne właściwe dla siedziby pracodawcy.
Art. 15a. Umowa z podmiotem zarządzającym środkami powinna określać w szczególności:  1)   warunki gromadzenia i zarządzania środkami, w tym koszty i opłaty obciążające pracodawcę i uczestnika,  2)   przypadki i warunki wypowiedzenia umowy,  3)   warunki dokonywania wypłaty, zwrotu i wypłaty transferowej.
Art. 16. 1. Pracownicza umowa emerytalna jest umową zawieraną po złożeniu przez pracownika pisemnej deklaracji dobrowolnego uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym. Pracownicza umowa emerytalna jest sporządzana w formie pisemnej i zawiera:  1)   oznaczenie stron umowy,  2)   informacje zgodne z deklaracją, o której mowa w art. 17,  3)   plan emerytalny.2. Plan emerytalny określa:  1)   formę pracowniczego programu emerytalnego wraz ze wskazaniem funduszu inwestycyjnego, zakładu ubezpieczeń, towarzystwa ubezpieczeń bądź pracowniczego funduszu emerytalnego, który będzie gromadził środki finansowe i zarządzał nimi na podstawie umowy z pracodawcą,  2)   wysokość składki podstawowej,  3)   minimalną wysokość możliwej do zadeklarowania miesięcznej składki dodatkowej oraz sposób jej deklarowania,  4)   warunki, w zależności od formy programu:a)  umowy zawieranej z zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń,b)  umowy zawieranej z funduszem inwestycyjnym,c)  statutu pracowniczego funduszu emerytalnego,  5)   warunki wypłaty, wypłaty transferowej i zwrotu środków zgromadzonych na rachunku uczestnika, z podaniem, w zależności od formy programu, symulowanego planu wypłat według przewidywanych warunków, czasu gromadzenia środków, stopy rentowności i wielkości składek oraz kosztów i opłat związanych z prowadzeniem programu, a także wskazaniem ryzyka związanego z uczestnictwem w programie,  6)   warunki zmiany lub wypowiedzenia pracowniczej umowy emerytalnej oraz ich konsekwencje, w tym finansowe,  7)   informacje obejmujące:a)  prawa osoby uposażonej i spadkobierców na wypadek śmierci pracownika,b)  przypadki i konsekwencje likwidacji programu,c)  możliwość zadysponowania prawami do zgromadzonych środków,d)  skutki podatkowe wnoszenia składki.3. Pracodawca obowiązany jest do informowania uczestników o zmianach stanu prawnego w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 7.
Art. 17. 1. W celu przystąpienia do pracowniczego programu emerytalnego pracownik lub osoba, o której mowa w art. 4 ust. 4, składa pracodawcy deklarację uczestnictwa w programie.2. Deklaracja uczestnictwa pracownika w programie emerytalnym powinna zawierać:  1)   wysokość deklarowanej składki dodatkowej oraz upoważnienie dla pracodawcy do jej naliczania, potrącania z wynagrodzenia oraz przelewania na rachunek pracownika prowadzony przez podmiot zarządzający środkami,  2)   oświadczenie pracownika o znajomości warunków pracowniczej umowy emerytalnej i dobrowolności przystąpienia do pracowniczego programu emerytalnego na tych warunkach,  3)   ewentualne rozrządzenie na wypadek śmierci pracownika,  4)   oświadczenie pracownika, że nie utracił prawa do uczestnictwa w pracowniczych programach emerytalnych do dnia złożenia oświadczenia.3. Pracodawca jest zobowiązany przyjąć deklarację i wydać uczestnikowi podpisaną przez siebie umowę, o ile osoba składająca deklarację spełnia warunki programu, lub zwrócić deklarację wraz z uzasadnieniem w ciągu jednego miesiąca od dnia jej złożenia, jeżeli zachodzą przesłanki określone w ustawie lub w zakładowej umowie emerytalnej do odmowy zawarcia pracowniczej umowy emerytalnej.4. Do zawarcia umowy dochodzi z chwilą wydania uczestnikowi podpisanej przez pracodawcę umowy, nie później jednak niż z upływem terminu przewidzianego do zwrotu deklaracji.5. W sprawach o zawarcie umów i o roszczenia ze stosunków prawnych między uczestnikami pracowniczych programów emerytalnych a pracodawcami orzekają sądy powszechne właściwe dla miejsca zamieszkania uczestnika.
Art. 18. 1. Zakładowa umowa emerytalna może przewidywać dobrowolne wnoszenie przez uczestników akcji pracodawcy do pracowniczego funduszu emerytalnego.2. Do akcji nabytych od Skarbu Państwa, wnoszonych zgodnie z ust. 1, nie stosuje się zakazu zbywania akcji zawartego w przepisach o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.3. W pracowniczej umowie emerytalnej powinny być określone terminy i warunki wnoszenia akcji na rachunek w funduszu oraz warunki prowadzenia tych rachunków. Uczestnik w deklaracji, w sytuacji, o której mowa w tym artykule, deklaruje liczbę akcji pracodawcy, którą wniesie na swój rachunek, wynikającą z zakładowej umowy emerytalnej.
Art. 19. 1. Uczestnik, za pośrednictwem pracodawcy, składa oświadczenia woli w sprawach objętych pracowniczym programem emerytalnym dotyczące ubezpieczenia, uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym bądź członkostwa w pracowniczym funduszu emerytalnym zakładowi ubezpieczeń, towarzystwu ubezpieczeń, funduszowi inwestycyjnemu lub pracowniczemu funduszowi emerytalnemu.2. Przepis ust. 1 stosuje się po ustaniu zatrudnienia, chyba że nastąpiło przejęcie zarządzania pracowniczym funduszem emerytalnym przez inne pracownicze towarzystwo emerytalne, połączenie albo podział towarzystw, a pracodawca nie jest akcjonariuszem towarzystwa, natomiast wskazano akcjonariusza przejmującego obowiązki dotychczasowego pracodawcy. W przypadku połączenia, podziału, zbycia przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części i zmiany tym samym pracodawcy, uczestnik pracowniczego programu emerytalnego składa oświadczenia woli za pośrednictwem nowego pracodawcy.3. W sprawach dotyczących pracowniczego programu emerytalnego pracodawca nie może być pełnomocnikiem uczestnika.
Art. 20. 1. Umowa o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, zakładowa umowa emerytalna, pracownicze umowy emerytalne, umowy z zakładami i towarzystwami ubezpieczeń oraz umowy z funduszami inwestycyjnymi stają się skuteczne nie wcześniej niż z dniem rejestracji przez Urząd Nadzoru.2. Do zmiany zakładowej umowy emerytalnej stosuje się przepisy art. 15.3. Zmiany zakładowej umowy emerytalnej, które powodowałyby wzrost obciążeń finansowych uczestników lub pogarszały warunki dysponowania środkami, mogą wchodzić w życie nie wcześniej niż po wpisie do rejestru i w 5 miesięcy od dnia wysłania uczestnikom pisemnego zawiadomienia o zmianie.
Art. 21. W przypadku gdy uczestnik pracowniczego programu emerytalnego przestał spełniać jego warunki, a w szczególności gdy ustało jego zatrudnienie u pracodawcy prowadzącego program emerytalny, do czasu wypłaty lub wypłaty transferowej środki pozostają na jego rachunku.
Art. 22. 1. Składkę podstawową finansuje pracodawca, a składkę dodatkową uczestnik.2. Wysokość składki podstawowej określa się procentowo od wynagrodzenia uczestnika.3. Pracownik może zadeklarować składkę dodatkową. Wysokość składki dodatkowej określa się kwotowo lub procentowo od wynagrodzenia uczestnika.4. Składka podstawowa nie może być wyższa niż 7% wynagrodzenia uczestnika.5. Wysokość składki podstawowej określa zakładowa umowa emerytalna, a wysokość składki dodatkowej - pracownik w deklaracji uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym.6. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne.7. Uczestnik może zmienić wysokość składki dodatkowej, ze skutkiem na przyszłość, w formie zmiany deklaracji uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym.8. Pracodawca jest obowiązany do terminowego i prawidłowego:  1)   naliczania i odprowadzania składek podstawowych,  2)   naliczania, potrącania i odprowadzania składek dodatkowych.9. Składki są odprowadzane na indywidualne rachunki uczestników prowadzone przez podmiot zarządzający środkami.10. Składki dodatkowe są potrącane z wynagrodzenia uczestnika otrzymywanego u pracodawcy prowadzącego pracowniczy program emerytalny po opodatkowaniu.11. Składkę dodatkową za dany miesiąc potrąca się z wynagrodzenia za ten miesiąc, chyba że zakładowa umowa emerytalna stanowi inaczej.12. Pracodawca nalicza i pobiera składki:  1)   w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy nie dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych,  2)   w odniesieniu do składników należnych za okresy dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie.
Art. 23. (skreślony).
Art. 24. (skreślony).
Art. 25. 1. Pracodawca w zakresie zawierania pracowniczych umów emerytalnych, umów z funduszami inwestycyjnymi, zakładami albo towarzystwami ubezpieczeń bądź pracowniczymi funduszami emerytalnymi działa we własnym imieniu i na rachunek odpowiednio: zakładów bądź towarzystw ubezpieczeń, pracowniczych funduszy emerytalnych, funduszy inwestycyjnych lub pracowników.2. Pracodawca ponosi wobec uczestników odpowiedzialność z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania swoich obowiązków zgodnie z zakładową umową emerytalną oraz z tytułu terminowości i poprawności naliczania, potrącania i odprowadzania składek na rachunki pracowników.
Rozdział 4
Zasady wypłat i likwidacja pracowniczych programów emerytalnych
Art. 26. 1. Wypłata środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego następuje wyłącznie w następujących okolicznościach:  1)   na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat albo wcześniejszym uzyskaniu uprawnień emerytalnych lub w razie orzeczenia właściwego organu o uzyskaniu uprawnień do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy,  2)   w razie niewystąpienia uczestnika z żądaniem wypłaty środków przed ukończeniem przez niego 70 lat, po osiągnięciu tego wieku,  3)   w razie likwidacji pracowniczego towarzystwa lub funduszu emerytalnego, o ile nie nastąpi wypłata transferowa bądź przejęcie funduszu przez inne towarzystwo emerytalne,  4)   w razie likwidacji funduszu inwestycyjnego, o ile nie nastąpi wypłata transferowa lub przeniesienie środków do innego funduszu zarządzanego przez to samo towarzystwo,  5)   w razie likwidacji zakładu lub towarzystwa ubezpieczeń, o ile nie nastąpi wypłata transferowa lub przelew praw (cesja) z umowy pracodawcy z zakładem bądź towarzystwem ubezpieczeń na rzecz innego zakładu lub towarzystwa ubezpieczeniowego,  6)   w wypadku śmierci uczestnika - na rzecz osoby uposażonej lub spadkobierców.2. Wypłaty mogą być, w zależności od żądania uczestnika, dokonywane jednorazowo bądź ratalnie, w gotówce lub przelewem na wskazany przez uczestnika rachunek, w tym również na rachunek w zakładzie ubezpieczeń lub towarzystwie ubezpieczeń wzajemnych, pod warunkiem że nie jest on prowadzony w ramach pracowniczego programu emerytalnego. Wypłaty jednorazowe muszą być dokonane w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia zgłoszenia żądania, a w przypadku wypłat ratalnych pierwsza rata jest płatna w terminie nie dłuższym niż 1 miesiąc od dnia zgłoszenia żądania, chyba że uczestnik zażąda wypłaty w terminie późniejszym.3. Wypłata bez wniosku uczestnika następuje, w razie ukończenia przez niego 70 lat, jednorazowo, w terminie 3 miesięcy od tej daty.4. Wypłata skutkuje utratę prawa do udziału w pracowniczych programach emerytalnych w przyszłości, poza sytuacją wskazaną w ust. 1 pkt 3-5.5. Wypłata nie może nastąpić w sytuacji określonej w art. 5 ust. 3, jeżeli po jej dokonaniu pracownik pozostawałby uczestnikiem innego programu emerytalnego. W takim przypadku można dokonać wyłącznie wypłaty transferowej.
Art. 27. 1. Statut pracowniczego funduszu emerytalnego, umowa z funduszem inwestycyjnym albo umowa z zakładem bądź towarzystwem ubezpieczeń powinna określać, zgodnie z ustaleniami zakładowej umowy emerytalnej, terminy i warunki wypłat ratalnych, jednak z zapewnieniem możliwości wypowiedzenia i jednorazowej wypłaty w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące oraz przelewu praw do środków (cesji) na rzecz osób trzecich z jednoczesną dopuszczalnością ich zablokowania na czas oznaczony.2. W zakresie nieuregulowanym w ustawie zasady obliczania i wypłat środków zgromadzonych na rachunkach w pracowniczym funduszu emerytalnym regulują przepisy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, na rachunkach w funduszach inwestycyjnych - przepisy o funduszach inwestycyjnych, a na rachunkach towarzystw bądź zakładów ubezpieczeń - przepisy o działalności ubezpieczeniowej. Szczegółowe zasady określają odpowiednio statuty, ogólne warunki ubezpieczenia lub regulaminy.3. Do wypłat dokonywanych na warunkach ustawy nie stosuje się ograniczeń zawartych w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i z 2000 r. Nr 103, poz. 1099), dotyczących transferu za granicę wartości dewizowych oraz sprzedaży przez banki za krajowe środki płatnicze osobom zagranicznym zagranicznych środków płatniczych.
Art. 28. 1. Wypłata transferowa jest dokonywana do innego pracowniczego programu emerytalnego na podstawie dyspozycji pracownika po ustaniu uczestnictwa w dotychczasowym programie i przystąpieniu do nowego na skutek zmiany pracodawcy, wypowiedzenia udziału w programie przez pracownika bądź likwidacji pracowniczego programu emerytalnego, a także zmiany formy pracowniczego programu emerytalnego lub podmiotu nim zarządzającego.2. Zakładowa umowa emerytalna powinna przewidywać terminy i sposób przyjęcia nowego uczestnika, który zamierza dokonać wypłaty transferowej i uczestniczyć w pracowniczym programie emerytalnym po zmianie pracodawcy, jeżeli spełnia on warunki zawarte w umowie.3. Umowy z zakładem albo towarzystwem ubezpieczeń, umowy z funduszem inwestycyjnym oraz statuty pracowniczych funduszy emerytalnych powinny określać terminy, warunki i zapewniać przyjmowanie wpłat transferowych oraz przyjmowanie uczestników zamierzających kontynuować udział w pracowniczym programie emerytalnym.
Art. 29. 1. Zwrot środków zgromadzonych w programie następuje w razie wypowiedzenia umowy przez uczestnika w związku z likwidacją programu w przypadku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty bądź wypłaty transferowej.2. Podmiot zarządzający środkami zapewnia ich zwrot w terminie upływu okresu wypowiedzenia według dyspozycji pracownika zawartej w wypowiedzeniu.3. (skreślony).
Art. 30. Wypłata, wypłata transferowa lub zwrot środków zgromadzonych w funduszu inwestycyjnym w wyniku realizacji pracowniczego programu emerytalnego następuje w formie pieniężnej, po odkupieniu przez ten fundusz jednostek uczestnictwa znajdujących się na rachunku uczestnika.
Art. 31. 1. Uczestnik może dokonać w każdym czasie wypowiedzenia pracowniczej umowy emerytalnej składanego pracodawcy w formie pisemnej, przy czym okres wypowiedzenia przewidziany umową zakładową nie może być krótszy niż 1 miesiąc i dłuższy niż 3 miesiące.2. W razie wypowiedzenia umowy, środki dotychczas zgromadzone na rachunku uczestnika pozostają na tym rachunku do czasu ich wypłaty zgodnie z postanowieniami zakładowej umowy emerytalnej, z wyjątkiem wypłaty transferowej do innego pracowniczego programu emerytalnego, która następuje na wniosek uczestnika.3. (skreślony).4. (skreślony).
Art. 32. 1. W deklaracji uczestnik pracowniczego programu emerytalnego może dokonać rozrządzenia środkami zgromadzonymi na jego rachunku w ramach pracowniczego programu emerytalnego poprzez wskazanie osoby uposażonej do odbioru świadczenia na wypadek jego śmierci. Uczestnik może rozrządzenie zmienić lub odwołać w każdej chwili.2. W przypadku braku rozrządzenia na wypadek śmierci, uprawnieni są spadkobiercy na zasadach ogólnych. Wypłata na ich rzecz powinna nastąpić w terminie 1 miesiąca od dnia przedłożenia stwierdzenia nabycia spadku ze wskazaniem przez spadkobierców osoby uprawnionej do odbioru wypłaty.
Art. 33. Środki zgromadzone w ramach pracowniczego programu emerytalnego ze składki podstawowej nie podlegają egzekucji sądowej i administracyjnej, chyba że powstał obowiązek ich zwrotu albo wypłaty i wtedy podlegają egzekucji od dnia wymagalności. Ograniczenia powyższe nie mają zastosowania do egzekucji mającej na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów.
Art. 34. 1. Likwidacja pracowniczego programu emerytalnego może nastąpić w przypadku:  1)   likwidacji bądź upadłości pracodawcy,  2)   likwidacji lub upadłości zakładu albo towarzystwa ubezpieczeń,  3)   likwidacji wszystkich funduszy inwestycyjnych, w których gromadzone były składki w ramach pracowniczego programu emerytalnego,  3a)  likwidacji pracowniczego funduszu emerytalnego,  4)   spadku wartości środków wniesionych w ramach programu poniżej kwoty ustalonej w umowie z zakładem albo towarzystwem ubezpieczeń, funduszem inwestycyjnym bądź w statucie funduszu emerytalnego,  5)   wykreślenia programu z rejestru.1a. Jeżeli umowy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, zostały zawarte przez pracodawcę z różnymi funduszami inwestycyjnymi zarządzanymi przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych, to likwidacja pracowniczego programu emerytalnego może nastąpić tylko w przypadku likwidacji tych wszystkich funduszy.2. Umowy z podmiotami zarządzającymi środkami powinny zapewniać w przypadku likwidacji programu utrzymanie środków na rachunkach uczestników do czasu ich wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu.3. Pracodawca w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-3a, ma obowiązek zapewnić zawarcie umowy z nowym towarzystwem, zakładem ubezpieczeń lub funduszem inwestycyjnym albo wnoszenia składek pracowników do innego istniejącego pracowniczego funduszu emerytalnego i zaproponować zmianę zakładowej umowy emerytalnej w niezbędnym zakresie.3a. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w ust. 1a.3b. Jeżeli umowy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, zostały zawarte przez pracodawcę z różnymi funduszami inwestycyjnymi zarządzanymi przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych, to w przypadku likwidacji jednego z funduszy pracodawca ma obowiązek zapewnić zawarcie umowy o wnoszeniu składek pracowników do innego z tych funduszy.4. Decyzję o likwidacji pracowniczego programu emerytalnego pracodawca przesyła uczestnikom z podaniem terminu, od którego zaprzestaje naliczania i poboru składek, oraz przyczyn likwidacji ze wskazaniem czynności, które podjął zgodnie z postanowieniami tej ustawy i ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
Rozdział 5
Rejestracja pracowniczych programów emerytalnych
Art. 35. 1. Do powstania pracowniczego programu emerytalnego konieczne jest zawarcie zakładowej umowy emerytalnej, a następnie zawarcie umowy z funduszem inwestycyjnym, zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych bądź powstanie towarzystwa emerytalnego i pracowniczego funduszu emerytalnego, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 3, wpis do rejestru prowadzonego przez Urząd Nadzoru.2. Wniosek pracodawcy o wpis pracowniczego programu emerytalnego do rejestru powinien być złożony przez pracodawcę niezwłocznie oraz zawierać dane pracodawcy: nazwę (firmę), siedzibę, numer REGON, adres do korespondencji wraz z dokumentami źródłowymi potwierdzającymi te dane i w załączeniu: umowę z zakładem lub towarzystwem ubezpieczeń, umowę z funduszem inwestycyjnym lub statut funduszu pracowniczego, umowę o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, zakładową umowę emerytalną, wzór pracowniczej umowy emerytalnej, informacje o stanie zatrudnienia, umocowaniu reprezentacji pracowników do zawarcia umowy oraz zaświadczenia o braku zaległości w opłacaniu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i braku zaległości podatkowych.
Art. 36. 1. Wpis pracowniczego programu emerytalnego do rejestru powinien obejmować:  1)   zawarte we wniosku dane dotyczące pracodawcy,  2)   informację, czy program jest wspólny, czy też nie,  3)   formę programu emerytalnego oraz dane zakładu ubezpieczeń, towarzystwa ubezpieczeń, funduszu inwestycyjnego lub pracowniczego funduszu emerytalnego, który będzie zarządzać gromadzonymi środkami,  4)   warunki uczestnictwa w programie zawarte w zakładowej umowie emerytalnej.2. Pracodawca ma obowiązek zgłosić do rejestru wszelkie zmiany powyższych danych w terminie 2 tygodni od dnia ich wystąpienia.3. Zmiana zakładowej umowy emerytalnej może obowiązywać nie wcześniej niż od dnia wpisu do rejestru przez Urząd Nadzoru zmian, o których mowa w ust. 2.
Art. 37. 1. Urząd Nadzoru jest obowiązany rozpatrzyć wniosek o wpis programu do rejestru w terminie 1 miesiąca od dnia jego złożenia.2. Jeżeli wniosek nie spełnia warunków wynikających z przepisów niniejszej ustawy, Urząd Nadzoru jest zobowiązany w terminie 1 miesiąca wezwać pracodawcę do usunięcia nieprawidłowości, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin nie krótszy niż trzy tygodnie.
Art. 38. Urząd Nadzoru może odmówić rejestracji pracowniczego programu emerytalnego wyłącznie w przypadku, o którym mowa w art. 37 ust. 2.
Art. 39. 1. Urząd Nadzoru sprawuje nadzór nad pracowniczymi programami emerytalnymi w zakresie ich zgodności z prawem.2. Urząd Nadzoru jest uprawniony w szczególności do żądania od pracodawcy prowadzącego pracowniczy program emerytalny wszystkich informacji, dokumentów i wyjaśnień związanych z prowadzeniem tego programu.3. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w prowadzeniu programu Urząd Nadzoru powiadamia o nich pracodawcę prowadzącego program i wyznacza termin do ich usunięcia.4. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, Urząd Nadzoru może nałożyć na pracodawcę prowadzącego program karę pieniężną w wysokości do 500.000 złotych.5. W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą kompetencje Urzędu Nadzoru reguluje ustawa o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
Art. 40. 1. Do postępowania przed Urzędem Nadzoru stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego. Rejestracja, odmowa rejestracji programu lub zmian oraz wykreślenie programu z rejestru następuje w drodze decyzji administracyjnej.2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady prowadzenia rejestru programów emerytalnych oraz terminy i tryb wydawania wypisów z rejestru.3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, zasady sporządzania symulowanego planu wypłat, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 5.
Rozdział 6
Przepisy karne
Art. 41. 1. Kto, nie będąc do tego uprawniony, używa w nazwie (firmie) lub do określenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej albo w reklamie określeń, o których mowa w art. 8,podlega grzywnie do 1.000.000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 5.2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 działając w imieniu osoby prawnej.
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 42. W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89 i Nr 137, poz. 926) w art. 1 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy “a także nabycie nienależących do spadku praw do środków zgromadzonych w pracowniczym funduszu emerytalnym, funduszu inwestycyjnym otwartym lub specjalistycznym funduszu inwestycyjnym otwartym - w wyniku realizacji pracowniczego programu emerytalnego, na podstawie rozrządzenia dokonanego przez uczestnika tego programu na wypadek jego śmierci”.
Art. 43. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776 i Nr 137, poz. 926) wprowadza się następujące zmiany: (zmiany pominięte).
Art. 44. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 592, Nr 107, poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776 i 777 i Nr 137, poz. 926) w art. 15 po ust. 1c dodaje się ust. 1d w brzmieniu:”1d.  Kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych.”
Art. 45. 1. (skreślony).2. (skreślony).3. Czynności pracodawcy związane z zawarciem i realizacją zakładowej umowy emerytalnej, poborem składek, zwrotem i wypłacaniem środków nie stanowią czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego w rozumieniu ustawy o działalności ubezpieczeniowej.
Art. 45a. W przypadku gdy pracodawca i reprezentacja pracowników zamierzają nadać pracowniczemu programowi emerytalnemu formę pracowniczego funduszu emerytalnego, zakładowa umowa emerytalna może być zawarta począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r.; dotyczy to również umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym.
Art. 45b. 1. Pracodawcy prowadzący dla pracowników grupowe ubezpieczenia na życie związane z funduszem inwestycyjnym lub inną formę grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne, korzystający na mocy odrębnych przepisów z prawa do odliczania poniesionych wydatków od podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne, mogą dostosować istniejące umowy do warunków ustawy i utworzyć pracowniczy program emerytalny.2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownik może zdecydować o kontynuowaniu gromadzenia środków w ramach pracowniczego programu emerytalnego.3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2:  1)   środki zgromadzone przed przystąpieniem pracownika do pracowniczego programu emerytalnego traktowane są jak środki pochodzące ze składki podstawowej w rozumieniu niniejszej ustawy i nie są wliczane do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne,  2)   pracodawca nie jest zobowiązany do zwrotu kwot z tytułu dokonanych odliczeń na ubezpieczenia społeczne.
Art. 45c. 1. Przepisy art. 45b stosuje się odpowiednio, jeżeli pracodawca i reprezentacja pracowników zrezygnowali z grupowego ubezpieczenia na życie związanego z funduszem inwestycyjnym lub z innej formy grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne oraz nadali pracowniczemu programowi emerytalnemu inną formę niż dotychczasowa.2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń, towarzystwo ubezpieczeń lub fundusz inwestycyjny są obowiązane, na podstawie dyspozycji pracownika, przekazać te środki na jego rachunek prowadzony w ramach pracowniczego programu emerytalnego.
Art. 46. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem:  1)   art. 45a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.,  2)   art. 3-6, art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3, art. 9-11, 13, 14 ust. 1-3 i 5, art. 15, 18, 27, 28 i 34 w zakresie dotyczącym pracowniczych programów emerytalnych w formie pracowniczego funduszu emerytalnego, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.
1) Obecnie: Krajowego Rejestru Sądowego, stosownie do art. 86 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.01.17.209), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

USTAWA
z dnia 26 kwietnia 2001 r.

sobota, 20 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 26 kwietnia 2001 r.
o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych.
(Dz. U. z dnia 24 sierpnia 2001 r.)

Art. 1. 1. Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, którzy nabyli w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje do wykonywania zawodów regulowanych, uznaje się te kwalifikacje na zasadach określonych w ustawie.2. Zawodem regulowanym jest zawód, którego wykonywanie jest uzależnione od spełnienia wymagań kwalifikacyjnych i warunków określonych w odrębnych przepisach, zwanych dalej “przepisami regulacyjnymi”.3. Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, których kwalifikacje zostały uznane, zapewnia się prawo wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu regulowanego na takich samych zasadach jak osobom, które kwalifikacje do jego wykonywania uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej.4. Ustawa nie narusza zasad uznawania kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych, nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, określonych w odrębnych przepisach.
Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:  1)   wykonywaniu zawodu regulowanego - oznacza to wykonywanie takiego zawodu na własny rachunek, na podstawie umowy o pracę lub w innej formie dozwolonej przez przepisy obowiązujące w państwie, w którym zawód był, jest lub ma być wykonywany,  2)   kwalifikacjach do wykonywania zawodu regulowanego - oznacza to wymogi określone przepisami regulacyjnymi, od których spełnienia uzależnione jest wykonywanie zawodu,  3)   wnioskodawcy - oznacza to obywatela, o którym mowa w art. 1 ust. 1, zamierzającego wykonywać zawód regulowany w Rzeczypospolitej Polskiej,  4)   państwie wnioskodawcy - oznacza to państwo, w którym wnioskodawca uzyskał kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego,  5)   uprawnionej instytucji - oznacza to instytucję w państwie członkowskim Unii Europejskiej prowadzącą kształcenie lub szkolenie, których ukończenie potwierdzane jest dyplomami lub świadectwami, zgodnie z przepisami o systemie edukacji w tym państwie, a także stowarzyszenie albo organizację zawodową, których wykaz stanowi załącznik nr 1 do ustawy,  6)   kształceniu regulowanym - oznacza to kształcenie przygotowujące do wykonywania zawodu w państwie wnioskodawcy, uzupełnione, o ile jest to dodatkowo wymagane, szkoleniem zawodowym, okresem próbnym lub praktyką zawodową, których poziom i program są określone przepisami państwa wnioskodawcy albo podlegają zatwierdzeniu lub ocenie przez powołaną w tym celu instytucję w państwie wnioskodawcy,  7)   kwalifikacjach na poziomie trzecim - oznacza to, że wnioskodawca posiada:a)  dyplom, świadectwo lub inny dokument, wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające ukończenie studiów wyższych o co najmniej trzyletnim okresie kształcenia, lub odpowiednio dłuższym w przypadku nauki w cyklu innym niż podstawowy, zwanym dalej “nauką w niepełnym wymiarze”, a także dodatkowo ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest wymagane - stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do wykonywania zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, wówczas gdy ponad połowę kształcenia lub szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub gdy wnioskodawca uzyskał trzyletnie doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, albob)  dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające ukończenie studiów wyższych o co najmniej trzyletnim okresie kształcenia, lub odpowiednio dłuższym w przypadku nauki w niepełnym wymiarze, a także ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest wymagane - stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania zawodu, niebędącego w państwie wnioskodawcy zawodem regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty poświadczające wykonywanie w tym państwie przez wnioskodawcę zawodu przez dwa lata w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy w okresie ostatnich dziesięciu lat,  8)   kwalifikacjach na poziomie drugim - oznacza to, że wnioskodawca posiada:a)  dokumenty potwierdzające wykształcenie lub ukończenie szkolenia, wydane przez uprawnioną instytucję po ukończeniu:-   nauki o okresie kształcenia co najmniej rocznym, lecz krótszym niż trzy lata, lub odpowiednio dłuższym w przypadku nauki w niepełnym wymiarze, podejmowanej na podstawie świadectwa uprawniającego do kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego, a także dodatkowo ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest to wymagane, lub-   kursów o specjalistycznym programie, których wykaz stanowi załącznik nr 2 do ustawy,stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do podjęcia i wykonywania zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, jeżeli ponad połowę kształcenia lub szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub poza obszarem Unii Europejskiej w instytucji prowadzącej kształcenie i szkolenie na podstawie przepisów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, albo gdy wnioskodawca uzyskał trzyletnie doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, albob)  dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające ukończenie nauki o okresie kształcenia co najmniej rocznym, lecz krótszym niż trzy lata, lub odpowiednio dłuższym w przypadku nauki w niepełnym wymiarze, podejmowanej na podstawie świadectwa uprawniającego do kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego, a także dodatkowo ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest to wymagane - stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania zawodu, który w państwie wnioskodawcy nie jest zawodem regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty poświadczające wykonywanie w tym państwie przez wnioskodawcę zawodu przez dwa lata w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy lub odpowiednio dłużej w przypadku wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze czasu pracy, w okresie ostatnich dziesięciu lat, alboc)  dokument potwierdzający ukończenie w państwie członkowskim Unii Europejskiej kursu kształcenia regulowanego, świadczący o posiadaniu kwalifikacji na poziomie drugim, w tym kursu zamieszczonego w wykazie stanowiącym załącznik nr 3 do ustawy,  9)   kwalifikacjach na poziomie pierwszym - oznacza to, że wnioskodawca posiada:a)  dokumenty potwierdzające wykształcenie lub szkolenie, wydane przez uprawnioną instytucję, poświadczające, po zakończeniu nauki z zakresu szkoły średniej ogólnej, technicznej lub zawodowej, ukończenie:-   kształcenia lub szkolenia innego niż wymienione w pkt 8 lit. a) pierwsze tiret, w instytucji szkolnictwa lub w zakładzie pracy, uzupełnionego dodatkowo okresem praktyki zawodowej, o ile jest to wymagane, lub-   praktyki zawodowej uzupełniającej naukę z zakresu szkoły średniej,stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do podjęcia i wykonywania zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, jeżeli ponad połowę kształcenia i szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub poza obszarem Unii Europejskiej w instytucji prowadzącej kształcenie i szkolenie na podstawie przepisów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, albo gdy wnioskodawca uzyskał trzyletnie doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, albob)  dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję po zakończeniu nauki z zakresu szkoły średniej ogólnej, technicznej lub zawodowej, świadczące o ukończeniu:-   kształcenia lub szkolenia odbytego w instytucji szkolnictwa lub zakładzie pracy, uzupełnionego dodatkowo okresem praktyki zawodowej, o ile jest to wymagane, lub-   praktyki zawodowej uzupełniającej naukę z zakresu szkoły średniej,stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania zawodu, który w państwie wnioskodawcy nie jest zawodem regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty poświadczające wykonywanie w tym państwie przez wnioskodawcę zawodu przez dwa lata w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy lub odpowiednio dłużej w przypadku wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze czasu pracy, w okresie ostatnich dziesięciu lat, alboc)  dokument potwierdzający ukończenie kształcenia regulowanego na poziomie, o którym mowa w lit. b) pierwsze tiret,  10)  zaświadczeniu potwierdzającym kompetencje - oznacza to:a)  dokument potwierdzający ukończenie istotnego dla zawodu regulowanego kształcenia lub szkolenia innego niż wymienione w pkt 7-9 albob)  dokument potwierdzający wiedzę i predyspozycje niezbędne do wykonywania zawodu,wydane przez uprawnioną instytucję, w przypadku gdy uzyskanie takiego zaświadczenia w państwie wnioskodawcy nie jest uzależnione od posiadania wykształcenia,  11)  dyplomie ukończenia szkoły wyższej - oznacza to dyplom ukończenia wyższych studiów lub wyższych studiów zawodowych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, jeżeli przepisy regulacyjne tak stanowią, dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów kwalifikacyjnych zawartych w tych przepisach dla danego zawodu regulowanego,  12)  świadectwie ukończenia szkoły pomaturalnej - oznacza to świadectwo ukończenia szkoły pomaturalnej w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, jeżeli przepisy regulacyjne tak stanowią, dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów kwalifikacyjnych zawartych w przepisach dla danego zawodu regulowanego,  13)  świadectwie ukończenia szkoły średniej - oznacza to świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej lub ponadgimnazjalnej w Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem szkół, o których mowa w pkt 12,  14)  świadectwie ukończenia szkoły podstawowej - oznacza to świadectwo ukończenia ośmioklasowej szkoły podstawowej lub świadectwo ukończenia gimnazjum w Rzeczypospolitej Polskiej,  15)  doświadczeniu zawodowym - oznacza to wykonywanie zawodu regulowanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej,  16)  stażu adaptacyjnym - oznacza to okres przysposobienia do samodzielnego wykonywania zawodu regulowanego, odbywanego w ramach stosunku pracy lub na podstawie umowy cywilnoprawnej, pod nadzorem wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu regulowanego,  17)  teście umiejętności - oznacza to czynności mające na celu sprawdzenie, z uwzględnieniem wymagań zawodu regulowanego, zakresu i poziomu wiedzy zawodowej wnioskodawcy niezbędnej do wykonywania tego zawodu,  18)  organizacjach zawodowych - oznacza to organizacje, stowarzyszenia lub samorząd zawodowy.
Art. 3. Do postępowania w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej “postępowaniem w sprawie uznania kwalifikacji”, stosuje się, z zastrzeżeniem przepisów ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 4. 1. Organami właściwymi do podejmowania decyzji w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu regulowanego są organy określone w przepisach ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761 i Nr 76, poz. 811), zwane dalej “właściwymi organami”.2. Organami uprawnionymi do podejmowania decyzji o wykonywaniu w Rzeczypospolitej Polskiej zawodów regulowanych przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej są organy określone w przepisach regulacyjnych uprawnione do podejmowania takich decyzji wobec osób, które uzyskały kwalifikacje do ich wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 5. 1. Postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji wszczyna się na wniosek.2. Postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji powinno zakończyć się wydaniem decyzji nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia przedstawienia przez wnioskodawcę wszystkich niezbędnych dokumentów.
Art. 6. 1. Ilekroć przepisy odrębne wymagają dla uzyskania prawa do wykonywania zawodu regulowanego decyzji lub opinii organów organizacji zawodowych, organizacje te uczestniczą w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji na prawach strony.2. Decyzje w sprawach uznania kwalifikacji są wiążące dla organizacji zawodowych, o których mowa w ust. 1, właściwych w sprawach wykonywania zawodu.
Art. 7. 1. Wnioski, pisma i dokumenty w toku postępowania w sprawie uznania kwalifikacji składa się w języku polskim lub wraz z tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego, z zastrzeżeniem ust. 2.2. Tłumaczenie na język polski nie jest wymagane w przypadku dokumentów potwierdzających dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2.3. Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie uznania kwalifikacji powinien zawierać w szczególności:  1)   imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia wnioskodawcy,  2)   nazwę państwa wnioskodawcy,  3)   określenie zawodu regulowanego, dla którego wykonywania mają być uznane kwalifikacje wnioskodawcy,  4)   informację o posiadanych kwalifikacjach, w tym o wykształceniu i doświadczeniu zawodowym wnioskodawcy.4. Wniosek składa się na formularzu udostępnianym nieodpłatnie przez właściwe organy lub przez ośrodek informacji, o którym mowa w art. 19 ust. 1.
Art. 8. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określą, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy, o których mowa w art. 7 ust. 4, uwzględniając w szczególności dane, o których mowa w art. 7 ust. 3 oraz art. 16 ust. 1 i 3, wykaz dokumentów, które należy dołączyć do wniosku, instrukcję wypełniania wniosku, a także dane o ośrodku informacji, o którym mowa w art. 19 ust. 1.
Art. 9. 1. Jeżeli do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej wymagane jest posiadanie:  1)   dyplomu ukończenia szkoły wyższej - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, z zastrzeżeniem pkt 2 oraz art. 10-12,  2)   dyplomu ukończenia szkoły wyższej o okresie kształcenia dłuższym niż cztery lata - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim,  3)   świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, z zastrzeżeniem art. 10-12, albo posiadanie kwalifikacji na poziomie pierwszym, z zastrzeżeniem art. 11,  4)   świadectwa ukończenia szkoły średniej - za spełnienie tego wymogu uznaje się:a)  posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim, kwalifikacji na poziomie drugim lub kwalifikacji na poziomie pierwszym, z zastrzeżeniem art. 11, lubb)  wykonywanie zawodu w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy przez okres trzech lat lub odpowiednio dłuższym w przypadku wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze czasu, w okresie ostatnich dziesięciu lat w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym zawód ten nie jest regulowany,  5)   zaświadczenia potwierdzającego kompetencje - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie dokumentów wymaganych w państwie wnioskodawcy do wykonywania zawodu regulowanego, dla którego ubiega się on o uznanie kwalifikacji, lub potwierdzenie kwalifikacji uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeśli dokumenty te są porównywalne z dokumentami określonymi w przepisach regulacyjnych dla danego zawodu,  6)   świadectwa ukończenia szkoły średniej ogólnokształcącej lub szkoły podstawowej - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie dyplomu lub świadectwa uzyskanego na równorzędnym poziomie nauczania w państwie wnioskodawcy, wydanego przez uprawnioną instytucję.2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b), właściwy organ może zobowiązać wnioskodawcę do odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności, z zastrzeżeniem prawa wyboru jednego z tych wymogów przez właściwy organ.
Art. 10. Jeżeli do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej wymagane jest posiadanie dyplomu ukończenia szkoły wyższej lub świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej, a wnioskodawca przedstawi dokumenty potwierdzające:  1)   odpowiednio, posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, a właściwy organ stwierdzi, iż okres kształcenia lub szkolenia wnioskodawcy jest krótszy o co najmniej rok od okresu kształcenia lub szkolenia wymaganego przepisami regulacyjnymi - może uzależnić decyzję o uznaniu kwalifikacji od udokumentowania przez wnioskodawcę posiadania doświadczenia zawodowego o okresie nie dłuższym niż podwójny okres, o który krócej trwało kształcenie lub szkolenie,  2)   odpowiednio, posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, a właściwy organ stwierdzi, iż okres praktyki zawodowej odbywanej z udziałem wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu, składającej się na posiadane kwalifikacje, jest krótszy o co najmniej rok od okresu praktyki zawodowej wymaganej przepisami regulacyjnymi, może uzależnić decyzję od udokumentowania przez wnioskodawcę posiadania doświadczenia zawodowego o okresie nie dłuższym niż okres, o który krócej trwała praktyka zawodowa wnioskodawcy.
Art. 11. 1. Jeżeli program kształcenia i szkolenia odbytego przez wnioskodawcę w jego państwie różni się znacząco od programu kształcenia i szkolenia wymaganego w Rzeczypospolitej Polskiej albo jeżeli zakres wykonywanego przez wnioskodawcę w jego państwie zawodu różni się od zakresu tego zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy organ może uzależnić decyzję o uznaniu kwalifikacji od odbycia przez wnioskodawcę stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności.2. Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 1 i w art. 9 ust. 2, nie może przekraczać:  1)   trzech lat - w przypadku zawodu, dla którego wykonywania przepisy regulacyjne wymagają posiadania dyplomu ukończenia studiów wyższych lub świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej,  2)   dwóch lat - w przypadku zawodu, dla którego wykonywania przepisy regulacyjne wymagają posiadania świadectwa ukończenia szkoły średniej.3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ może zobowiązać wnioskodawcę albo do odbycia stażu adaptacyjnego, albo przystąpienia do testu umiejętności - zgodnie z wyborem wnioskodawcy, z zastrzeżeniem art. 13.
Art. 12. 1. Właściwy organ nie może zobowiązać wnioskodawcy do łącznego przedstawienia dokumentów stwierdzających posiadanie doświadczenia zawodowego oraz odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności.2. Dla uznania kwalifikacji nie można wymagać posiadania doświadczenia zawodowego dłuższego niż cztery lata.
Art. 13. 1. Uprawnienie do wyboru stażu adaptacyjnego albo testu umiejętności, o którym mowa w art. 11 ust. 3, może zostać wyłączone w przypadku zawodów regulowanych, dla których wykonywania konieczne jest posiadanie znajomości polskiego prawa, a w przypadku innych zawodów regulowanych - po pozytywnym rozpatrzeniu przez Komisję Europejską wniosku Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wyłączenia uprawnienia wyboru zastrzeżonego dla wnioskodawcy.2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określą, w drodze rozporządzenia, zawody, o których mowa w ust. 1, dla których wykonywania wyboru stażu adaptacyjnego albo testu umiejętności dokonuje właściwy organ.
Art. 14. 1. Wnioskodawca, którego kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego zostały uznane, ma prawo posługiwać się tytułem ustalonym dla danego zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej.2. W przypadku gdy używanie tytułu ustalonego dla danego zawodu uzależnione jest od przynależności do organizacji zawodowej lub od decyzji organu określonego w art. 4 ust. 2, wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1, ma prawo używać tego tytułu odpowiednio po uzyskaniu członkostwa w organizacji lub po uzyskaniu decyzji organu.3. Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1, ma prawo posługiwać się także tytułem uzyskanym w systemie szkolnictwa wyższego lub średniego, albo jego skrótem, w oryginalnym brzmieniu wraz z podaniem nazwy i siedziby instytucji, która nadała ten tytuł.
Art. 15. Ministrowie kierujący działami administracji rządowej, właściwi w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych należących do danego działu, określą w drodze rozporządzenia:  1)   warunki, sposób i tryb odbywania stażu adaptacyjnego, sposób i tryb wykonywania nadzoru nad odbywaniem stażu oraz oceny nabytych przez wnioskodawcę umiejętności,  2)   warunki, sposób i tryb przeprowadzania testu umiejętności oraz oceny wykazanych przez wnioskodawcę umiejętności- kierując się odrębnościami w wykonywaniu zawodów w państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz specyfiką i szczególnymi wymaganiami dotyczącymi wykonywania zawodów regulowanych w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 16. 1. Ilekroć przepisy regulacyjne lub przepisy odrębne uzależniają wykonywanie zawodu regulowanego od spełnienia określonych wymogów dotyczących niekaralności wnioskodawcy lub od jego postawy etycznej albo przewidują możliwość zakazu wykonywania zawodu, zawieszenia prawa jego wykonywania lub skreślenia z listy osób uprawnionych do wykonywania zawodu na podstawie orzeczenia sądu lub w wyniku postępowania dyscyplinarnego - właściwy organ ustala spełnienie przesłanek przewidzianych tymi przepisami na podstawie dokumentów wystawionych przez państwo wnioskodawcy.2. Jeżeli w państwie wnioskodawcy nie są wydawane dokumenty, o których mowa w ust. 1, dowodem w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji jest oświadczenie wnioskodawcy złożone w formie i trybie określonych w przepisach tego państwa.3. Ilekroć przepisy regulacyjne wymagają odpowiedniego stanu zdrowia do wykonywania zawodu regulowanego, dowodem w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji są dokumenty wystawione przez upoważnioną instytucję państwa wnioskodawcy lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym wnioskodawca wykonywał ostatnio dany zawód.4. Właściwy organ może żądać, aby dokumenty, o których mowa w ust. 1-3, były wystawione nie później niż trzy miesiące przed ich złożeniem.
Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, koordynujący uznawanie kwalifikacji w zawodach regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie dyplomu ukończenia szkoły wyższej, może wyznaczyć pracownika ministerstwa lub powołać inną osobę w celu pełnienia funkcji krajowego koordynatora do spraw uznawania kwalifikacji w tych zawodach.2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, koordynujący uznawanie kwalifikacji w zawodach regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie wykształcenia na poziomie niższym niż określone w ust. 1, może wyznaczyć pracownika ministerstwa lub powołać inną osobę w celu pełnienia funkcji krajowego koordynatora do spraw uznawania kwalifikacji w tych zawodach.3. Powołanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy.4. Osoby pełniące funkcje, o których mowa w ust. 1 i 2, zapewniają jednolite stosowanie przepisów ustawy przez właściwe organy oraz gromadzą informacje o postępowaniach w sprawach uznania kwalifikacji, a także współpracują z organizacjami zawodowymi, o których mowa w art. 6 ust. 1, oraz z ośrodkiem informacji, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i art. 22.
Art. 18. 1. Właściwe organy przekazują krajowemu koordynatorowi, a w przypadku jego niepowołania odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego lub ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania, okresowe informacje o zmianach wymogów dotyczących zawodu regulowanego oraz o podjętych decyzjach w sprawach uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego.2. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, o których mowa w ust. 1, a także terminy ich składania, kierując się zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej wobec państw członkowskich Unii Europejskiej i organów Wspólnoty Europejskiej.
Art. 19. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty i wychowania wskazują lub tworzą ośrodek informacji właściwy dla informowania o zawodach regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie dyplomu ukończenia szkoły wyższej, a także właściwy dla zawodów regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie wykształcenia na niższym poziomie, oraz ustalą szczegółowy zakres zadań ośrodka, uwzględniając konieczność zapewnienia dostępu do właściwej informacji obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej.2. Ośrodek informacji, o którym mowa w ust. 1, współpracuje z krajowymi koordynatorami oraz pełni funkcję ośrodka informacji dla obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.
Art. 20. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761 i Nr 76, poz. 811) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w art. 4a ust. 1 otrzymuje brzmienie:”1.  Minister kierujący działem administracji rządowej, z zastrzeżeniem art. 33a ust. 4, jest właściwy w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych należących do tego działu.”;  2)   w art. 33a dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu:”4.  Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, wyznacza:1)   ministra właściwego do spraw uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych objętych działalnością administracji rządowej wykonywaną przez urzędy określone w ust. 1 oraz wskazuje, który z tych urzędów wyznaczony minister może upoważnić do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych,2)   ministra właściwego do spraw uznawania kwalifikacji w tych zawodach regulowanych, dla których wykonywania właściwy jest więcej niż jeden minister,kierując się specyfiką poszczególnych zawodów regulowanych, właściwością odpowiednich działów administracji rządowej, a także zakresem działania urzędów, o których mowa w ust. 1.5. Minister, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, może, w drodze rozporządzenia, upoważnić do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych wskazany urząd albo podmioty, o których mowa w art. 4a ust. 3.6. Minister, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może, w drodze rozporządzenia, upoważnić do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych podmioty, o których mowa w art. 4a ust. 3.”
Art. 21. W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 60, poz. 610 i Nr 76, poz. 811) w załączniku w części IV dodaje się pkt 47b w brzmieniu: 

“47b.Od decyzji stwierdzającej posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych500 zł” 

 
Art. 22. Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, nie dłużej jednak niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy, zadania ośrodka informacji wykonuje Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej, utworzone na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 20, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WYKAZ STOWARZYSZEŃ I ORGANIZACJI ZAWODOWYCH, UPRAWNIONYCH DO WYDAWANIA DYPLOMÓW SWOIM CZŁONKOM
Irlandia11.   Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Irlandii,22.   Instytut Zaprzysiężonych Rewidentów Księgowych w Irlandii,23.   Stowarzyszenie Zaprzysiężonych Rewidentów Księgowych,24.   Instytucja Inżynierów Irlandzkich,5.   Irlandzki Instytut Planowania._________________1    Obywatele Irlandii są również członkami następujących stowarzyszeń i organizacji działających na terytorium Wielkiej Brytanii:Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Anglii i Walii Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Szkocji Instytut Urzędników Ubezpieczeniowych Wydział Urzędników Ubezpieczeniowych Licencjonowany Instytut Rewidentów Księgowych ds. ZarządzaniaInstytut Dyplomowanych Sekretarek i Personelu Administracyjnego Królewski Instytut Planowania Miast Królewski Instytut Dyplomowanych Rzeczoznawców Licencjonowany Instytut Budownictwa2    Wyłącznie w celu przeprowadzania audytów.
Wielka Brytania1.   Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Anglii i Walii,2.   Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Szkocji,3.   Instytut Biegłych Rewidentów Księgowych w Irlandii,4.   Licencjonowane Stowarzyszenie Zaprzysiężonych Rewidentów Księgowych,5.   Licencjonowany Instytut Urzędników Ubezpieczeniowych specjalizujących się w odszkodowaniach za Straty,6.   Licencjonowany Instytut Rewidentów Księgowych ds. Zarządzania,7.   Instytut Dyplomowanych Sekretarek i Personelu Administracyjnego,8.   Licencjonowany Instytut ds. Ubezpieczeń,9.   Instytut Urzędników Ubezpieczeniowych,10.  Wydział Urzędników Ubezpieczeniowych,11.  Licencjonowany Instytut Bankierów,12.  Instytut Bankierów w Szkocji,13.  Królewski Instytut Dyplomowanych Rzeczoznawców,14.  Królewski Instytut Planowania Miast,15.  Licencjonowane Towarzystwo Fizjoterapeutów,16.  Królewskie Towarzystwo Chemików,17.  Brytyjskie Towarzystwo Psychologów,18.  Stowarzyszenie Bibliotekarzy,19.  Instytut Biegłych ds. Leśnictwa,20.  Licencjonowany Instytut Budownictwa,21.  Rada Inżynierów,22.  Instytut Energii,23.  Instytucja Inżynierów Budownictwa,24.  Instytucja Inżynierów Budownictwa Lądowego,25.  Instytucja Inżynierów Górników,26.  Instytucja Inżynierów Górnictwa i Metalurgii,27.  Instytucja Inżynierów Elektryków,28.  Instytucja Inżynierów ds. Przemysłu Gazowniczego,29.  Instytucja Inżynierów Mechaników,30.  Instytucja Inżynierów Chemików,31.  Instytucja Inżynierów Produkcji,32.  Instytucja Inżynierów Morskich,33.  Królewska Instytucja Architektów Okrętowych,34.  Królewskie Towarzystwo Aeronautyczne,35.  Instytut Metalowy,36.  Licencjonowana Instytucja Inżynierów Wykonujących Usługi Budowlane,37.  Instytut Miar i Kontroli,38.  Brytyjskie Towarzystwo Komputerowe.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WYKAZ KURSÓW O SPECJALISTYCZNYM PROGRAMIE
1. Dziedzina paramedyczna i socjalno-społeczna
Następujące szkolenie:
w Niemczech:-   pielęgniarz pediatryczny (”Kinderkrankenschwester/Kinderkrankenpfleger”),-   fizjoterapeuta (”Krankengymnast(in)/Physiotherapeut(in)”),1-   terapeuta zajęciowy (”Beschaeftigungs - und Arbeitstherapeut(in)”),-   logopeda (”Logopaede/Logopaedin”),-   ortoptysta (”Orthoptist(in)”),-   wychowawca posiadający dyplom państwowy (”Staatlich anerkannte(r) Erzieher(in)”),-   wychowawca terapeuta posiadający dyplom państwowy (”Staatlich anerkannte(r) Heilpaedagoge(-in)”),-   technik analityki medycznej (”medizinisch-technische(r) Laboratoriums-Assistent(in)”),-   technik radiolog (”medizinisch-technische(r) Radiologie-Assistent(in)”),-   technik diagnostyki czynnościowej (”medizinisch-technische(r) Assistent(in) fuer Funktionsdiagnostik”),-   asystent weterynaryjny (”veterinaermedizinisch-technische(r) Assistent(in)”),-   dietetyk (”Diaetassistent(in)”),-   technik farmaceutyczny (”Pharmazieingenieur”), przeprowadzone przed 31 marca 1994 r. na terytorium byłej Niemieckiej Republiki Demokratycznej lub na terytorium nowych Landów,-   pielęgniarz psychiatryczny (”Psychiatrische(r) Krankenschwester/Krankenpfleger”),-   logoterapeuta (”Sprachtherapeut(in)”);
______________1    Minimalny okres trzech lat może być skrócony do dwóch lat, jeśli osoba zainteresowana posiada kwalifikacje dające prawo do ubiegania się o przyjęcie na uniwersytet (”Arbitur”), tj. trzynaście lat uprzedniego kształcenia, kwalifikacji dających prawo do ubiegania się o przyjęcie do “Fachhochschulen” (Fachhochschulreife) (tj. dwanaście lat uprzedniego kształcenia).
we Włoszech:-   technik dentystyczny (”odontotecnico”),-   optyk (”ottico”),-   specjalista w zakresie leczenia chorób nóg (”podologo”);
w Luksemburgu:-    technik radiolog (”assistant(e) technique médical(e) en radiologie”),-    technik analityki medycznej (”assistant(e) technique médical(e) de laboratoire”),-    pielęgniarz psychiatryczny (”infirmier/iere psychiatrique”),-    technik asystent w chirurgii (”assistant(e) technique médical(e) en chirurgie”),-    pielęgniarz pediatryczny (”infirmier/iere puériculteur/trice”),-    pielęgniarz anestezjologiczny (”infirmier/iere anesthésiste”),-    dyplomowany masażysta (”masseur/euse diplômé(e)”),-    wychowawca (”éducateur/trice”);
w Holandii:-   asystent weterynaryjny (”dierenartassistent”),które odpowiada kursom kształcenia i szkolenia o łącznym czasie trwania co najmniej trzynastu lat,w tym:  1)   albo co najmniej trzy lata szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole, zakończonego egzaminem, w niektórych przypadkach uzupełnionego rocznym lub dwuletnim kursem specjalizacji zakończonym egzaminem,  2)   albo co najmniej dwa i pół roku szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole, zakończonego egzaminem i uzupełnionego co najmniej sześciomiesięczną praktyką zawodową lub co najmniej sześciomiesięcznym stażem w uprawnionej instytucji,  3)   albo co najmniej dwa lata szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole, zakończonego egzaminem i uzupełnionego co najmniej roczną praktyką zawodową lub co najmniej rocznym stażem w uprawnionej instytucji,  4)   albo, w przypadku asystentów weterynaryjnych (”dierenartassistent”) w Holandii, trzy lata szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole (system “MBO”) lub alternatywnie trzy lata szkolenia zawodowego w dualnym systemie terminatorstwa (”LLW”); w obu przypadkach szkolenie zakończone egzaminem;
w Austrii:-   optyk-specjalista w zakresie szkieł kontaktowych (”Kontaktlinsenoptiker”),-   pedikiurzysta (”Fusspfleger”),-   protetyk słuchu (”Hoergeraeteakustiker”),-   drogista (”Drogist”),które odpowiada kursom kształcenia i szkolenia o łącznym czasie trwania co najmniej czternastu lat, w tym co najmniej pięcioletnie szkolenie odbywane w oparciu o określony ramowy program szkolenia, podzielone na co najmniej trzyletni staż, obejmujący szkolenie odbywające się częściowo w miejscu pracy, a częściowo w instytucji szkolenia zawodowego, oraz okres praktyki zawodowej i szkolenia zakończony egzaminem zawodowym, potwierdzającym prawo do wykonywania zawodu i szkolenia stażystów,-   masażysta (”Masseur”),które odpowiada kursom kształcenia i szkolenia o łącznym czasie trwania czternastu lat, w tym pięcioletnie szkolenie odbywane w oparciu o określony ramowy program szkolenia, obejmujący dwuletni staż, dwuletni okres praktyki zawodowej i szkolenia oraz roczne szkolenie zakończone egzaminem zawodowym, potwierdzającym prawo do wykonywania zawodu i szkolenia stażystów,-   wychowawca dziecięcy (”Kindergaertner(in)”),-   wychowawca (”Erzieher”),które odpowiada kursom kształcenia i szkolenia o łącznym trzynastoletnim czasie trwania, w tym pięcioletniemu szkoleniu w specjalistycznej szkole, zakończonemu egzaminem.
2. Sektor mistrzów-rzemieślników (”Mester”/”Meister”/”Maître”) odpowiadający kształceniu i szkoleniu w zakresie działalności rzemieślniczej
Następujące szkolenie:
w Danii:-   optyk (”optometrist”),trwające łącznie czternaście lat, w tym pięcioletnie szkolenie zawodowe, podzielone na dwuipółletnie szkolenie teoretyczne prowadzone w instytucji kształcenia zawodowego oraz dwuipółletnie szkolenie praktyczne prowadzone w miejscu pracy, zakończone uznanym egzaminem w zakresie działalności rzemieślniczej i uprawniające do używania tytułu “Mester”,-   technik ortopedyczny (”ortopaedimekaniker”),trwające łącznie dwanaście i pół roku, w tym trzyipółletnie szkolenie zawodowe, podzielone na sześciomiesięczne szkolenie teoretyczne prowadzone w instytucji szkolenia zawodowego oraz trzyletnie szkolenie praktyczne w miejscu pracy, zakończone uznanym egzaminem z zakresu działalności rzemieślniczej i uprawniające do używania tytułu “Mester”,-    obuwnik ortopedyczny (”ortopaediskomager”),trwające trzynaście i pół roku, w tym czteroipółletnie szkolenie zawodowe podzielone na dwuletnie szkolenie teoretyczne prowadzone w instytucji szkolenia zawodowego oraz dwuipółletnie szkolenie praktyczne prowadzone w miejscu pracy, zakończone uznanym egzaminem z zakresu działalności rzemieślniczej i uprawniające do używania tytułu “Mester”;
w Niemczech:-    optyk (”Augenoptiker”),-    technik dentystyczny (”Zahntechniker”),-    bandażysta ortopedyczny (”Bandagist”),-    protetyk słuchu (”Hoehrgeraeteakustiker”),-    technik ortopedyczny (”Orthopaediemechaniker”),-    obuwnik ortopedyczny (”Orthopaedieschuhmacher”),
w Luksemburgu:-    optyk (”opticien”),-    technik dentystyczny (”mécanicien dentaire”),-    protetyk słuchu (”audioprothésiste”),-    technik ortopedyczny/ bandażysta (”mécanicien orthopédiste/bandagiste”),-    obuwnik ortopedyczny (”orthopédiste-cordonnier”),trwające łącznie czternaście lat, w tym co najmniej pięcioletnie szkolenie odbywane w oparciu o określony ramowy program szkolenia, częściowo w miejscu pracy, a częściowo w instytucji szkolenia zawodowego, zakończone egzaminem, którego zaliczenie warunkuje wykonywanie jakiejkolwiek działalności wymagającej nabycia określonych umiejętności zarówno niezależnie, jak i w charakterze pracownika najemnego o porównywalnym poziomie odpowiedzialności;
w Austrii:-    bandażysta (”Bandagist”),-    gorseciarz (”Miederwarenerzeuger”),-    optyk (”Optiker”),-    obuwnik ortopedyczny (”Orthopaedieschuhmacher”),-    technik ortopedyczny (”Orthopaedietechniker”),-    technik dentystyczny (”Zahntechniker”),-    ogrodnik (”Gaertner”),trwające co najmniej czternaście lat, w tym co najmniej pięcioletnie szkolenie odbywane w oparciu o określony ramowy program szkolenia, podzielone na co najmniej trzyletni staż, obejmujący szkolenie prowadzone częściowo w miejscu pracy i częściowo w instytucji szkolenia zawodowego, oraz co najmniej dwuletni okres praktyki zawodowej i szkolenia zakończony egzaminem mistrzowskim, potwierdzającym prawo do wykonywania zawodu, szkolenia stażystów i używania tytułu “Meister”,szkolenie mistrzów-rzemieślników w dziedzinie rolnictwa i leśnictwa, a zwłaszcza:-    w rolnictwie (”Meister in der Landwirtschaft”),-    w gospodarstwie wiejskim (”Meister in der laendlichen Hauswirtschaft”),-    w ogrodnictwie (”Meister im Gartenbau”),-    w uprawie warzyw (”Meister im Feldgemuesbau”),-    w sadownictwie i przetwórstwie owoców (”Meister im Obstbau und in der Obstverwertung”),-    w uprawie winorośli i technikach winiarskich (”Meister im Weinbau und in der Kellerwirtschaft”),-    w mleczarstwie i serowarstwie (”Meister in der Molkerei- und Kaesereiwirtschaft”),-    w hodowli koni (”Meister in der Pferdewirtschaft”),-    w rybactwie śródlądowym (”Meister in der Fischereiwirtschaft”),-    w hodowli drobiu (”Meister in der Gefluegelwirtschaft”),-    w pszczelarstwie (”Meister in der Bienenwirtschaft”),-    w gospodarce leśnej (”Meister in der Forstwirtschaft”),-    w leśnictwie (”Meister in der Forstgarten- und Forstpflegewirtschaft”),-    w składowaniu produktów rolnych (”Meister in der landwirtschaftlichen Lagerhaltung”),trwające łącznie co najmniej piętnaście lat, w tym co najmniej sześcioletnie szkolenie prowadzone w oparciu o określony ramowy program szkolenia, podzielone na co najmniej trzyletni staż, obejmujący szkolenie prowadzone częściowo w miejscu pracy i częściowo w instytucji szkolenia zawodowego, oraz trzyletnią praktykę zawodową, zakończone egzaminem mistrzowskim w danym zawodzie, potwierdzającym prawo do wykonywania zawodu, szkolenia stażystów i używania tytułu “Meister”.
3. Sektor morski
a) Transport
Następujące szkolenie zawodowe:
w Danii:-    kapitan statku morskiego (”skibsforer”),-    pierwszy oficer (”overstyrmand”),-    sternik, oficer pokładowy (”enestyrmand, vagthavende styrmand”),-    oficer pokładowy (”vagthavende styrmand”),-    mechanik okrętowy (”maskinchef”),-    pierwszy mechanik (”l.maskinmester”),-    pierwszy mechanik / mechanik pokładowy (”1. maskinmester/vagthavende maskinmester”),
w Niemczech:-    kapitan dużej jednostki żeglugi przybrzeżnej (”Kapitaen AM”),-    kapitan jednostki żeglugi przybrzeżnej (”Kapitaen AK”),-    oficer pokładowy dużej jednostki żeglugi przybrzeżnej (”Nautischer Schiffsoffizier AMW”),-    oficer pokładowy jednostki żeglugi przybrzeżnej (”Nautischer Schiffsoffizier AKW”),-    główny mechanik stopnia C - szef maszynowni (”Schiffsbetriebstechniker CT - Leiter von Maschinenanlagen”),-    główny mechanik stopnia C - główny mechanik (”Schiffsmaschinist CMa - Leiter von Maschinenanlagen”),-    główny mechanik pokładowy stopnia C (”Schiffsbetriebstechniker CTW”),-    główny mechanik pokładowy stopnia C - oficer technik o wyłącznej odpowiedzialności (”Schiffsmaschinist CMaW - Technischer Alleinoffizier”),
we Włoszech:-    oficer pokładowy (”ufficiale di coperta”),-    oficer mechanik (”ufficiale di macchina”),
w Holandii:-    pierwszy oficer jednostki żeglugi przybrzeżnej (ze szkoleniem uzupełniającym) (”stuurman kleine handelsvaart (met aanvulling)”),-    dyplomowany motorzysta statku morskiego (”diploma motordrijver”),-    operator systemu VTS (”VTS-functionaris”),których szkolenie obejmuje:-    w Danii: dziewięć lat kształcenia podstawowego, a następnie podstawowy kurs szkolenia i/lub służba na morzu, trwająca od siedemnastu do trzydziestu sześciu miesięcy, uzupełnione:1)   w przypadku oficera pokładowego - rocznym specjalistycznym szkoleniem zawodowym,2)   w pozostałych przypadkach - trzyletnim specjalistycznym szkoleniem zawodowym,-    w Niemczech: łącznie od czternastu do osiemnastu lat, w tym trzyletnie podstawowe szkolenie zawodowe oraz roczna służba na morzu, a następnie specjalistyczne szkolenie zawodowe trwające rok lub dwa lata, uzupełnione, o ile jest to wymagane, dwuletnią praktyką nawigacyjną,-    we Włoszech: łącznie trzynaście lat, w tym pięć lat szkolenia zawodowego zakończonego egzaminem i uzupełnionego, o ile jest to wymagane, stażem,-    w Holandii:1)   dla pierwszego oficera jednostki żeglugi przybrzeżnej (ze szkoleniem uzupełniającym) (”stuurman kleine handelsvaart (met aanvulling)”) i dla motorzysty statku morskiego (”diploma motordrijver”) - czternaście lat nauki, w tym co najmniej dwa lata w specjalistycznej instytucji zajmującej się szkoleniem zawodowym, uzupełnione dwunastomiesięcznym stażem,2)   dla operatora systemu VTS (”VTS functionaris”) - łącznie co najmniej piętnaście lat nauki, obejmującej co najmniej trzy lata w instytucji wyższego szkolnictwa zawodowego (”HBO”) lub średniego szkolnictwa zawodowego (”MBO”), a następnie ukończenie krajowych lub regionalnych kursów specjalistycznych, obejmujących co najmniej dwunastotygodniowe szkolenia teoretyczne, w każdym przypadku zakończone egzaminem,które są uznane w ramach Międzynarodowej Konwencji STCW (Międzynarodowa konwencja w sprawie standardów szkolenia, certyfikacji i dozoru przewoźników morskich, 1978);
b) Rybołówstwo morskie
Następujące szkolenie zawodowe:
w Niemczech:-    kapitan jednostki rybołówstwa głębokowodnego (”Kapitaen BG/Fischerei”),-    kapitan jednostki rybołówstwa przybrzeżnego (”Kapitaen BLK/Fischerei”),-    oficer pokładowy jednostki przystosowanej do połowów głębokowodnych (”Nautischer Schiffsoffizier BGW/Fischerei”),-    oficer pokładowy jednostki przystosowanej do połowów przybrzeżnych (”Nautischer Schiffsoffizier BK/Fischerei”),
w Holandii:-    pierwszy oficer - V mechanik (”stuurman werktuigkundige V”),-    IV mechanik statku rybackiego (”werktuigkundige IV visvaart”),-    pierwszy oficer IV statku rybackiego (”stuurman IV visvaart”),-    pierwszy oficer / VI mechanik (”stuurman werktuigkundige VI”),które odpowiadają szkoleniu:-    w Niemczech - o łącznej długości od czternastu do osiemnastu lat, w tym trzyletnie podstawowe szkolenie zawodowe oraz roczna służba na morzu, następnie specjalistyczne szkolenie zawodowe trwające rok lub dwa lata, uzupełnione, o ile jest to wymagane, dwuletnią zawodową praktyką nawigacyjną,-    w Holandii - o długości wahającej się od trzynastu do piętnastu lat, w tym co najmniej dwa lata w specjalistycznej szkole zawodowej, uzupełnione dwunastomiesięczną praktyką zawodową,które jest uznane w ramach Konwencji z Torremolinos (Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie statków rybackich, 1977).
4. Dziedziny techniczne
Następujące szkolenie zawodowe:
we Włoszech:-    geodeta budowlany (”geometra”),-    geodeta gruntowy (”perito agrario”),które odpowiada nauce z zakresu szkoły średniej technicznej, trwające co najmniej trzynaście lat, w tym osiem lat obowiązkowej nauki szkolnej, następnie pięć lat szkoły średniej, w tym trzyletnie kształcenie zawodowe, zakończone egzaminem “Technical Baccalaureat” i uzupełnione:1)   w przypadku geodety budowlanego - albo co najmniej dwuletnim stażem w kancelarii geodety, albo pięcioletnim doświadczeniem zawodowym,2)   w przypadku geodety gruntowego - odbyciem co najmniej dwuletniego stażu,a następnie - egzaminem państwowym,
w Holandii:-    komornik sądowy (”gerechtsdeurwaarder”),-    protetyk dentystyczny (”tandprotheticus”),które odpowiada kształceniu i szkoleniu zawodowemu:1)   w przypadku komornika sądowego (”gerechtsdeurwaarder”) - o łącznej długości dziewiętnastu lat, w tym osiem lat obowiązkowej nauki szkolnej, następnie osiem lat szkoły średniej, w tym cztery lata kształcenia technicznego zakończonego egzaminem państwowym, uzupełnione trzyletnim teoretycznym i praktycznym szkoleniem zawodowym,2)   w przypadku protetyka dentystycznego (”tandprotheticus”) - trwającemu co najmniej piętnaście lat w pełnym wymiarze godzin oraz trzy lata w niepełnym wymiarze godzin, w tym osiem lat kształcenia podstawowego, cztery lata kształcenia średniego ogólnego i ukończenie trzyletniego szkolenia zawodowego, obejmującego szkolenie teoretyczne i praktyczne w zawodzie technika dentystycznego, uzupełnione trzyletnim kształceniem w niepełnym wymiarze godzin jako protetyka dentystycznego, zakończone egzaminem;
w Austrii:-    leśnik (”Foerester”),-    biuro techniczne (”Technisches Buero”),-    wypożyczanie siły roboczej (”Ueberlassung von Arbeitskraeften-Arbeitsleihe”),-    pośrednictwo pracy (”Arbeitsvermittlung),-    doradca z zakresu pośrednictwa (”Vermoegensberater”),-    zawodowy detektyw (”Berufsdetectiv”),-    dozorowanie (”Bewachungsgwerbe”),-    pośrednik w handlu nieruchomościami (”Immobilienmakler”),-    zarządca nieruchomości (Immobilinverwalter),-    biuro reklamowe (”Werbeagentur”),-    przedsiębiorca budowlany (”Bautraeger, Bauorganisator, Baubetreuer”),-    biuro ściągania wierzytelności (”Inkassoinstitut”),kształcenie i szkolenie o łącznym czasie trwania co najmniej piętnastu lat, w tym osiem lat obowiązkowej nauki szkolnej, następnie co najmniej pięć lat średniego kształcenia technicznego lub handlowego, zakończone egzaminem technicznym lub handlowym, uzupełnione co najmniej dwuletnim kształceniem i szkoleniem w miejscu pracy, zakończonym egzaminem zawodowym,-    doradca ubezpieczeniowy (”Berater in Versicherungsangelegenheiten”),kształcenie i szkolenie o łącznym czasie trwania piętnastu lat, w tym sześcioletnie szkolenie prowadzone w oparciu o określony ramowy program szkolenia, podzielone na trzyletni staż i trzyletni okres praktyki i szkolenia zawodowego, zakończone egzaminem,-    przedsiębiorca - projektant (”Planender Baumeister”),-    technik budownictwa - projektant (”Planender Zimmermeister”),kształcenie i szkolenie o łącznym czasie trwania co najmniej osiemnastu lat, w tym co najmniej dziewięcioletnie szkolenie zawodowe podzielone na cztery lata średniego kształcenia technicznego i pięć lat praktyki i szkolenia zawodowego, zakończone egzaminem zawodowym, potwierdzającym prawo do wykonywania zawodu i szkolenia stażystów, w takim zakresie, w jakim kształcenie to uprawnia do sporządzania planów, wykonywania obliczeń technicznych i nadzorowania prac budowlanych (”przywilej Marii Teresy”).
5. Kształcenie w Zjednoczonym Królestwie uznawane jako “National Vocational Qualifications” lub jako “Scottish Vocational Qualifications”
Następujące szkolenie:-    inżynier elektryk górnictwa (”mine electrical engineer”),-    inżynier mechanik górnictwa (”mine mechanical engineer”),-    licencjonowany pracownik socjalny - zdrowie psychiczne (”approved social worker-mental health”),-    asystent stomatologiczny (”dental therapist”),-    higienista stomatologiczny (”dental hygienist”),-    optyk okularowy (”dispensing optician”),-    sztygar górnictwa (”mine deputy”),-    syndyk masy upadłościowej (zarządcy ustanowionego przez sąd) (”insolvency practitioner”),-    licencjonowany “Conveyancer” (”licensed conveyancer”),-    pierwszy oficer - statki handlowe i pasażerskie - bez ograniczeń (”first mate - freight/passenger ships - unrestricted”),-    drugi oficer- statki handlowe i pasażerskie - bez ograniczeń (”second mate - freight/passenger ships - unrestricted”),-    trzeci oficer - statki handlowe i pasażerskie - bez ograniczeń (”third mate - freight/passenger ships - unrestricted”),-    oficer pokładowy - statki handlowe i pasażerskie - bez ograniczeń (”deck officer - freight/passenger ships - unrestricted”),-    oficer mechanik - statki handlowe i pasażerskie - nieograniczony obszar handlowy (”engineer officer - freight/passenger ships - unlimited trading area”),-    przedstawiciel handlowy (”trade mark agent”),nadające kwalifikacje określane jako “National Vocational Qualifications” (NVQ) lub zatwierdzone czy też uznane za równoważne przez Krajową Radę ds. Kwalifikacji Zawodowych (”National Council for Vocational Qualifications”) lub określane w Szkocji jako “Scottish Vocational Qualifications” na poziomie 3 i 4 Krajowych Ramowych Kwalifikacji Zawodowych Zjednoczonego Królestwa.Poziomy te określane są następująco:-    Poziom 3: zdolność do wykonywania szerokiego wachlarza różnych zadań w bardzo różnorodnych sytuacjach, z których większość ma charakter złożony i nierutynowy. Zakres odpowiedzialności i samodzielności jest znaczny, a funkcje pełnione na tym poziomie wymagają często nadzoru lub kierowania innymi osobami.-    Poziom 4: zdolność do wykonywania szerokiego wachlarza złożonych, technicznych lub specjalistycznych zadań w bardzo różnorodnych sytuacjach, z dużym zakresem odpowiedzialności i samodzielności. Pełnione na tym poziomie funkcje często obejmują odpowiedzialność za prace wykonywane przez inne osoby oraz za podział zasobów.
ZAŁĄCZNIK Nr 3
WYKAZ KURSÓW POTWIERDZAJĄCYCH UKOŃCZENIE KSZTAŁCENIA REGULOWANEGO, UZNAWANYCH JAKO KWALIFIKACJE NA POZIOMIE DRUGIMW Zjednoczonym Królestwie:Kształcenie regulowane przepisami, zapewniające kwalifikacje określane jako “National Vocational Qualifications” (NVQ) przez Krajową Radę ds. Kwalifikacji Zawodowych (”National Council for Vocational Qualifications”), lub określane w Szkocji jako “Scottish Vocational Qualifications” znajdujące się na poziomie 3 i 4 Krajowych Ramowych Kwalifikacji Zawodowych Zjednoczonego Królestwa.Poziomy te określane są następująco:-    Poziom 3: zdolność do wykonywania szerokiego wachlarza różnych zadań w bardzo różnorodnych sytuacjach, z których większość ma charakter złożony i nierutynowy. Zakres odpowiedzialności i samodzielności jest znaczny, a funkcje pełnione na tym poziomie wymagają często nadzoru lub kierowania innymi osobami.-    Poziom 4: zdolność do wykonywania szerokiego wachlarza złożonych, technicznych lub specjalistycznych zadań w bardzo różnorodnych sytuacjach, z dużym zakresem odpowiedzialności i samodzielności. Pełnione na tym poziomie funkcje często obejmują odpowiedzialność za prace wykonywane przez inne osoby oraz za podział zasobów.
W Niemczech:Następujące kształcenie regulowane przepisami:-    regulowane przepisami kształcenie przygotowujące do zawodu asystenta technicznego (”technische(r) Assistent(in)”), asystentów handlowych (”kaufmaennischer Assistent(in)”), do zawodów związanych ze sferą socjalną (”soziale Berufe”), jak również do zawodu rehabilitanta oddychania, mowy i głosu, posiadającego dyplom państwowy (”staatlisch gepruefte(r) Atem-, Sprech- und Stimmlehrer(in)”), o łącznej długości co najmniej trzynastu lat, które jest uwarunkowane ukończeniem kształcenia średniego (”mittlerer Bildungsabschluss”) i które obejmuje:1)   co najmniej trzy lata1 szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole (”Fachschule”) zakończonego egzaminem i, o ile jest to wymagane, uzupełnionego rocznym lub dwuletnim kursem specjalizacji, także zakończonej egzaminem,2)   albo co najmniej dwa i pół roku nauki w specjalistycznej szkole (”Fachschule”), zakończonej egzaminem, uzupełnionej praktyką zawodową trwającą nie krócej niż sześć miesięcy lub stażem w uprawnionej instytucji, trwającym nie krócej niż sześć miesięcy,3)   albo co najmniej dwa lata nauki w specjalistycznej szkole (”Fachschule”), zakończonej egzaminem i uzupełnionej co najmniej roczną praktyką zawodową lub co najmniej rocznym stażem w uprawnionej instytucji,-    regulowane przepisami kształcenie techników (”Techniker(in)”), ekonomistów przedsiębiorstw (”Betriebswirt(in)”), projektantów (”Gestalter(in)”) oraz opiekunów rodzinnych (”Familienpfleger(in)”) posiadających dyplom państwowy (”staatlich gepruefte(r)”), trwające łącznie co najmniej szesnaście lat, odbywane na bazie kursu kształcenia obowiązkowego lub równoważnego kształcenia i szkolenia (trwającego co najmniej dziewięć lat), jak również ukończenie co najmniej trzyletniego kształcenia w szkole handlowej (”Berufsschule”) - które obejmuje, po odbyciu co najmniej dwuletniej praktyki zawodowej, co najmniej dwuletnie kształcenie i szkolenie w pełnym wymiarze godzin lub odpowiednio dłuższe w niepełnym wymiarze godzin,-    regulowane kształcenie oraz regulowane doskonalenie zawodowe trwające łącznie co najmniej piętnaście lat, odbywane na bazie kształcenia obowiązkowego (trwającego co najmniej dziewięć lat) i szkolenia zawodowego (zwykle trwającego trzy lata), które obejmują w zasadzie co najmniej dwuletnią praktykę zawodową (w większości przypadków - trzy lata), jak również egzamin w ramach doskonalenia zawodowego, do którego zwykle przygotować się można podczas szkolenia odbywanego równolegle z praktyką zawodową (co najmniej 1.000 godzin) albo uczęszczając w pełnym wymiarze godzin (co najmniej rok).Władze niemieckie przekażą Komisji i państwom członkowskim listę kursów szkolenia wskazanych w niniejszym załączniku.________________1    Minimalny okres trzech lat może być skrócony do dwóch lat, jeśli osoba zainteresowana posiada kwalifikacje dające prawo do ubiegania się o przyjęcie na uniwersytet (”Arbitur”), tj. trzynaście lat uprzedniego kształcenia, kwalifikacji dających prawo do ubiegania się o przyjęcie do “Fachhochschulen” (Fachhochschulreife) (tj. dwanaście lat uprzedniego kształcenia).
W Holandii:-   kształcenie regulowane trwające łącznie co najmniej piętnaście lat, na bazie ośmioletniej szkoły podstawowej oraz czteroletniej nauki albo w zakresie kształcenia średniego ogólnego (”MAVO”) lub przygotowawczego kształcenia zawodowego (”VBO”), bądź średniego kształcenia ogólnego na wyższym poziomie, oraz trzy- lub czteroletnie kształcenie w średniej szkole zawodowej (”MBO”), zakończone egzaminem,-   podlegające regulacjom kursy trwające łącznie co najmniej szesnaście lat, na bazie ośmioletniej szkoły podstawowej oraz czteroletniej nauki przynajmniej w zakresie przygotowawczego kształcenia zawodowego (”VBO”) lub kształcenia średniego ogólnego na wyższym poziomie, i dodatkowo należy ukończyć co najmniej czteroletnie szkolenie zawodowe w systemie stażowym, w tym przynajmniej jeden dzień w tygodniu zajęć teoretycznych w szkole, a w pozostałe dni - szkolenie praktyczne w centrum szkolenia lub zakładzie, zakończone egzaminem na poziomie drugim lub trzecim.Władze holenderskie przekażą Komisji i innym państwom członkowskim listę kursów szkolenia objętych niniejszym załącznikiem.
W Austrii:-   kształcenie prowadzone w wyższych szkołach zawodowych (”Berufsbildende Hoehere Schulen”) oraz w instytucjach szkolnictwa wyższego w dziedzinie rolnictwa i leśnictwa (”Hoehere Land- und Forstwirtschaftiche Lehranstalten”), włącznie z instytucjami szczególnego typu (”einschliesslich der Sonderformen”), których struktura i poziom są określone przepisami prawnymi, normatywnymi i administracyjnymi.Kształcenie to trwa co najmniej trzynaście lat i obejmuje pięcioletnie szkolenie zawodowe, zakończone egzaminem końcowym, którego zdanie oznacza nabycie kompetencji zawodowej;-   kształcenie prowadzone w szkołach dla mistrzów-rzemieślników (”Meisterschulen”), klasach dla mistrzów-rzemieślników (”Meisterklassen”), klasach przeznaczonych do kształcenia mistrzów-rzemieślników w sektorze przemysłowym (”Werkmeisterschulen”) lub szkołach przeznaczonych do kształcenia rzemieślników w dziedzinie budownictwa (”Bauhandwerkerschulen”), których struktura i poziom są określone przepisami prawnymi, normatywnymi i administracyjnymi.Kształcenie to trwa łącznie co najmniej trzynaście lat, obejmując dziewięć lat kształcenia obowiązkowego, a następnie albo co najmniej trzy lata szkolenia zawodowego w specjalistycznej szkole, albo co najmniej trzy lata szkolenia w zakładzie i równolegle szkole zawodowej (”Berufsschule”), zakończone w obu przypadkach egzaminem i uzupełnione ukończeniem co najmniej rocznego szkolenia w szkole dla mistrzów-rzemieślników (”Meisterschule”), klasie dla mistrzów-rzemieślników (”Meisterklasse”), szkole przeznaczonej do kształcenia mistrzów-rzemieślników w sektorze przemysłowym(”Werkmeisterschule”) lub szkole przeznaczonej do kształcenia rzemieślników w dziedzinie budownictwa (”Bauhandwerkerschule”). W większości przypadków łączny czas trwania kształcenia wynosi co najmniej piętnaście lat, obejmując okresy praktyki zawodowej, które albo poprzedzają szkolenie w tychże instytucjach, albo są równoległe do szkolenia w niepełnym wymiarze godzin (co najmniej 960 godzin).Władze austriackie przekażą Komisji i Państwom Członkowskim listę kursów wskazanych w niniejszym załączniku.

USTAWA
z dnia 14 listopada 2001 r.

czwartek, 18 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 14 listopada 2001 r.
o gwarancjach Skarbu Państwa dla przewoźników lotniczych.
(Dz. U. z dnia 30 listopada 2001 r.)

Art. 1. 1. Udziela się przewoźnikom lotniczym gwarancji Skarbu Państwa obejmującej odpowiedzialność użytkownika (operatora) eksploatującego statki powietrzne przewoźnika wykonującego przewozy lotnicze, będącego rezydentem w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 103, poz. 1099), za szkody wobec osób trzecich związane z eksploatacją statków powietrznych, powstałe w wyniku wojny lub aktów terroru, o ile wartość szkody przewyższa kwotę 50.000.000 USD.2. Łączna wartość gwarancji, o której mowa w ust. 1, dla wszystkich przewoźników lotniczych wynosi 1.000.000.000 USD.3. Gwarancja jest ważna do dnia 30 czerwca 2002 r.4. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zawarcia, w imieniu Skarbu Państwa, umów gwarancji.
Art. 2. Do gwarancji, o której mowa w art. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704 oraz z 2001 r. Nr 125, poz. 1363) oraz ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 60, poz. 693 i Nr 86, poz. 958 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 167 i Nr 81, poz. 876), z wyjątkiem art. 31.
Art. 3. Przepisy ustawy stosuje się do działań związanych z udzielaniem gwarancji, o której mowa w art. 1, podejmowanych od dnia 24 września 2001 r.
Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE

środa, 17 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 20 grudnia 2001 r.
w sprawie kas rejestrujących.
(Dz. U. z dnia 27 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459, Nr 56, poz. 580, Nr 63, poz. 639, Nr 80, poz. 858, Nr 90, poz. 995, Nr 106, poz. 1150 i Nr 122, poz. 1324) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwany dalej “ewidencjonowaniem”, dotyczy podatników, którzy nie byli przed tym okresem zobowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania i jednocześnie u których wysokość obrotów osiągniętych z działalności określonej w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zwanej dalej “ustawą”, w ciągu 2001 r. przekroczyła kwotę 40.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2 i § 8 ust. 2.2. Obowiązek ewidencjonowania bez względu na osiągniętą wielkość obrotu dotyczy podatników:  1)   kontynuujących po dniu 1 stycznia 2002 r. działalność, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, którzy byli obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania przed tą datą, z uwzględnieniem obowiązujących w tym okresie przepisów o terminach instalowania poszczególnych kas przez podatników,  2)   kontynuujących albo rozpoczynających po dniu 30 września 2002 r. działalność mieszczącą się w zakresie usług przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi.3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, obowiązani są do rozpoczęcia ewidencjonowania od dnia 1 marca 2002 r., z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2 i § 4.
§ 2. Podatnicy, o których mowa w art. 29 ust. 2c ustawy, osiągnięty obrót ewidencjonują jako obrót zwolniony od podatku.
§ 3. W przypadku podatników, którzy nie byli obowiązani przed dniem 1 stycznia 2002 r. do rozpoczęcia ewidencjonowania i jednocześnie nie przekroczyli w 2001 r. kwoty obrotu, o której mowa w § 1 ust. 1, a którzy w trakcie 2002 r. przekroczą tę kwotę, obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania powstaje po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty obrotu w wysokości 40.000 zł z działalności, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem § 1 ust. 2 pkt 2.
§ 4. 1. Podatników opłacających podatek dochodowy w formie karty podatkowej:  1)   w zakresie działalności wymienionej:a)  w części I w poz. 1, 10, 12, 26, 29-34, 40-45, 47-50, 54, 58-59, 65, 67, 74, 77-78, 84, 92-95, w części V w poz. 3, 4 - usługi w zakresie transportu osób na rzece Dunajec przez flisaków pienińskich, w części VII w poz. 1-2, w części X i XI załącznika nr 3 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z 2000 r. Nr 104, poz. 1104 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 125, poz. 1363 i 1369 i Nr 134, poz. 1509), wykonywanej bez zatrudniania pracowników, z wyjątkiem małżonka,b)  w części I w poz. 2, 7, 28, 35-39, 60-64, 79 i w części VIII załącznika nr 3 do ustawy, o której mowa w lit. a)- zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w okresie do dnia 31 grudnia 2002 r., z wyłączeniem wymienionych w § 1 ust. 2 pkt 1,  2)   niewymienionych w pkt 1 objętych obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie § 1 ust. 1 - zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w okresie do dnia 30 czerwca 2002 r., z zastrzeżeniem § 8 .2. Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w przypadku:  1)   rezygnacji z opodatkowania w podatku dochodowym w formie karty podatkowej albo utraty prawa do rozliczania podatku dochodowego w tej formie, lub  2)   niedotrzymania warunków zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a)- mają obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiły te zdarzenia, nie wcześniej jednak niż z chwilą przekroczenia w roku podatkowym obrotów z działalności, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, w wysokości 40.000 zł.
§ 5. Podatnicy rozpoczynający wykonywanie czynności, o których mowa w art. 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. są obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania z dniem przekroczenia kwoty obrotu z działalności określonej w art. 29 ust. 1 ustawy, w wysokości 20.000 zł, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1 pkt 1, § 6-8.
§ 6. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania podatników świadczących :  1)   usługi łączności,  2)   usługi komunalne materialne, z wyłączeniem:a)  sprzedaży gazu płynnego,b)  usług w zakresie prania, chemicznego czyszczenia i farbowania oraz prasowania i maglowania,c)  przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi,  3)   usługi niematerialne, z wyłączeniem usług hotelarskich i turystycznych.2. Zwolnienie określone w ust. 1 stosuje się, jeżeli udział wartości tych usług w 2001 r. był wyższy od 70% ogólnego obrotu podatnika z tytułu działalności wymienionej w art. 29 ust. 1 ustawy.
§ 7. Podatnicy prowadzący sprzedaż gazu płynnego, świadczący usługi przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji podmiejskiej i międzymiastowej są obowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania od momentu dokonania pierwszej sprzedaży, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy.
§ 8. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania czynności wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia.2. Terminy rozpoczęcia ewidencjonowania usług przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 9. W terminach wynikających z § 1 ust. 2 pkt 2 i ust. 3, § 3-5, § 7 i § 8 ust. 2 podatnicy są obowiązani rozpocząć ewidencjonowanie przy zastosowaniu co najmniej 1/5 (w zaokrągleniu w górę do liczb całkowitych) liczby kas, która została zgłoszona przez podatnika w urzędzie skarbowym, we wszystkich miejscach sprzedaży i świadczenia usług, na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania. Od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca podatnicy obowiązani są wprowadzić do ewidencjonowania kolejne kasy, w liczbie nie mniejszej niż liczba kas zainstalowanych w pierwszym miesiącu ewidencjonowania.
§ 10. 1. Odliczenie, o którym mowa w art. 29 ust. 2b ustawy, zwane dalej “odliczeniem”, może być dokonane w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiące następujące po miesiącu, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie. Podstawą do odliczenia jest dowód zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.2. Kwota dokonanego w danym miesiącu odliczenia, z tytułu nabycia kas rejestrujących, nie może być wyższa od kwoty różnicy między podatkiem należnym a naliczonym, w rozumieniu art. 19 ust. 1, 2 i 2a ustawy. W przypadku określonym w art. 21 ust. 2 ustawy, gdy podatnik wykazuje różnicę podatku do zwrotu, kwota odliczenia zwiększa kwotę tej różnicy podatku w trzech częściach miesięcznych, różniących się miedzy sobą nie więcej niż o 1 zł.
§ 11. 1. Dokonanie odliczenia następuje pod warunkiem złożenia przez podatnika w urzędzie skarbowym, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemnego oświadczenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania do ewidencjonowania.2. Odliczenia mogą dokonać podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie nie później niż w obowiązującym ich terminie, przy użyciu kas rejestrujących spełniających, określone odrębnymi przepisami, kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunki stosowania tych kas przez podatników.3. Podatnicy obowiązani są do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących w przypadku, gdy w okresie trzech lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania:  1)   zaprzestaną ich używania,  2)   zaprzestaną działalności,  3)   nastąpi otwarcie likwidacji,  4)   zostanie ogłoszona upadłość,  5)   nastąpi sprzedaż przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans,  6)   nie dokonają w obowiązującym terminie zgłoszenia kasy do obowiązkowego przeglądu technicznego przez właściwy serwis.Obowiązek zwrotu dotyczy tylko tych kas, z którymi związane są zdarzenia wymienione w pkt 1-6.4. Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, powstaje z upływem ostatniego dnia miesiąca, w którym powstały okoliczności uzasadniające dokonanie zwrotu, i należy go spełnić nie później niż w terminie rozliczenia podatku od towarów i usług za ten miesiąc, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 29 ust. 2c ustawy - nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające dokonanie zwrotu.
§ 12. Przepis § 10 ust. 1 stosuje się odpowiednio do zwrotu kwoty, o której mowa w art. 29 ust. 2c ustawy.
§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem § 11 ust. 3 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WYKAZ CZYNNOŚCI ZWOLNIONYCH DO DNIA 31 GRUDNIA 2002 R. Z OBOWIĄZKU EWIDENCJONOWANIA PRZY ZASTOSOWANIU KAS REJESTRUJĄCYCH
1. Sprzedaż towarów i świadczenie usług na rzecz pracowników podatnika.2. Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych, o ile łącznie zostaną spełnione następujące warunki:1)  1)   każda sprzedaż usługi dokonana przez podatnika jest dokumentowana fakturą, w której zawarte są m. in. dane identyfikujące odbiorcę oraz jego podpis,  2)   liczba wszystkich dokonanych operacji sprzedaży usług, o których mowa w pkt 1, w 2001 r. nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 20.2)3. Sprzedaż nieruchomości, sprzedaż towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi) oraz świadczenie usług, za które to czynności zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, z wyłączeniem płatności dokonywanych czekiem, bankową kartą płatniczą lub kredytową, przy czym z dowodów tych jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.1) 3)4. Świadczenie usług niematerialnych, z wyłączeniem usług hotelarskich i turystycznych.5. Sprzedaż dokonywana przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży towarów, z wyjątkiem sprzedaży paliw płynnych.6. Przyjmowanie przez rewizorów należności związanych z wykonywaniem usług przewozu osób, a w przypadku transportu kolejowego - również przez konduktorów.7. Świadczenie usług finansowych, pocztowych i kurierskich, telekomunikacyjnych, dostaw wody i ciepła, gazu przewodowego, energii elektrycznej, usług odprowadzania i oczyszczania ścieków, usuwania śmieci i nieczystości, usług kominiarskich, a także innych usług komunalnych materialnych, z wyłączeniem sprzedaży gazu płynnego oraz usług w zakresie prania, chemicznego czyszczenia i farbowania, prasowania i maglowania oraz przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi.8. Usługi weterynaryjne oraz usługi związane z chowem i hodowlą zwierząt.9. Sprzedaż biletów komunikacji lotniczej.10. Czynności wymienione w art. 2 ust. 2 i 3 ustawy.______1)   Nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych usług (sprzedaży towarów) przed dniem 1 stycznia 2002 r.2)   Dotyczy również podatników rozpoczynających w 2002 r. wykonywanie czynności, o których mowa w art. 2 ustawy, jeżeli do końca roku 2001 podatnik spełni warunki, o których mowa w pkt 2 załącznika, z tym że w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności w drugiej połowie 2002 r., jeżeli liczba operacji sprzedaży tych usług do końca roku nie przekroczy odpowiednio 25, a liczba odbiorców tych usług 10.3)   W zakresie sprzedaży wysyłkowej towarów korzystanie ze zwolnienia możliwe jest tylko przez podatników, którzy, niezależnie od innych wymogów dotyczących zwolnienia z ewidencjonowania, prowadzą szczegółową ewidencję dowodów zapłaty, na podstawie której można ustalić również dane (w tym adres) osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w formie indywidualnego gospodarstwa rolnego, na rzecz której dokonano wysyłki towarów.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
TERMINY ROZPOCZĘCIA EWIDENCJONOWANIA USŁUG PRZEWOZU OSÓB I ŁADUNKÓW TAKSÓWKAMI 

Lp.Termin od dniaPodatnicy, których NIP kończy się cyfrą
1od 1.10.2002 r.0
2od 1.11.2002 r.1
3od 1.12.2002 r.2
4od 1.01.2003 r.3
5od 1.02.2003 r.4
6od 1.03.2003 r.5
7od 1.04.2003 r.6
8od 1.05.2003 r.7
9od 1.06.2003 r.8
10od 1.07.2003 r.9

ROZPORZĄDZENIE

wtorek, 16 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 3 września 2001 r.
w sprawie uposażenia zasadniczego żołnierzy niezawodowych.
(Dz. U. z dnia 20 września 2001 r.)

Na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 oraz w związku z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 80, poz. 496, Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944, z 1999 r. Nr 50, poz. 500 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 877 i Nr 85, poz. 925) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa stawki uposażenia zasadniczego żołnierzy:  1)   odbywających:a)  zasadniczą służbę wojskową,b)  przeszkolenie wojskowe,c)  nadterminową zasadniczą służbę wojskową;  2)   pełniących czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką;  3)   rezerwy odbywających ćwiczenia wojskowe.
§ 2. 1. Żołnierzowi odbywającemu zasadniczą służbę wojskową przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce miesięcznej w wysokości:1)   starszemu kapralowi (starszemu matowi)  150,0 zł,2)   kapralowi (matowi)  135,0 zł,3)   starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi)  120,0 zł,4)   szeregowemu (marynarzowi)  105,0 zł.2. Żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, który odbywa zasadniczą służbę wojskową w okresie dłuższym niż ustawowy okres służby obowiązkowej, stawkę uposażenia określoną w ust. 1 zwiększa się o 100% w tym okresie.
§ 3. 1. Żołnierzowi odbywającemu przeszkolenie wojskowe przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce miesięcznej w wysokości:1)   plutonowemu (bosmanmatowi)  400,0 zł,2)   starszemu kapralowi (starszemu matowi)  360,0 zł,3)   kapralowi (matowi)  320,0 zł,4)   starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi)  265,0 zł,5)   szeregowemu (marynarzowi)  250,0 zł.2. Żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, który utracił tytuł podchorążego lub został przeniesiony do odbycia pozostałego okresu długotrwałego przeszkolenia wojskowego na stanowisku przewidzianym dla żołnierza zasadniczej służby wojskowej, przysługuje uposażenie zasadnicze w wysokości określonej w § 2 ust. 1.
§ 4. 1. Żołnierzowi pełniącemu czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką - podchorążemu akademii wojskowej i wyższej szkoły oficerskiej oraz kadetowi szkoły chorążych zawodowych przysługuje uposażenie zasadnicze w wysokości uzależnionej od roku nauki i stopnia wojskowego.2. Żołnierzowi pełniącemu czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką - elewowi podoficerskiej szkoły zawodowej przysługuje uposażenie zasadnicze w wysokości uzależnionej od stopnia wojskowego.3. Uposażenie zasadnicze uzależnione od roku nauki przysługuje żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, w stawce miesięcznej w wysokości:  1)   podchorążemu akademii wojskowej i wyższej szkoły wojskowej w:a)   pierwszym roku nauki  50,0 zł,b)   drugim roku nauki  80,0 zł,c)   trzecim roku nauki  120,0 zł,d)   czwartym roku nauki  200,0 zł,e)   piątym roku nauki  290,0 zł,f)   szóstym roku nauki  350,0 zł,  2)   kadetowi szkoły chorążych zawodowych w:a)   pierwszym roku nauki  40,0 zł,b)   drugim roku nauki  70,0 zł,c)   trzecim roku nauki  100,0 zł.4. W razie uzyskania na koniec semestru wyników dobrych lub bardzo dobrych, z pierwszym dniem miesiąca następującego po upływie tego semestru stawkę uposażenia, o której mowa w ust. 3, zwiększa się:  1)   podchorążemu akademii wojskowej:a)   za średnią ocen od 3,90 do 4,15  - o 25%,b)   za średnią ocen powyżej 4,15  - o 40%,  2)   podchorążemu wyższej szkoły oficerskiej i kadetowi szkoły chorążych zawodowych:a)   za średnią ocen od 4,25 do 4,50  - o 25%,b)   za średnią ocen powyżej 4,50  - o 40%.5. Podchorąży lub kadet traci prawo do zwiększonego uposażenia, o którym mowa w ust. 4, z ostatnim dniem miesiąca, w którym uzyskał średnią ocen w kolejnym semestrze nieuprawniającą do wypłaty tego uposażenia.6. Uposażenie zasadnicze uzależnione od stopnia wojskowego przysługuje żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 lub 2, w stawce miesięcznej w wysokości:1)   sierżantowi sztabowemu (bosmanowi sztabowemu)  250,0 zł,2)   starszemu sierżantowi (starszemu bosmanowi)   220,0 zł,3)   sierżantowi (bosmanowi)  200,0 zł,4)   starszemu plutonowemu (starszemu bosmanmatowi)  185,0 zł,5)   plutonowemu (bosmanmatowi)  170,0 zł,6)   starszemu kapralowi (starszemu matowi)  150,0 zł,7)   kapralowi (matowi)  135,0 zł,8)   starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi)  120,0 zł,9)   szeregowemu (marynarzowi)  105,0 zł.
§ 5. Żołnierzowi rezerwy odbywającemu ćwiczenia wojskowe przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce dziennej określonej w załączniku do rozporządzenia.
§ 6. Żołnierzowi odbywającemu nadterminową zasadniczą służbę wojskową przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce miesięcznej w wysokości:1)   plutonowemu (bosmanmatowi)  100%,2)   starszemu kapralowi (starszemu matowi)  95%,3)   kapralowi (matowi)  90%,4)   starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi)  85%,5)   szeregowemu (marynarzowi)  80%- stawki uposażenia zasadniczego według stopnia wojskowego przewidzianej dla żołnierza zawodowego w stopniu plutonowego (bosmanmata), z uwzględnieniem wysługi lat.
§ 7. Kwoty stawek uposażenia zasadniczego, o których mowa w § 5 i 6, ustala się na podstawie stawek uposażenia żołnierzy zawodowych nieobjętych obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym, określonych w odrębnych przepisach.
§ 8. Stawki uposażenia, o których mowa w § 2 ust. 1, § 3 ust. 1 oraz § 4 ust. 3, 4 i 6, przysługują żołnierzom od dnia 1 lipca 2001 r.
§ 9. Przepisy rozporządzenia stosuje się również do żołnierzy niezawodowych jednostek wojskowych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.
§ 10. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 2000 r. w sprawie uposażenia zasadniczego żołnierzy niezawodowych (Dz. U. Nr 20, poz. 248).
§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
ZAŁĄCZNIK
DZIENNE STAWKI UPOSAŻENIA ZASADNICZEGO WEDŁUG STOPNIA WOJSKOWEGO DLA ŻOŁNIERZY REZERWY ODBYWAJĄCYCH ĆWICZENIA WOJSKOWE 

   Lp.   Stopień wojskowy% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego (plutonowego z wysługą do 2 lat na stanowisku zaszeregowanym do 32 grupy uposażenia)
123
Oficerowie 
1pułkownik (komandor)4,9
2podpułkownik (komandor porucznik)4,8
3major (komandor podporucznik)4,7
4kapitan (kapitan marynarki)4,6
5porucznik (porucznik marynarki)4,5
6podporucznik (podporucznik marynarki)4,4
Chorążowie 
7starszy chorąży sztabowy (starszy chorąży sztabowy marynarki)4,3
8chorąży sztabowy (chorąży sztabowy marynarki)4,2
9młodszy chorąży sztabowy (młodszy chorąży sztabowy marynarki)4,1
10starszy chorąży (starszy chorąży marynarki)4,0
11chorąży (chorąży marynarki)3,9
12młodszy chorąży (młodszy chorąży marynarki)3,8
Podoficerowie i szeregowi 
13starszy sierżant sztabowy (starszy bosman sztabowy)3,7
14sierżant sztabowy (bosman sztabowy)3,6
15starszy sierżant (starszy bosman)3,5
16sierżant (bosman)3,4
17starszy plutonowy (starszy bosmanmat)3,3
18plutonowy (bosmanmat)3,2
19starszy kapral (starszy mat)3,1
20kapral (mat)3,0
21starszy szeregowy (starszy marynarz)2,9
22szeregowy (marynarz)2,8

ROZPORZĄDZENIE

wtorek, 16 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY
z dnia 7 grudnia 2001 r.
w sprawie wzorów zezwoleń na wykonywanie krajowych i międzynarodowych przewozów drogowych osób.
(Dz. U. z dnia 28 grudnia 2001 r.)

Na postawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wzór zezwolenia na wykonywanie przewozów osób:  1)   regularnych w krajowym transporcie drogowym - stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia,  2)   regularnych specjalnych w krajowym transporcie drogowym - stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia,  3)   regularnych w międzynarodowym transporcie drogowym - stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia,  4)   regularnych specjalnych w międzynarodowym transporcie drogowym - stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia,  5)   okazjonalnych w międzynarodowym transporcie drogowym - stanowiący załącznik nr 5 do rozporządzenia,  6)   wahadłowych w międzynarodowym transporcie drogowym - stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WZÓR ZEZWOLENIA NA WYKONYWANIE REGULARNYCH PRZEWOZÓW OSÓB(format A4, foliowany obustronnie)
wzór: 1, 2
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR ZEZWOLENIA NA WYKONYWANIE REGULARNYCH SPECJALNYCH PRZEWOZÓW OSÓB(format A4, obustronnie foliowany)
wzór: 1, 2
ZAŁĄCZNIK Nr 3
WZÓR ZEZWOLENIA (DLA PRZEDSIĘBIORCY POLSKIEGO I ZAGRANICZNEGO) NA WYKONYWANIE REGULARNYCH PRZEWOZÓW OSÓB W MIĘDZYNARODOWYM TRANSPORCIE DROGOWYM(format A4)
wzór: 1, 2
ZAŁĄCZNIK Nr 4
WZÓR ZEZWOLENIA (DLA PRZEDSIĘBIORCY POLSKIEGO I ZAGRANICZNEGO) NA WYKONYWANIE REGULARNYCH SPECJALNYCH PRZEWOZÓW OSÓB W MIĘDZYNARODOWYM TRANSPORCIE DROGOWYM(format A4)
wzór: 1, 2
ZAŁĄCZNIK Nr 5
WZÓR ZEZWOLENIA (DLA PRZEDSIĘBIORCY ZAGRANICZNEGO) NA OKAZJONALNY PRZEWÓZ OSÓB W MIĘDZYNARODOWYM TRANSPORCIE DROGOWYM(format A4)
wzór: 1, 2
ZAŁĄCZNIK Nr 6
WZÓR ZEZWOLENIA (DLA PRZEDSIĘBIORCY POLSKIEGO) NA WAHADŁOWY PRZEWÓZ OSÓB W MIĘDZYNARODOWYM TRANSPORCIE DROGOWYM(format A4)
wzór: 1, 2

ROZPORZĄDZENIE

piątek, 12 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA FINANSÓW
z dnia 7 maja 2001 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
(Dz. U. z dnia 22 maja 2001 r.)

Na podstawie art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 10, art. 14 ust. 11, art. 21 ust. 9, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 5, art. 39 ust. 2, art. 47 i 50 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92 i Nr 39, poz. 459) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 oraz z 2000 r. Nr 25, poz. 304, Nr 72, poz. 843, Nr 91, poz. 1011 i Nr 121, poz. 1296) wprowadza się następujące zmiany:  1)   w § 6:a)  w ust. 1 dodaje się pkt 12 w brzmieniu:”12)  otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu usług polegających na drukowaniu wydawnictw dziełowych (SWW 2712) i wydawnictw prasowych (SWW 2711), oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN i ISSN, nie później jednak niż 90 dnia od dnia wykonania usługi.”,b)  w ust. 3 wyrazy “w ust. 1 pkt 2, 4, 7, 9 i 11″ zastępuje się wyrazami “w ust. 1 pkt 2, 4, 7, 9, 11 i 12″;  2)   w § 42 w ust. 1 wyrazy “w § 6 ust. 1 pkt 1-4, 7, 9 i 11″ zastępuje się wyrazami “w § 6 ust. 1 pkt 1-4, 7, 9, 11 i 12″;  3)   po § 76c dodaje się § 76d w brzmieniu:”§ 76d.  Do dnia 31 grudnia 2001 r. obniża się do wysokości 7% stawkę podatku dla sprzętu komputerowego nabywanego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej ze środków zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2001 w rezerwie celowej przeznaczonej na realizację programu rozwoju pracowni internetowych w szkołach. Warunkiem stosowania stawki 7% jest pisemne oświadczenie Ministerstwa Edukacji Narodowej o dokonaniu zakupów z tych środków.”
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE

czwartek, 11 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 30 maja 2001 r.
w sprawie nadania osobowości prawnej Szkole Nowej Ewangelizacji św. Józefa w Tarnowie.
(Dz. U. z dnia 13 czerwca 2001 r.)

Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 90, poz. 557, Nr 96, poz. 590 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) zarządza się, co następuje:

§ 1. Nadaje się osobowość prawną organizacji kościelnej Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej pod nazwą Szkoła Nowej Ewangelizacji św. Józefa w Tarnowie, z siedzibą w Tarnowie, erygowanej przez Biskupa Tarnowskiego.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE

czwartek, 11 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA INFRASTRUKTURY
z dnia 29 listopada 2001 r.
w sprawie wzoru licencji na wykonywanie transportu drogowego, wypisu z licencji oraz wykazu pojazdów samochodowych.
(Dz. U. z dnia 18 grudnia 2001 r.)

Na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) zarządza się, co następuje:

§ 1. Określa się następujące wzory licencji na:  1)   krajowy transport drogowy osób - w załączniku nr 1 do rozporządzenia,  2)   transport drogowy taksówką - w załączniku nr 2 do rozporządzenia,  3)   krajowy transport drogowy rzeczy - w załączniku nr 3 do rozporządzenia,  4)   międzynarodowy transport drogowy osób - w załączniku nr 4 do rozporządzenia,  5)   międzynarodowy transport drogowy rzeczy - w załączniku nr 5 do rozporządzenia.
§ 2. Określa się następujące wzory wypisów z licencji na:  1)   krajowy transport drogowy osób - w załączniku nr 6 do rozporządzenia,  2)   krajowy transport drogowy rzeczy - w załączniku nr 7 do rozporządzenia,  3)   międzynarodowy transport drogowy osób - w załączniku nr 8 do rozporządzenia,  4)   międzynarodowy transport drogowy rzeczy - w załączniku nr 9 do rozporządzenia.
§ 3. Wzór wykazu numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych oraz wzór wypisu z tego wykazu określają załączniki nr 10 i 11 do rozporządzenia.
§ 4. Tracą moc:  1)   rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 5 marca 1998 r. w sprawie dokumentów niezbędnych do udzielenia zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi nie będącymi taksówkami oraz treści i wzoru zezwolenia (Dz. U. Nr 34, poz. 193 i Nr 76, poz. 504),  2)   rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 5 marca 1998 r. w sprawie dokumentów niezbędnych do udzielenia zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób taksówkami osobowymi oraz treści i wzoru zezwolenia (Dz. U. Nr 34, poz. 194 i Nr 76, poz. 505),  3)   rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 28 listopada 1997 r. w sprawie określenia dokumentów niezbędnych do udzielenia koncesji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego oraz treści i wzoru koncesji (Dz. U. Nr 148, poz. 991 i z 1998 r. Nr 107, poz. 680).
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
WZÓR LICENCJI NA WYKONYWANIE KRAJOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO OSÓB(format A-4, foliowany obustronnie)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organuLICENCJA Nr
na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) - udzielam licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób …………………………*) dla :
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Numer w rejestrze przedsiębiorców**):
Obszar prowadzenia przewozów:

Niniejsza licencja jest ważna do:Udzielono dnia ………..r.
Pouczenie
Od niniejszej decyzji stronie przysługuje odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 127 § 1 i 2, art. 129 k.p.a.).
  Podpis i pieczęć organu  udzielającego licencji
(pieczęć okrągłaz godłem państwa)
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
1.   Licencja na krajowy transport drogowy osób uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.2.   Licencję cofa się:1)   w przypadku gdy:a)   wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,b)   przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia,2)   jeżeli jej posiadacz:a)   przestał spełniać wymagania uprawniające do jej udzielenia,b)   rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,c)   odstąpił licencję osobie trzeciej,d)   zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego przez co najmniej 6 miesięcy.3.   Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.4.   Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić licencję oraz jej wypisy organowi, który jej udzielił, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.5.   W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.6.   Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy.___________________*)   Wpisać odpowiednio: autobus lub samochód osobowy.**)   Do czasu rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym może być wpisany dotychczasowy numer identyfikacyjny z ewidencji działalności gospodarczej, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., w którym traci moc.
Opis licencji:-   tło licencji koloru różowo-niebieskiego,-   blankiet licencji posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-   godło państwa w lewej górnej części blankietu,-   napisy w kolorze czarnym,-   papier ze znakami wodnymi,-   numer (niepowtarzalny i ciągły) licencji drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
WZÓR LICENCJI NA WYKONYWANIE TRANSPORTU DROGOWEGO TAKSÓWKĄ(format A-5, foliowany obustronnie)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organuLICENCJA Nr na wykonywanie transportu drogowego taksówką
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) - udzielam licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Numer w rejestrze przedsiębiorców*):
Obszar prowadzenia przewozów:
Numer rejestracyjny pojazdu:
Numer podwozia VIN:

Niniejsza licencja jest ważna do:Udzielono dnia ………………..r.
Pouczenie
Od niniejszej decyzji stronie przysługuje odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 127 § 1 i 2, art. 129 k.p.a.).
  Podpis i pieczęć organu  udzielającego licencji
(pieczęć okrągłaz godłem państwa)
Seria….. Nr …..
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
1.   Licencja na krajowy transport drogowy taksówką uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.2.   Licencję cofa się:1)   w przypadku gdy:a)   wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,b)   przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia,2)   jeżeli jej posiadacz:a)   przestał spełniać wymagania uprawniające do jej udzielenia,b)   rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,c)   odstąpił licencję osobie trzeciej,d)   zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego przez co najmniej 6 miesięcy,3)   samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w pojeździe.3.   Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.4.   Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić licencję organowi, który jej udzielił, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.5.   W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.6.   Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy.___________________*)   Do czasu rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym może być wpisany dotychczasowy numer identyfikacyjny z ewidencji działalności gospodarczej, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., w którym traci moc.
Opis licencji:-   tło licencji koloru beżowo-zielonego,-   blankiet licencji posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-   godło państwa w lewej górnej części blankietu,-   napisy w kolorze czarnym,-   papier ze znakami wodnymi,-   seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) licencji drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 3
WZÓR LICENCJI NA WYKONYWANIE KRAJOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO RZECZY(format A-4, foliowany obustronnie)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organuLICENCJA Nr na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) - udzielam licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy dla :
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Numer w rejestrze przedsiębiorców*):
Obszar prowadzenia przewozów:

Niniejsza licencja jest ważna do:Udzielono dnia ………………..r.
Pouczenie
Od niniejszej decyzji stronie przysługuje odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 127 § 1 i 2, art. 129 k.p.a.).
  Podpis i pieczęć organu  udzielającego licencji
(pieczęć okrągłaz godłem państwa)
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
1.   Licencja na krajowy transport drogowy rzeczy uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.2.   Licencję cofa się:1)   w przypadku gdy:a)   wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,b)   przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia,2)   jeżeli jej posiadacz:a)   przestał spełniać wymagania uprawniające do jej udzielenia,b)   rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,c)   odstąpił licencję osobie trzeciej,d)   zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego przez co najmniej 6 miesięcy.3.   Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.4.   Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić licencję organowi, który jej udzielił, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.5.   W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.6.   Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy.___________________*)   Do czasu rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym może być wpisany dotychczasowy numer identyfikacyjny z ewidencji działalności gospodarczej, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., w którym traci moc.
Opis licencji:-   tło licencji koloru beżowo-niebieskiego,-   blankiet licencji posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-   godło państwa w lewej górnej części blankietu,-   napisy w kolorze czarnym,-   papier ze znakami wodnymi,-   numer (niepowtarzalny i ciągły) licencji drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 4
WZÓR LICENCJI NA WYKONYWANIE MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO OSÓB(format A-4, foliowany obustronnie)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organu
LICENCJA Nr na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) - udzielam licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Numer w rejestrze przedsiębiorców*):
Obszar prowadzenia przewozów:

Niniejsza licencja jest ważna do:Udzielono dnia ………………..r.
Pouczenie
Stronie niezadowolonej z niniejszej decyzji przysługuje prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do ……………. (wpisać oznaczenie właściwego organu), w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.).
  Podpis i pieczęć organu  udzielającego licencji
(pieczęć okrągłaz godłem państwa)
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
1.   Licencja na międzynarodowy transport drogowy osób uprawnia do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie i na obszarach w niej określonych.2.   Licencja na międzynarodowy transport drogowy osób uprawnia również do wykonywania tych przewozów w krajowym transporcie drogowym.3.   Licencję cofa się:1)   w przypadku gdy:a)   wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,b)   przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia,2)   jeżeli jej posiadacz:a)   przestał spełniać wymagania uprawniające do jej udzielenia,b)   rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,c)   odstąpił licencję osobie trzeciej,d)   zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego przez co najmniej 6 miesięcy.4.   Z licencji wydaje się wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych.5.   Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.6.   Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić licencję oraz jej wypisy organowi, który jej udzielił, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.7.   W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.8.   Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy.___________________*)   Do czasu rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym może być wpisany dotychczasowy numer identyfikacyjny z ewidencji działalności gospodarczej, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., w którym traci moc.
Opis licencji:-   tło licencji koloru niebiesko - zielonego,-   blankiet licencji posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-   godło państwa w lewej górnej części blankietu,-   napisy w kolorze czarnym,-   papier ze znakami wodnymi,-   numer (niepowtarzalny i ciągły) licencji drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 5
WZÓR LICENCJI NA WYKONYWANIE MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO RZECZY(format A-4, foliowany obustronnie)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organu
LICENCJA Nr na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) - udzielam licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Numer w rejestrze przedsiębiorców*):
Obszar prowadzenia przewozów:Wykaz numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych stanowi treść licencji.
Niniejsza licencja jest ważna do:Udzielono dnia ………………..r.
Pouczenie
Stronie niezadowolonej z niniejszej decyzji przysługuje prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do ……………. (wpisać oznaczenie właściwego organu), w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.).
  Podpis i pieczęć organu  udzielającego licencji
(pieczęć okrągłaz godłem państwa)
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
1.   Licencja na międzynarodowy transport drogowy rzeczy uprawnia do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie i na obszarach w niej określonych.2.   Licencja na międzynarodowy transport drogowy rzeczy uprawnia również do wykonywania tych przewozów w krajowym transporcie drogowym.3.   Licencję cofa się:1)   w przypadku gdy:a)   wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją,b)   przedsiębiorca nie podjął działalności objętej licencją w ciągu 6 miesięcy od dnia jej wydania, pomimo wezwania organu licencyjnego do jej podjęcia,2)   jeżeli jej posiadacz:a)   przestał spełniać wymagania uprawniające do jej udzielenia,b)   rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa,c)   odstąpił licencję osobie trzeciej,d)   zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej objętej licencją, a w szczególności nie wykonuje, na skutek okoliczności zależnych od niego, transportu drogowego przez co najmniej 6 miesięcy.4.   Z licencji wydaje się wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych w wykazie numerów rejestracyjnych, z którego również wydaje się wypisy.5.   Wypis z licencji ważny jest wraz z wypisem z wykazu numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych.6.   Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ustawy o transporcie drogowym, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania.7.   Przedsiębiorca jest obowiązany zwrócić licencję oraz jej wypisy organowi, który jej udzielił, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.8.   W przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna.9.   Licencja nie zastępuje zezwoleń wymaganych przepisami ustawy.___________________*)   Do czasu rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym może być wpisany dotychczasowy numer identyfikacyjny z ewidencji działalności gospodarczej, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003 r., w którym traci moc.
Opis licencji:-   tło licencji koloru żółto-brązowego,-   blankiet licencji posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-   godło państwa w lewej górnej części blankietu,-   napisy w kolorze czarnym,-   papier ze znakami wodnymi,-   numer (niepowtarzalny i ciągły) licencji drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 6
WZÓR WYPISU Z LICENCJI NA WYKONYWANIE KRAJOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO OSÓB(format A-5)
(strona przednia)GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organu
WYPIS Nr ……
z licencji nr ……
na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób
Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) wydaje się wypis z licencji ważnej do dnia ………………. dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Obszar prowadzenia przewozów:
Data wystawienia wypisu …………
                           ……………………………..                            podpis i pieczęć organu wydającego
Seria ….. Nr ……
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać niniejszy wypis na żądanie uprawnionego organu kontroli.
Opis wypisu:-    tło koloru różowego,-    blankiet wypisu posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-    godło państwa w lewej górnej części blankietu,-    napisy w kolorze czarnym, -    papier ze znakami wodnymi,-    seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) blankietu drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 7
WZÓR WYPISU Z LICENCJI NA WYKONYWANIE KRAJOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO RZECZY(format A-5)
(strona przednia)GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organu
WYPIS Nr ……
z licencji nr ……
na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy
Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) wydaje się wypis z licencji ważnej do dnia ………………….. dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Obszar prowadzenia przewozów:
Data wystawienia wypisu………..
                            …………………………….                             podpis i pieczęć organu wydającego
Seria …. Nr …….
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać niniejszy wypis na żądanie uprawnionego organu kontroli.
Opis wypisu:-    tło koloru niebieskiego,-    blankiet wypisu posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-    godło państwa w lewej górnej części blankietu,-    napisy w kolorze czarnym,-    papier ze znakami wodnymi,-    seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) blankietu drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 8
WZÓR WYPISU Z LICENCJI NA WYKONYWANIE MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO OSÓB(format A-5)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
oznaczenie organu
WYPIS Nr……
z licencji nr……
na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego osób
Na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) wydaje się wypis z licencji ważnej do dnia ………………………… dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Obszar prowadzenia przewozów:
Data wystawienia wypisu …….
                           ……………………………..                             podpis i pieczęć organu wydającego
Seria P Nr ……..
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać niniejszy wypis na żądanie uprawnionego organu kontroli.
Opis wypisu:-    tło koloru zielonego,-    blankiet wypisu posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie, -    godło państwa w lewej górnej części blankietu,-    napisy w kolorze czarnym,-    papier ze znakami wodnymi,-    seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) blankietu drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 9
WZÓR WYPISU Z LICENCJI NA WYKONYWANIE MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO RZECZY(format A-5)
(strona przednia)
GodłoPaństwa
RZECZPOSPOLITA POLSKA (PL)
Oznaczenie organu
WYPIS Nr ……
z licencji nr ……….
na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy
Na podstawie art. 11 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) wydaje się wypis z licencji ważnej do dnia ………………………… dla:
Nazwa przedsiębiorcy:
Siedziba (adres):
Obszar prowadzenia przewozów:
Wypis jest ważny wyłącznie wraz z wypisem z wykazu numerów rejestracyjnych.
Data wystawienia wypisu ……..
                          ………………………………                            podpis i pieczęć organu wydającego
Seria R Nr…….
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać niniejszy wypis na żądanie uprawnionego organu kontroli.
Opis wypisu:-    tło koloru brązowego,-    blankiet wypisu posiada świecące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie, -    godło państwa w lewej górnej części blankietu,-    napisy w kolorze czarnym,-    papier ze znakami wodnymi,-    seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) blankietu drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.
ZAŁĄCZNIK Nr 10
WZÓR WYKAZU NUMERÓW REJESTRACYJNYCH POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH(format A-5)
ZAŁĄCZNIK DO LICENCJI
Wykaz numerów rejestracyjnych pojazdów samochodowych do licencji nr …… 

Lp.Marka i rodzaj pojazduNr rej. pojazduNr podwozia VINDopuszczalna masa całkowita (d.m.c.) ładowność
            

 
ZAŁĄCZNIK Nr 11
WZÓR WYPISU Z WYKAZU NUMERÓW REJESTRACYJNYCH POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH(format A-5)
(strona przednia)
WYPIS Nr………Z WYKAZU NUMERÓW REJESTRACYJNYCH POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH
stanowiącego załącznik do licencji nr ……………………. wydany na podstawie art. 11 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371) na pojazd: 

Numer rejestracyjny pojazdu: 
Marka i rodzaj pojazdu: 
Nr podwozia VIN: 
d.m.c. / ładowność 

 Data wystawienia wypisu: ……..
                           ……………………………..                             podpis i pieczęć organu wydającego
Seria W Nr ……
(strona odwrotna)
OBJAŚNIENIE
Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać niniejszy wypis na żądanie uprawnionego organu kontroli.
Opis wypisu:-    tło koloru turkusowego,-    blankiet wypisu posiada święcące włókna rozmieszczone nieregularnie, widoczne w ultrafiolecie,-    napisy w kolorze czarnym, papier ze znakami wodnymi,-    seria i numer (niepowtarzalny i ciągły) blankietu drukowany farbą fluorescencyjną koloru czerwonego.

USTAWA
z dnia 30 marca 2001 r.

poniedziałek, 8 Wrzesień 2008

USTAWA
z dnia 30 marca 2001 r.
o zmianie ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami.
(Dz. U. z dnia 11 maja 2001 r.)

Art. 1. W ustawie z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz. U. Nr 157, poz. 1026, z 1999 r. Nr 55, poz. 587 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 119, poz. 1250 oraz z 2001 r. Nr 29, poz. 320) w art. 9 w ust. 1 skreśla się pkt 1.
Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE

sobota, 6 Wrzesień 2008

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ
z dnia 10 lipca 2001 r.
w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać uczelnia zawodowa, aby utworzyć i prowadzić kierunek lub specjalność zawodową.
(Dz. U. z dnia 30 lipca 2001 r.)

Na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. Nr 96, poz. 590, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1314) zarządza się, co następuje:

§ 1. Uczelnia zawodowa może utworzyć i prowadzić kierunek lub specjalność zawodową, jeżeli:  1)   przedstawi koncepcję kształcenia zawodowego w ramach kierunku lub specjalności zawodowej, zawierającą w szczególności charakterystykę absolwenta,  2)   przedstawi plany studiów i programy nauczania gwarantujące realizację koncepcji kształcenia zawodowego:a)  obejmujące okres co najmniej 6, a w przypadku studiów kończących się uzyskaniem tytułu zawodowego inżyniera - 7 semestrów zajęć dydaktycznych oraz odrębnie co najmniej 15 tygodni praktyki,b)  przewidujące na studiach dziennych co najmniej 2.200 godzin zajęć dydaktycznych, bez praktyki zawodowej,c)  przewidujące na studiach wieczorowych i zaocznych nie mniej niż 80% godzin zajęć dydaktycznych przewidzianych dla studiów dziennych oraz obejmujące ten sam zakres treści programowych,  3)   spełnia wymagania dotyczące minimalnej liczby nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy, zatrudnionych w uczelni, zwane dalej “minimum kadrowym”, oraz proporcji liczby nauczycieli akademickich do liczby studentów,  4)   posiada bazę materialną i dydaktyczną zapewniającą prawidłową realizację celów kształcenia, w tym odpowiednią liczbę sal dydaktycznych, laboratoriów i pracowni,  5)   posiada bibliotekę wyposażoną w literaturę zalecaną w ramach poszczególnych przedmiotów; w przypadku braku biblioteki uczelnianej w uczelni nowo tworzonej należy przedstawić wiarygodne plany jej utworzenia w ciągu pierwszego roku działalności szkoły,  6)   zapewnia odbycie przez studentów praktyk przewidzianych w planach studiów.
§ 2. Warunkiem utworzenia i prowadzenia kierunku lub specjalności zawodowej w państwowej uczelni zawodowej jest ponadto potwierdzone zaangażowanie organizacyjne i finansowe organów samorządu terytorialnego i społeczności lokalnej.
§ 3. 1. Minimum kadrowe w uczelni zawodowej, z zastrzeżeniem ust. 2 i § 7, dla każdego kierunku studiów stanowi zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej:  1)   czterech nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku studiów,  2)   sześciu nauczycieli akademickich, w tym co najmniej czterech posiadających stopień naukowy, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tym kierunku studiów, posiadających udokumentowane doświadczenie zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym.2. W uczelni zawodowej prowadzącej kierunek studiów artystycznych niezbędne jest zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej trzech nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego bądź posiadających kwalifikacje artystyczne II stopnia, reprezentujących dyscyplinę artystyczną związaną z zakresem programu danego kierunku studiów, w tym co najmniej jednego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy.
§ 4. 1. Minimum kadrowe w uczelni zawodowej, z zastrzeżeniem ust. 2 i § 7, dla każdej specjalności zawodowej stanowi zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej:  1)   dwóch nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tej specjalności studiów,  2)   czterech nauczycieli akademickich, w tym co najmniej trzech posiadających stopień naukowy, o specjalnościach naukowych, w których uzyskiwane są dyplomy na tej specjalności studiów, posiadających udokumentowane doświadczenie zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym.2. W uczelni zawodowej prowadzącej specjalność artystyczną niezbędne jest zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej dwóch nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego bądź posiadających kwalifikacje artystyczne II stopnia, reprezentujących dyscyplinę artystyczną związaną z zakresem programu danej specjalności, w tym co najmniej jednego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy.
§ 5. 1. Osoby, o których mowa w § 3, 4 i 7, mogą być zaliczone do minimum kadrowego w nie więcej niż dwóch uczelniach.2. Do minimum kadrowego, o którym mowa w § 3 i 4, mogą być wliczone wyłącznie osoby posiadające co najmniej tytuł zawodowy magistra lub równorzędny.
§ 6. Liczba studentów odbywających studia na kierunku lub specjalności zawodowej nie może przekraczać trzydziestokrotnej liczby nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelni w pełnym wymiarze czasu pracy i realizujących proces dydaktyczny na tym kierunku lub specjalności.
§ 7. Do dnia 1 października 2005 r. minimum kadrowe w uczelni zawodowej stanowią:  1)   dla kierunków “pielęgniarstwo” i “położnictwo” - zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej:a)  trzech nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego, o specjalnościach w zakresie nauk medycznych,b)  czterech nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy, o specjalnościach w zakresie nauk medycznych,c)  czterech nauczycieli akademickich posiadających tytuł zawodowy magistra i prawo do wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej oraz udokumentowane doświadczenie zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym,  2)   dla specjalności “pielęgniarstwo” i “położnictwo” - zatrudnienie, w pełnym wymiarze czasu pracy, co najmniej:a)  dwóch nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora habilitowanego, o specjalnościach w zakresie nauk medycznych,b)  dwóch nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy, o specjalnościach w zakresie nauk medycznych,c)  czterech nauczycieli akademickich posiadających tytuł zawodowy magistra i prawo do wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej oraz udokumentowane doświadczenie zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym.
§ 8. 1. Uczelnie zawodowe utworzone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i niespełniające warunków określonych w rozporządzeniu dostosują się do tych warunków nie później niż do dnia 1 października 2002 r.2. Do wniosków o utworzenie uczelni zawodowych złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, skierowanych przed tym dniem do zaopiniowania przez Komisję Akredytacyjną Wyższego Szkolnictwa Zawodowego i Radę Główną Szkolnictwa Wyższego i nierozpatrzonych przed tym dniem, stosuje się przepisy dotychczasowe.3. Do uczelni zawodowych utworzonych na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.